Die hete paarden worden met iemand met schrik erop alleen nog maar heter. Onbewust (?) hou je je teugels wat korter, zit je meer gespannen, zet je er meer druk op. Terwijl datzelfde paard met iemand die zeker is van zichzelf aan en lang teugeltje rondgaloppeert, en dan misschien wel ergens naar kijkt maar er niet als een bokkende idioot vandoor gaat.
Natuurlijk zijn er de uitzonderingen die ECHT lastig zijn, maar hoe vaak is dat een karakterfout? Veel vaker is het een kwestie van pijn in het lijf, onvrede, verkeerde aanpak.
Mijn eigen paard is een goed voorbeeld

Ik was gisteren op wedstrijd, en Silly heeft wat schrik van andere paarden (qua karakter is ze vergelijkbaar met een Jazz
).Komt er zo'n muts met een kast van en Fries vol in middendraf op me ingereden, dus Sil draait om en mept. Logisch, ik heb niet voor niks een rood strikje in d'r staart...
Sta ik haar na de proeven in de spuitstal nat te spetteren samen met een vriendin, grote lol met z'n allen, Silly met de tuinslang in d'r mond aan het knoeien.

Komt er zo'n mannetje langs, "dit is toch die etterbak van net? Zou je zo niet zeggen!"

zat gewoon in haar karakter.
(houdt het ook een beetje betaalbaar