Bokt.nl

mrie schreef:

Mr Marley was een jamaicaanse opzichter voor het brits bewind. Ergo het leger gebruikte britse paarden...

Ibbel schreef:

Zowel Saddlebred als TWH gaat terug op de Standardbred (de Amerikaanse draver, die niet volledig te vergelijken is met wat we nu in Europa een 'Amerikaanse draver' noemen (die ook hier mag rennen)).
De Standardbred is weer een mix van Engels Volbloed met recente lokale mixjes en nieuwe rassen die uiteraard weer terug gaan op de Iberische paarden van Columbus. TWH heeft ook een paar Morgans bijvoorbeeld tussen z'n foundation sires zitten. En een Morgan is ook maar een 'ras' dat van één hengst afstamt waar de afkomst niet eens van bekend is.
Voor Columbus waren de wilde paarden al zo'n 10.000 jaar uitgestorven in Amerika (zowel Noord als Zuid)

Dit is trouwens een beetje de kleur die ik denk dat je paard van de foto heeft (levervos):
[ Afbeelding ]

JoSav schreef:

Over de paarden op Cuba begin twintigste eeuw valt wel degelijk eea te zeggen.
De VS hadden destijds nog wel een militaire rol in Cuba, dat ze tot 1902 als protectoraat hadden geannexeerd (zo ook andere Spaanse koloniën naar aanleiding van de Spaans-Amerikaanse oorlog). Enfin, afgezien van dus Spaanse (en daarmee ook Berberse) paarden vanaf de zestiende eeuw, had je vanaf de achttiende eeuw bemoeienis van de Britten - met paarden van een Engels type (Engelse Volbloeden en halfbloeden) en groeide eind negentiende eeuw ook het aantal Amerikaanse paarden, meer specifiek Engelse Volbloeden uit de VS en Amerikaanse cavaleriepaarden in het algemeen. Na 1902 bleef er af en toe sprake van Amerikaanse militaire interventie.
In 1901 stonden er alleen al in Camp Colombia 2.000 paarden van de Amerikanen gestationeerd, grotendeels halfbloeden, Saddle horses uit Montana, Kentucky en Missouri. De lokale Cubaanse rijpaarden waren kleiner en werden vanaf die tijd veel gekruist met eerdergenoemde Saddle horses, meer specifiek halfbloeden. De uit Kentucky afkomstige Saddlers waren vaak gangenpaarden met een fikse scheut EV. De reden dat er op Cuba gekruist werd met deze paarden had ook te maken met het feit dat er eind negentiende eeuw veel lokale paarden waren gesneuveld.

Begin 20e eeuw was er veel meer vraag naar grotere rijpaarden (native saddle horses) op Cuba dan de kleine lokale gangenpaardjes. Er werden ook nog steeds goede rijpaarden geïmporteerd, o.a. uit de VS. In 1918 stonden er meer dan 800.000 paarden geregistreerd op Cuba (tegenwoordig ongeveer de helft...) Dit waren destijds vooral kruisingen van lokale paardjes (Spaans en Berbers van bloed) met Amerikaanse paarden (veelal Engels bloed en saddlebreds met standardbred of direct afstammend van een EV.)

De Amerikaanse Remount Service fokte pas gericht cavaleriepaarden vanaf 1918 (o.a. naar aanleiding van een groot tekort aan paarden uit Europa). Voor die tijd werden ze vooral gekocht in Amerika, maar ook aangekocht uit Europa. In 1908 had de remonte aankoopgroepen in verschillende staten.

In Europa werden Engelse Volbloeden en warmbloeden met veel bloed (= scheut EV, Akhal-Teke of Arabisch Volbloed) het meest gebruikt als cavaleriepaarden. Er gold vooral een Thoroughbred mania - men zocht wereldwijd dan ook vooral Engelse Volbloeden of halfbloeden (met een EV vader).
In Amerika zelf waren het eveneens paarden met Engels bloed, of andere/lokale rijpaard types, zoals (half-)Arabieren, Morgans en saddlebreds. Die manie is ook een belangrijke reden dat de Amerikaanse Quarter Horse zo'n groot deel EV voert.

Van de Rough Riders hadden op Cuba alleen officieren een paard ter beschikking tijdens de Spaans-Amerikaanse oorlog. De overige paarden die werden meegenomen waren bedoeld om artillerie te trekken en daarom van een ander type (zwaarder - Morgans voor veldkanonnen, trekpaarden of heel zware warmbloeden voor zwaardere artillerie). De welbekende Rough Riders werden gerecruteerd in Arizona, New Mexico, Oklahoma en Texas. Echter, zoals gezegd hadden eigenlijk alleen de officieren paarden.
Na deze oorlog zocht de remonte zelfs specifiek naar paarden van een volbloed type (meer specifiek: Thoroughbred type).
De overgrote meerderheid van de hengsten waar cavaleriepaarden in de VS van afstamden waren EV. Een kleine minderheid stamde af van Arabische paarden, saddlebreds (bijv. zgn. Kentucky Saddlers) en Morgans. De overgrote meerderheid van het type hengst dat in de VS gebruikt werd voor de fok van cavaleriepaarden was EV, met een heel klein aandeel voor de andere genoemde paarden.

Als ik bovendien kijk naar het type paard zie ik een Engelse Volbloed (EV) of paard met een scheut EV - vermoedelijk een Saddler type/stock horse uit Kentucky of Missouri of afstammeling daarvan. Mijn gok zou zijn: een halfbloed met een EV vader, vermoedelijk een saddler. Ik verwacht dat het goed kan dat het om een kruising EV en American Saddle horse gaat (mogelijk vroege Missouri trotter of Kentucky Saddler). Die laatste waren onder de gewone bevolking populairder dan EV, die vaak als "racemachines" werden gezien en volbloeden zag je dan ook veel minder dan halfbloeden.

Dat het leger specifiek zocht naar paarden van een EV type had ook een praktische reden want een eenzijdig type betekent dat je niet zo snel problemen krijgt met zadels die niet passen op de verse paarden. Het type op de foto voldoet daar duidelijk aan. Vind hem persoonlijk niet zo mager. Wat schraal, maar dat was destijds de norm, zeker in een gebied met minder kwalitatief ruwvoer.

Qua kleur lijkt het dier egaal van kleur. Ik denk persoonlijk een vos. Voskleur kan in uiteenlopende tinten van licht oranje tot voor het oog bijna zwart. Ik denk niet eens zo extreem donker vos. Dit soort foto's vertekenen vaak enorm.

Tegenwoordig kent Cuba diverse types/paardenrassen. De meerderheid stamt af van Spaanse voorouders gemengd met paarden van Britse of Amerikaanse oorsprong.
Een Akhal-Teke is dit zeer zeker niet. Lijkt er in de verste verte niet op, ook niet op negentiende eeuwse exemplaren. Het stereotype dun = Akhal-Teke is hardnekkig maar behoorlijk uit de lucht gegrepen.
Hopelijk kun je hier wat mee.