Negeert wederom de rode letters.
Sinds mijn laatste update is er enorm veel gebeurt.
Zo hebben we in oktober de enorm moeilijke beslissing om mijn allergrootste vriendin te laten gaan.
De blessure aan haar been ging slechter en slechter.
De dag voor het inslapen heeft een super lieve kennis tijd vrij gemaakt voor foto's.
Het waren er zoveel dat ze dese onmogelijk allemaal kon bewerken.
Maar ben er zo blij mee.




Daarna was het voor mij heel moeilijk en te confronterend om op stal te komen. Die lege plek, de mini kudde die niet meer compleet was. Ik vond er niks meer.
Dit had ook nog eens een uitwerking op mijn dochter ( zij moest ondanks haar verdriet om Bo wel heen voor King) en mijn stalgenote. Voor hun was niet alleen Bo weg gevallen, maar ze miste mij ook. Ook voor hun ging de lol eraf.
Dus met heel veel moeite toch heen gegaan. Wat was het moeilijk.
Wat ook moeilijk was om te zien was dat King iedere week verder in de put te zien zakken.
Ik heb altijd geroepen, geen paardje meer voor mij.
Maar King had een nieuw maatje erbij nodig.
En zo kwam kleine Hazel bij ons. Een 10 maanden oude welsh dame. Hazel is van mijn dochter en van mij.
Vanaf het eerste moment waren Hazel en King 2 handen op 1 buik.




De harmonie is weer terug op stal.
Kleine Hazel heeft vanaf dag 1 het evenwicht weer zo hersteld. Zo bijzonder.
Verder doet King het weer echt prima.
Zo zijn ze lekker bezig met grondwerk.
Zo heeft hij vorige week voor het eerst eens spelende wijs een longeersingel om gehad.
Helaas geen foto van, maar wat stond hij trots 
Voor nu doen we lekker rustig aan net hem. In mei word hij alweer/pas 3.
Qua bouw/uitstraling al een heel paard ( zo'n 160 nu) maar zijn koppie is echt nog enorm puppy.