Bokt.nl

petraaken schreef:

Verder vond ik het jammer dat er zoveel bruine tussen zaten. Zag wij eens een mooie voshengst dan ging die niet door. Gelukkig zitten er nog enkele zwartjes tussen. Niet dat ik de bruine hengsten laat staan om hun kleur.

CGJ12 schreef:

Maar wel allemaal gruwelijk lopen.
De halsjes van de Polanskys vind ik stukken slechter.
Over het gemiddelde Jazz-front hoor ik anders bar weinig klachten. Dit is relatief nieuw voor mij.

Sjuimpje schreef:

Ik verkondig dat al zolang als ik Bok
Ze komen allemaal te diep uit de borst, hebben wenig lengte, zeker de nek is te kort en daarbij zijn ze verkeerd om gewelfd.
Er waren verschillende Jazzen die los in de kooi al een valse knik lieten zien. Het stuk hals voor de schoft werd totaal niet gebruikt.
Dat is ook de reden waarom een Patser mij totaal niet kan bekoren.

Koortje schreef:

Het is natuurlijk een momentopname, weet ik, maar mij viel het echt op. Niet mooi...

GertJan schreef:

Koortje schreef:

Het is natuurlijk een momentopname, weet ik, maar mij viel het echt op. Niet mooi...

Het is gewoon uitgesproken slecht.

Koortje schreef:

En weer iemand die Tuchinsky zo`n topper vindt.... maar dan zal ik wel een uitzondering zijn. Wat ik er van vond, was een veel te traag achterbeen en een stekend voorbeen. Nee, niet iets indrukwekkends eigenlijk.

Citaat:

Het begon al 's ochtens vroeg met een aardig groepje hengsten; een paar hele fijne Sandro Hit nakomelingen. De Sandro Hit x Houston is een tikje beknopt, maar extra chique en hij liep lekker in verband. Ik vond de Sandro Hit x Silvano N duidelijk minder qua uitstraling en lopen.

De Fürst Heinrich van Eurocommerce leek een compleet paard: maat, front, mooie kleur en hij kon goed lopen. De Sunny Boy was een stuk minder dan zijn volle broer... te zwaar(moedig). Van de Contango's beviel de Contango x Jazz x Zzuidhorn wel, ondanks eem erg krom achterbeen en piephakken. Hij heeft veel front en kon goed lopen. De Future's vielen tegen, zelfs uit uit de moeder van Jimtown, Pardon en Farmer... niks aan, veel te zwaar en kortbenig, de bewegingen waren gewoon. De aangewezen zoon van Lancet kan mij niet bekoren, met z'n grote kop en lange lijf.

Tja en dan komt er een partij ellende; OO Seven, Obelisk en Roman Nature, allemaal veel te weinig buiging in het achterbeen. Ze hadden wel soms een mooi front en hoofdje, maar te weinig buiging en draagkracht. Een meevaller was voor mij de Obelisk x Nimmerdor, maar die is nu net niet aangewezen??

Toen heb ik er een paar gemist, maar ik was op tijd terug voor het betere werk: de Ferro x Darwin was erg chique en had een goed achterbeen, hij was iets beknopt. De Ferro x Calypso was iets plat en degelijk, maar hij kon wel fijn lopen en had veel hengstenuitstraling. De Osmium x Wolfgang, rondom fijn dier, misschien niet te lang voorbeen. De Paddox x Mytens was een chique bloedpaard, hij kon goed draven, maar een slag minder galopperen en hij had een erg afhangend kruis. De Negro x Jazz was een leuk dier, veel front, iets zwaar (niet goed op de foto's??).

De Jazz nakomelingen hadden consequent een (te) krom achterbeen, veel schoft en schouder, een knap front, vaak veel voorbeengebruik en een mindere galop. De Jazz x Flemmingh vond ik de beste loper. De Flemminghs hadden erg veel front, waren mooi langgelijnd, hadden ruime soepele gangen, maar waren vaak erg rommelig in galop. De kampioen is mij niet opgevallen??

De Krack's: de Krack C x Havidoff kon apart lopen, de Krack C x Amsterdam was veel te gewoon in het lopen en de Krack C x Alasca was een stijve hark in een net jasje. De Krack C x Jazz was een echte topper. Hij kon enorm rijzen in voorhand, had veel achterbeengebruik. De achterbenen waren wel krom. Hij had nette aftekeningen en een chique voorkomen, een goede galop en een aparte draf. De Krack C x Sultan was een buffel met nette bewegingen.

Een aardige exoot was de Now or never x Belisar, hij draven met hier en daar een been, met een been enorm zweefmoment. Hij had ook een goede galop. Hij had een eenvoudige boven- en moederlijn. Opvallend is dat de gevestigde orde, nl. Ferro, Flemmingh, Jazz en Krack C, de dienst blijft uitmaken. Er moet gelet worden op een correct achterbeen(gebruik) en langelijnde types. Ik heb 's avonds genoten van Ferro en Tuschinski, de topper en de topper in de dop.

Koortje schreef:

Als ik dan toch bezig ben.... was ik de enigste die Tolando zo`n slomerd vond? Had het gevoel dat hij in elke hoek een gigantische trap met de spoor kreeg, en heb Edward er ook enkele malen op "betrapt" hem een flinke pets met de zweep te moeten geven.