Bokt.nl

**Geplaatst**: 20-02-13 06:39

Geplaatst: 20-02-13 06:39

ja he, mensen werden er gewoon beetje bang van. Caydo doet als hij iets spannend vind zn neusgaten tegen mn hand aan en gaat mn geur op lopen snuiven ofzo, mietje haha maar wel minder pijnlijk dan wat pap deed, bowen is idd ook z,on contactzoeker als ie wat onzeker word.

**Geplaatst**: 20-02-13 11:07

Geplaatst: 20-02-13 11:07

Die van mij doet dat ook, dat aantikken.
Als hij iets spannend vind raakt hij iedere keer, heel voorzichtig met zijn neus mijn hand of arm aan.

Wat grappig dat meer tinkers dat hebben.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-02-13 12:01

Re: Tinkers afstandelijk?

Geplaatst door de TopicStarter : 20-02-13 12:01

Mijn tinker is niet geimporteerd, maar hier geboren. Voor zover ik weet heeft ze geen slechte ervaringen en is ze vanaf haar geboorte veel in mensengezelschap geweest.
Ik kan mijn vinger er niet echt opleggen, ze komt bijvoorbeeld wel meteen aanlopen als ze me ziet, ook als ik verderop over het erf loop met de kruiwagen gaan meteen de oortjes naar voren en weet ik dat ze me ziet. Maar ik voel gewoon een zekere afstand. Ook vergeleken met de andere paarden uit de kudde. Iets in haar ogen, iets in haar lichaamshouding.

**Geplaatst**: 22-02-13 11:59

Re: Tinkers afstandelijk?

Geplaatst: 22-02-13 11:59

Volgens mij is dit helemaal niet rasgebonden, je hebt in alle rassen gewoon heel sociale of juist gesloten paarden...
Ik heb 2 importmerries, de oudste is toen ze hier in Be was door een smid keer hard aangepakt zonder reden (lees met hamer op haar hoofd geslagen, niet bij mij maar bij vorige eigenaar) en is toen een jaar of 2 toch nog wat mensenschuw gebleven. Als ze nu de DA hier op de wei ziet lopen en ik moet haar dan pakken of ze ziet me afkomen met ontworming dan zet ze het vaak toch nog op een 'lopen'.
Verder is het een heel rustige, zachtaardige en eerlijke merrie. Ze geniet ook wel van wat aandacht en goh vreemden of niet, ze gedraagt zich altijd netjes (heb haar tijdje gebruikt voor kinderlessen en buitenritten te paard op de vorige 'manege' en ze heeft zich nooit misdragen en met de kindjes was ze super!)
Maar het is wel niet de grote knuffelbeer hier op de weide.

Haar dochter ken ik vanaf ze 2maanden oud is, we zijn samen op gegroeid en hebben altijd al een goed team gevormd, nu ook nog. Als er nieuwe mensen op de weide komen komt ze ook gewoon af om aandacht te krijgen.

Mijn veulens die hier geboren zijn, tja die zijn gewoon beide heel sociaal zowel naar mij maar ook naar vreemden

Mijn jonge hengst voel ik ook wel dat we in het begin niet close waren maar nu de laatste weken voelen we elkaar echt goed aan terwijl hij hier nu 8 maanden is denk ik. Kaitlin had vrijwel meteen alle vertrouwen in me.

Maar dan heb ik hier ook nog 1 bwp merrie staan. Geboren in Wallonië, tot haar 4j ongeveer daar gestaan en dan naar een springruiter hier id buurt gegaan, daar reed er iemand wekelijks jumpings met haar. Toen ze geen zin meer had om te springen hebben ze haar uit de sport gehaald, thuis bracht ze niets op dus ging ze naar de manege, daar hadden ze paarden tekort en mocht ze gratis staan in ruil voor dat ze meeliep id lessen. Ze heeft denk ik toch wel een goed jaar daar meegedraaid en op het einde écht véél, er waren niet zoveel manegepaarden/pony's eentje had dan paar koliek aanvallen gehad dus mocht tijdje niet werken, een ander te kort bekapt kon ook enkele weken niet werken dan waren er enkele oude ponytjes die ook niet te zwaar werk meer aan konden enja Uranie werd meerdere uren per dag gebruikt soms...
Iemand die op de manege erg graag met haar reed, een volwassen vrouw, heb ik tijd nadien nog contact mee gehad en die zei dat Uranie daar op de manege altijd heel gesloten was. Als ze na de les aan haar stal ging staan om wat tegen haar te praten draaide ze zelfs haar oren nog niet naar je toe ... (en nee ze is niet doof

)
Nu is ze nog steeds geen grote knuffelbeer, denk dat ze hier al 7 jaar staat... Ze is wel open gebloeid, dat wel, we hebben zelfs in het verleden dingen gedaan die ik nooit had durven dromen toen ik haar kocht (ze werd id manege met ophaaltrens gereden, ik rijd er nu bitloos mee en we hebben zelfs zonder hoofdstel of necrope gesprongen, terwijl ik haar voorheen op oefenjumpings nooit kon houden...)
Af en toe heeft ze wel een knuffeldag en dan komt ze de hele tijd achter me lopen...
Maar een echt knuffelpaard zal ze nooit worden, altijd eerder wat gesloten...

