1) Discussies oude, bewezen hengsten versus jonge, veelbelovende hengsten
2) Discussies wat een goedkeuring voorstelt.
PJ, ik heb een vermoeden dat we elkaar wel kennen.Maar ik weet dus niet of je veel in het moederland rondgerend hebt. Daar lopen een hoop fokkers rond die er echt de ballen verstand van hebben en heel hard een jurycommissie nodig zouden moeten hebben om eens op te houden met rotzooi te fokken. Ik ken een fokker in het bijzonder met zo'n 30 merries en 5 dekhengsten, waarvan ik er niet één met goed fatsoen zou kunnen goedkeuren. De veulens waren daar helaas ook het resultaat van. De arme man zocht naar het lot in de loterij, waar een mindere hengst toch beste veulens kan fokken. Die moet je echt met een lampje gaan zoeken.
In Nederland is er dus een stamboek NWPCS) dat wat meer tracht te beschermen, oorspronkelijk gesteund door de paardenwet uit 1939 en later nog steeds gestoeld op principes die van toepassing zijn op de hybridefokkerij, zoals die bij warmbloedpaarden wordt toegepast. Daarnaast is/was men er zich te weinig van bewust dat de Welsh toch feitelijk minder homogeen zijn dan men denkt, zodat een erg sterk geleide fokkerij tot een specifiek Nederlands Welsh pony ras gaat leiden.
De sterk geleide fokkerij is echter wel goed voor het uitsluiten van fokkers die een puur wanbeleid voeren door gewoon maar voshengst A op vosmerrie B willen zetten, omdat ze maar een vosje willen fokken en dat het hun niet aan de derrière zal oxideren of dat ze al dan niet een veulen fokken dat lijkt op een ijslander, shetlander of welsh. Daarvoor is dat prima.
Ook moeten we het systeem in Wales niet onderschatten: kijk maar eens hoeveel dekhengsten er in Wales rondlopen die nog nooit iets op de keuring hebben gepresteerd. Daar zal je van opkijken. Ook is de premiekeuring in Glanusk bedoeld tot sturing. Ook in Wales kan je dus spreken van "goedgekeurde" hengsten.
Terugkomend op Lageveld: het dilemma: gebruiken we nou die hele beste ouwe hengst of die veelbelovende jonge?
Dat is altijd een goeie vraag. Voor een jonge merrie kiezen wij liever een bewezen hengst en misschien zelfs een bij wie de moeder ook goed fokte (niet de vader dus
). Waarom? Nogal duidelijk. Je weet niet hoe de jonge merrie fokt, dus je wil zien wat die merrie bij die bepaalde hengst doet. De oudere merrie heb je wat meer vrijheid in. Als de merrie matig fokt, dan moet je eens aan verkoop gaan denken, anders heb je redelijke vrijheid om wat te experimenteren.Als de hengst jong is, kijk dan heel goed naar wat de ouders fokken. Iedere pony fokt twee "soorten". Vaak fokt zo'n hengst één van zijn ouders tegelijk door, eerder dan beide ouders tegelijk. Zou je een pony willen fokken wat op een der ouders lijkt? In dat geval zou je de hengst kunnen proberen, mits de hengst zelf natuurlijk ook de eigenschappen van de gewenste ouder heeft geerfd.