Anna42 schreef:De aannames van Van Barneveld zijn ook uit de lucht gegrepen en laten zelfs zien dat Van Barneveld zich maar bar weinig heeft verdiept in de psyche en het fysieke functioneren van het paard. Volgens hem zouden de paniekpaarden met een hartslag (zonder lichamelijke inspanning) van 240 betere springpaarden zijn dan de paarden die koel naar de paraplu toelopen met een hartslag van 50 of 60. Die kouwe, volgens Appie, kan nooit een goed springpaard zijn.
Welnee je moet paarden hebben die zich om niets uitermate opwinden en wegvliegen met een hartslag van 240. Gek tegen elke vreemde hinderenis, omgeving en terrein aankijken met een hartslag van 240. Kijk eens wat dat aan verspilde energie kost en hoe geconcentreerd deze paarden samen met de ruiter als een team door de spring-of dressuurpiste gaan!!
Ik heb het artikel niet gelezen, dus ik heb daar ook geen mening over. Wel vind ik dat je het te zwart wit schetst. Tuurlijk zou het geweldig zijn als een paard koel is maar toch snel en goed springt. Maar is dat niet perfectie die je dan zoekt? En perfect is bijna onmogelijk..............zoals mijn onderschrift: Richt je niet op perfectie, maar op succes!
Jikke lijkt mij een super voorbeeld van een paard wat niet koel is. Die stond zich zo druk te maken in Denbosch. Maar toch doet ze het wel super!

Ik vind de laatste 15 jaar de paarden een stuk beter geworden en de gemiddelde ruiter is een stuk beroerder gaan rijden. De meeste dressuurpaarden die ik op conours zie lopen allemaal met de handrem erop omdat de ruiter niet weet hoe ie van achteren naar voren moet rijden. (en loslaten aan de voorkant, het moeilijkste van het hele paardrijden)