**Geplaatst**: 22-02-13 18:25

Geplaatst: 22-02-13 18:25

Onze tinker hebben we als 1,5 jaar jong mannetje gekocht. De eerste keer dat we hem zagen was hij net een dag in nederland. Maar met ons meteen intens contact, mijn krukken jatten overal aan plukken enz. Ook de tweede en derde keer dat we hem zagen, inmiddels een flinke tijd later ook. Meteen weer ons opzoeken. Dus met ons was er geen afstandelijkheid.

Maar nu inmiddels 13 jaar later is hij alleen bij een erg selectief groepje volledig open. In al die jaren zijn er 3 mensen geweest naast ons die zijn volle liefde krijgen. Anderen krijgen een matig contact, alleen beleefdheid, of helemaal geen contact. Dat hangt van de persoon af. Hij is dus net als de baas nogal gesteld op zijn privacy.

het ergste wat hij gedaan heeft is bij een cursus NH waarvoor hij gebruikt werd een keer is ruim een uur op rust met de kont naar de leerling staan zonder een blijk van aanwezigheid van de vrouw. Hoe ze ook zijn aandacht probeerde te trekken, hij schijnt geen oor bewogen te hebben terwijl ze op 5 meter afstand van hem stond te springen, zwaaien, roepen, huppelen en wat ook. Na een uur hebben ze hem maar weer terug in de wei gezet waarna hij vol interesse de rest van de dag heeft staan kijken naar de les. De grapjas. :')

**Geplaatst**: 23-02-13 10:26

Geplaatst: 23-02-13 10:26

mijn tinker is met 5 jaar geimporteerd naar nederland. ik heb haar met dik 5 en haldf jaar gekocht. heel gesloten merrie. ze liep in het begin zelfs voor me weg als ik haar uit het land moest halen. ik heb opgegeven moment halster omgelaten. ze moest zelfs niks van snoepjes of iets anders lekkers weten.
nu 7 jaar later, volg ze me overal heen en kan haar bijna helemaal los laten als we naar het land gaan. ook al zijn we nu 2 keer verhuisd van stalling (helaas door omstandigheden). ik vertrouw haar en zij mij. alleen is ze wel erg eenkennig en zou niet gauw naar een vreemde gaan.

**Geplaatst**: 25-02-13 14:29

Geplaatst: 25-02-13 14:29

Dat aantikken bij stress of onrust doet mijn tinker ook. Hij kan dan ook zo,n puntig smoeltje trekken. Haha
Mijn tinker is heel erg gevoelig voor lichaamstaal en mijn stem, terwijl juist veel mensen anders verwachten bij tinkers.

Karuna, dat is nou typisch tinkergedrag! In zich zelf gekeerd met een dosis eigenwijsheid. Dit doen ze vooral als ze het helemaal niet meer snappen en het er niet mee eens zijn.

**Geplaatst**: 27-02-13 01:02

Geplaatst: 27-02-13 01:02

Ik heb Flint sinds hij 5 maanden (nu 7.5) is. Het is geen allemansvriend. Hij is braaf naar anderen, maar komt niet zomaar bij hen om een kroel te halen. Als ik er ben, komt hij naar het hek zodra hij me ziet, bij een ander niet. In enge situaties, kan hij bij anderen vaak geen steun vinden, terwijl hij bij mij dat wel heeft.
Toen hij erg jong was, ging hij altijd achter me staan als hij een ander paard eng vond :')

, dat doet hij niet meer, maar hij moet als hij iets eng vind, me altijd even aanraken met zijn neus en dan het liefst even in mijn hand.

Hij staat ook vaak met zijn neus tegen mijn wang, zijn manier van knuffelen en idd zoals Karuna zegt: ik heb ook eens een bijrijder gehad en hij stond er dan heel afwezig bij, alles ging op de automaat en hij straalde noppes nada uit. Ze kon hem ook totaal niet bereiken, laat staan een band met hem opbouwen. Hij gaf totaal niet thuis.

Nomineer dit bericht ×