Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-01-06 21:24

Re:

Geplaatst: 12-01-06 21:24

Keeva was in het eerste jaar dat we haar hadden, wel veel ziekig. Altijd van die vage klachten die wij en ook onze dierenarts maar moeilijk thuis konden brengen. Dat eerste jaar hebben we de dierenarts regelmatig voor haar over de vloer gehad. Achteraf denk ik dat het gewoon een beetje veel voor haar geweest is, de reis uit Engeland (toen al hoogdrachtig, maar dat wist niemand), 2 maanden op de stoeterij, ingereden worden, en toen naar haar nieuwe huis, bij ons, en 3 maanden later kreeg ze haar veulen.

Het ergste wat ik met haar meegemaakt heb, is een paar maanden nadat Kyara geboren werd. Een vriendin (ook met tinker) was hierheen gekomen om samen een lekkere rit te maken. Kyara was inmiddels gewend om een aantal uren van moeders gescheiden te zijn, en Keeva dus ook. We hebben een heerlijke, rustige rit gemaakt, op het einde kwamen we langs ons huis, maar gingen we nog een klein blokje om omdat het zo'n heerlijk weer was. Vanaf dat moment was Keeva niet meer vooruit te branden. Ik heb flink op haar gemopperd, ze was de hele rit zo braaf geweest en nu opeens gooide ze haar kont tegen de krib en wilde niet meer verder.
Thuisgekomen zette ik haar vast om haar af te zadelen, zakte ze opeens door haar benen, viel op de grond, liet haar plasje lopen en ging met haar ogen liggen draaien. Dierenarts gebeld, en dat kwartiertje dat we op hem moesten wachten, dacht ik echt dat ik gek werd. Ze zakte steeds verder weg, reageerde nauwelijks meer op prikkels van buitenaf. De dierenarts heeft niks specifieks kunnen vinden (geen koorts, slijmvliezen mooi gekleurd), en ze knapte snel op.
Achteraf denk ik dat het voornamelijk stress is geweest, een soort "kortsluiting" in haar koppie. Weg van haar veulen, met een vreemde ruin op stap, langs huis komen en toch nog verder moeten ...

Dat was gelukkig haar laatste kwaal (afkloppen maar

), en sinds Kyara afgespeend is (juli 2004) staat ze er blakend van gezondheid bij.

**Geplaatst**: 12-01-06 21:38

Re: Tinkers nooit ziek?

Geplaatst: 12-01-06 21:38

wauw wat heftig keeva, lijkt me erg om te zien ook omdat je op dat moment niet weet wat het is hè?

**Geplaatst**: 12-01-06 21:51

Re:

Geplaatst: 12-01-06 21:51

Ja Pellie, het heeft ook heel lang geduurd voordat ik weer vertrouwen had in haar gezondheid, als ze een keertje stond te suffen in de wei dacht ik meteen dat er weer wat mis was. Ons vorige paardje (geen tinker overigens) hebben we verloren door een darmtorsie, dat was ook erg heftig allemaal dus dat hakt er wel in, dat blijf je je altijd herinneren.
Gelukkig zit ze nu heerlijk in haar vel (en haar toekomstige veulentje erbij !)

**Geplaatst**: 12-01-06 21:52

Re: Tinkers nooit ziek?

Geplaatst: 12-01-06 21:52

Onze tinker is eigenlijk ook nooit ziek, heeft 1x een beetje koliek gehad maar verder nooit iets, niet eens kreupel..

**Geplaatst**: 12-01-06 23:15

Re:

Geplaatst: 12-01-06 23:15

Dat is inderdaad flink heftig van Keeva! Ik zou me geen raad weten waarschijnlijk, lijkt me zo eng....
Jordy heeft me wel vaker laten denken dat er echt iets ernstigs was, maar gelukkig is dat nooit het geval geweest. Zo kan hij bijvoorbeeld heel eng gaan liggen om te rollen. Niet vanuit stilstand, maar gewoon vanuit een flinke draf. De eerste keer dat ik dat zag schrok ik me lam, flikkert je paard ineens om terwijl hij loopt....
Ook ligt hij in de wei nogal eens helemaal languit gestrekt. De eerste keer dat ik dat zag dacht ik eerst 'goh wat leuk' totdat hij totaal niet reageerde, zelfs niet toen ik riep en er naar toe liep. Pas toen ik er vlakbij was en begon te rennen tilde die eikel zijn hoofd op. Dan heeeeel langzaam opstaan, uitschudden, geeuwen en schooien om een snoepje....

**Geplaatst**: 13-01-06 05:54

Re: Tinkers nooit ziek?

Geplaatst: 13-01-06 05:54

Supertje, herkenbaar, mijn man kijkt vanuit zijn kantoor in het weiland, hij belde me op een gegeven moment dat er iets was met Chuck want hij lag languit zo stil in de wei, ik er snel heen, roepen, niets, schudden aan hem, toen werd hij pas wakker, ik heb dus ook gewoon een heeeeeeeeel lui paard.

**Geplaatst**: 13-01-06 06:56

Re: Tinkers nooit ziek?

Geplaatst: 13-01-06 06:56

Het is zo dat koudbloed paarden harrder zijn in het opzicht, als ze wat hebben laten ze het niet gauw merken. Met mijn fries hetzelfde ik had wedstrijd 2e proef was hij neit vooruit te branden ik boos maar meneer bleek dus achteraf koliek te hebben nou dan ben je echt wle trots dat hij gewoon voor je door wil blijven gaan! Ook met koliek moet je uitkijken ookal geven ze weinig aanwijzingen en aanwijzingen die niet eernstig lijken, bij koudbloeden kan het dan juist wel heel ernstig zijn maar ze laten het gewoon niet zien!

