en ja hoor, alles is en blijft rustig op stal. De merrie heeft als het ware haar gewone doen terug gevonden en is rustig met haar veulentje bezit. Toch best dat we die wand hebben afgeschermd met dat zeil. Zal dit zeker nog een tijdje zo laten en dan zien we wel hoe het evolueert.
Het veulentje is een merrietje en inderdaad ze heeft lang haar. Volgens de veearts is dat inderdaad omdat ze vroeg op het jaar geboren is en da natuur zorgt er dan voor dat deze veulentjes een mooie dikke jas om hebben he. Het is een levendig en vooral nieuwsgierig veulentje. het komt naar me toe om aan me te ruiken en ik kan het best aanraken en aaien. Alles natuurlijk wel heel kalm en zonder veel drukte. Ook de merrie laat ons van het veulen genieten. Morgen krijgt ze alvast weer eens een goeie borstelbeurt.
Tja ze staat inderdaad wel redelijk hoog op haar beentjes.
Het is een veulen uit een trakehner merrie van Tenor en een bwp hengst Argentus.
We zijn echt in de wolken met dit veulentje.