Warmbloeden zijn wat dat betreft veel kleinzeriger dan koudbloeden,,

**Geplaatst**: 05-03-06 14:28

Re: Tinkers nooit ziek?

Geplaatst: 05-03-06 14:28

Ik heb mijn Tinker nu 2,5 jaar en hij staat zomer en winter 24u per dag buiten ( zonder deken !!) en wel even afkloppen...gelukkig nooit ziek geweest en ook niet verkouden. Hij krijgt wel op tijd de wormkuren en inentingen.

Mijn ervaring is dat paarden die op stal staan en dekens op hebben veel sneller ziek /verkouden worden.

**Geplaatst**: 05-03-06 16:11

Re:

Geplaatst: 05-03-06 16:11

Deze paarden zijn harder voor zichzelf, maar zeker niet minder vaak ziek! Mijn merrie is nu al een hele tijd niet in orde.

**Geplaatst**: 05-03-06 16:40

Re: Tinkers nooit ziek?

Geplaatst: 05-03-06 16:40

Ik ga met bovenstaande reacties mee, ze zijn enorm hard en als ze dan wat laten merken is het meestal toch echt wel foute boel.

**Geplaatst**: 05-03-06 20:04

Re: Tinkers nooit ziek?

Geplaatst: 05-03-06 20:04

Mijn tinkermerrie heeft een tijdlang wisselend diarree gehad, maar ze leek er verder niet ziek van. Een keertje extra ontwormd, hielp niet. Uiteindelijk dierenarts erbij, die kon niets vinden ik moest het maar aankijken want ze was er niet ziek van.
Totdat ze op een dag met flinke koorts op stal stond en niet wilde eten. Achteraf bleek ze een flinke schimmelinfectie in haar darmen te hebben. Daar is ze tegen behandeld en ineens was ze met rijden een stuk voorwaartser en joliger dan ze ooit was geweest (ik had haar toen een jaar), dus wie weet hoe lang het heeft lopen sluimeren.
Dus ja, ik denk dat tinkers heel hard voor zichzelf zijn.

**Geplaatst**: 06-03-06 12:26

Re:

Geplaatst: 06-03-06 12:26

Ook mijn tinker is in de 3,5 jaar dat ik haar heb, nog nooit echt ziek geweest. Niet verkouden, niks. Alleen dus die oorontsteking waar ik nu al maanden mee kamp. Dat is trouwens wel typisch iets voor koudbloeden.
toen ik haar kocht, waarschuwde mijn toenmalige instructrice mij dat ik haar goed in de gaten moet houden want, zei ze, een tinker gaat gewoon door, al is ie ziek. (ze heeft zelf een tinker).
Daarnaast denk ik dat ze door hun bouw (kortere en dikkere pijpen) wel minder gevoelig zijn voor beengebreken.

**Geplaatst**: 06-03-06 12:32

Re:

Geplaatst: 06-03-06 12:32

Kane is eigenlijk ook nooit echt ziek. Hij heeft een paar maanden geleden een hevige koliek aanval gehad en knapte na bezoek van de DA heel snel weer op. Verder spreek ik de Da eigenlijk nooit . Hopen dat het zo blijft.

Wel merk ik het meteen als hij zijn dag niet heeft en niet echt lekker in zijn velletje zit

**Geplaatst**: 06-03-06 12:37

Re:

Geplaatst: 06-03-06 12:37

Amy is ook eigenlijk nooit ziek.
Wel hebben we wat ongelukjes gehad met haar, zoals een gebroken kaak, gevallen en daardoor dus kreupel.

Maar echt ziek qua koliek enzo heeft ze nog nooit gehad.. Het is wel vaker met koudbloedjes zo dat ze niet snel ziek zijn, of tenminste niet laten merken dat ze wat hebben..

Ik ben er blij om iig.. Ik hou de DA kosten tot nu toe lekker laag

**Geplaatst**: 11-03-06 16:57

Re:

Geplaatst: 11-03-06 16:57

Heb mijn tinkertje nu een dik anderhalf jaar en hij heeft in die tijd 1 maal een slokdramobstructie gehad, wat volledig mijn eigen fout was, want ik was tegen de herfst aan zijn eten aan het opbouwen want hij stond op zo'n grote weide dat hij van heel de zomer zijn buikje kon vullen met gras, maar in de winter moest hij op stal. Ik was de vorige dag niet bij hem geraakt en dacht dat dat niet zoveel kwaad kon, omdat er nog veel gras op de weide stond, en hij nog maar een klein handje kreeg. Blijkbaar dacht meneer dat hij nooit meer eten kreeg en vloog hij op zijn eten af.

Die winter toen hij op stal stond is hij ook uitgebroken en binnegebroken in de stal waar het eten van alle dieren stond. Meneer had katten eten, konijnen eten, kippen eten, legkorrel, schapenkorrel, zijn eigen korrel en beschimmeld brood gegeten ( die mijn zussen nog niet hadden weggegooid) Onmiddelijk in paniek naar de DA gebeld maar die kon zo niets doen. Hij ging wss wel wat koliekerig worden, maar dan moest ik maar terug bellen. Ik heb heel de nacht om het half uur bij hem gaan kijken maar na een half uurtje had hij al normaal gemest! Hij heeft er echt niets aan overgehouden... Raar beest!

Nomineer dit bericht ×