Geplaatst: 14-12-07 21:56 
Mijn maandverslag :
17 -11-2007 puk uit het weiland gehaald en in het weiland bij huis gezet. ‘savonds op stal gezet en puk stak direct haar hoofd door de opening van de stal en begon haar kuilgras op te eten
18-11-2007 kindertijd is voorbij, puk heeft voor het eerst een bit ingekregen, hoofdstel aan bitje in haar bekkie en ja hoor wat kan ze gekke bekken trekken. Daarna een halster eroverheen gedaan en puk vast gezet voor een lekkere borstelbeurt. Toen ze schoon was moest de deken er ook aan geloven. De fleecedeken over haar rug gelegd en ze draaide haar hoofd om en keek zo van wat heb ik nu op mijn rug liggen. Eerst een paar rondjes met de deken in de box rondgelopen en daarna moest er maar even een rondje door de schuur gelopen worden. Nou daar is toch niks engs aan?! Dus van de schuur maar een stapje verder en dus naar buiten. Wat was ik trots op mijn kleine meisje, super stoer met een bitje in haar snuf en een deken op over het erf gewandeld, en whoaaaa daar zit een enge hond die blaft ook nog! Dus even met de grote hond (deense dog) gesnuffeld maar toch spannend die gekke blaffende springende hond achter het hek als je er bij wegloopt. Even een paar dagen vertouwen winnen en dan gaan we een volgende stap ondernemen, de deken singel mag dan om.
19-11-2007 vandaag weer een bitje ingehad, en ze nam het als vanzelfsprekend aan, even kauwen en toen bleef het bekkie stil, halstertje erover, vastgezet voor een poetsbeurt en toen kwam het volgende; de winterdeken met bilriemen. Eerst maar even snuffelen want hij was best groot en rook wel erg nieuw. Toen de deken erop gelegd en de voorkant vastgemaakt, nou dat was goed, dus de singels ook maar vastgemaakt, nog steeds geen ontploffende bom, wanneer gaat het gebeuren?........... De bilriemen, adem in wat doet ze?………………. vastgemaakt, nog steeds geen reactie, nou dan de stal maar uit voor een wandeling door de schuur en wachten op een ontploffing. Weer niks, toen heb ik het licht van de buitenbak aangedaan en zijn we de buiten bak wel een kwartier in het rond aan het wandelen geweest. Geen ontploffing, geen bokjes, maar een super brave 3 jarige die zich voorbeeldig gedraagt en tot nu toe nog geen stap verkeerd zet!
21-11-2007
Vandaag heeft ze zich (alweer) voorbeeldig gedragen. Bitje ingedaan en de deken voor het eerst er weer af gehaald voor een heerlijke poetsbeurt. Het standbeeld stond en keek wat ik allemaal aan het doen was, maf beest. Die lange toeven maar eens uit haar oren geknipt en die lange sokken konden ook wel eens bijgewerkt worden. Ze vond weer alles goed en heb ik de dekensingel maar eens even gepakt om die om te doen. Ach het wordt saai maar toen ik de dekensingel vast maakte ging er 1 oor naar achter en dat was het. Dus singel maar weer los gedaan en in de buitenbak een beetje grondwerk gedaan, linksom-rechtsom, halthouden, belonen en een hele dikke kus op haar neus. In de stal nog even weer de dekensingel omgedaan en weer 1 oor naar achter en dat was het. Morgen maar eens proberen hoe het grondwerk gaat met de dekensingel om, want het gaat haast te braaf of niet?
22-11-2007
Tja Puk blijft een super beest. Deken eraf, bitje in, poetsbeurtje en de dekensingel omgedaan. Hij zat best strak maar ze vertrok nu geen spier. Eerst door de schuur gewandeld (zal er een bokje komen? nee dus), daarna maar weer lekker grondwerk in de bak gedaan. Halthouden, weer voorwaarts, voltes stappen, luisteren naar mijn ho, achtjes stappen en alles ging weer braaf. Morgen zie ik wel weer wat ik ga doen, misschien de peesbeschermers maar eens om? Ze pakt alles braaf op en misschien zaterdag de longeerlijn er maar eens aan? Ik weet het nog niet, maar het verloopt allemaal erg voorspoedig zo.
23-11-2007
Vandaag lekker geborsteld en maar eens die dikke bos manen uitgetrokken. Daar was mevrouw het niet mee eens! Alleen maar schudden met haar hoofd om maar van die ellendige manenkam verlost te worden. Helaas baasje is slimmer en heeft maar even de praam gepakt, beter jij even een zere neus dan ik. Tja, daar had ze niet van terug, praam vastgemaakt aan het halster en uiteindelijk gaf ze over. Gewoon losstaand in de stal liet ze alles netjes uittrekken. Nu is ze weer mooi!
24-11-2007
Voor het eerst de longeerlijn eraan…….
Ze snapte er niks van, moet ik nu bij je weg lopen? Uiteindelijk begreep ze de bedoeling en heeft ze haar rondjes gelopen, alle begin is moeilijk, dan weer hard, dan weer zacht, dan ineens stilstaan en mij aankijken……
Een paar rondjes linksom en een paar rondjes rechtsom gedaan en wat was ze boos op de modderspatjes die tegen haar buik aankwamen en ze sloeg dan ook een paar keer flink achteruit om die modderspatjes kwijt te raken.
Na het longeren zijn we even het weggetje langs de boerderij een stukje ingelopen en dat was best spannend. Er zaten een paar spookjes in de bosjes maar naar een aantal keren er langs gelopen te hebben werden de spoken wat minder en werd ze rustiger.
Afgesloten met een lekkere poetsbeurt en een beloning in de vorm van een handje muesli was de trainingsdag weer voorbij.
4-12-2007
Vrijwel dagelijks het zelfde verhaal, in verband met het slechte weer hebben we weinig bijzonders gedaan. In de schuur “enge” dingen geoefend, een blauwe handdoek op de grond, zou die eng zijn. Nee, dus jij loopt erover heen dan kan ik er ook overheen dacht Puk en zo viel het enge in de categorie niet eng. Zelfs met beide voorbeentjes erop staan en dan snuffelen, gek beest ze vind niks eng. Ondertussen loopt ze mee aan het bit zonder een halster erover om toch maat te kijken hoe ze reageert op iets meer druk in haar mond, tja weer geen probleem. Een beetje sturen komt er nu ook bij en dat snapt ze ook.
6-12-2007
Een sinterklaas kado van Puk gekregen, er lag een kies in haar voerbak! Ik had er al op gehoopt er eens een in de bak te vinden en vandaag was het zover.
Niks gedaan (regen,regen,regen) wel even heerlijk geborsteld en de lange haren onder haar kin weggeknipt. Dat gekriebel vond ze lekker het koppie kwam steeds verder naar beneden! Als toetje een dikke wortel en mevrouw stond lekker te knabbelen toen ik wegging.
10-12-2007
Weer wat nieuws, een stoelkussen onder de dekensingel gedaan zodat ze weer iets ander op haar rug had. Even snuffelen en laten kijken en op haar rug gelegd. Dekensingel erover en wandelen maar. Weer niks aan de hand, niet gek doen, niet bokken geen oren naar achteren maar gewoon wandelen alsof er niks aan de hand was.
11-12-2007
De grote dag is aangebroken. Het zadel moet er maar eens op. Na een poetsbeurt hoofdstel ingedaan, en het zadel gepakt. Oei, dat is een gek ding! Sjabrak op de rug gelegd en zadel er op gelegd, de oortjes gingen even naar achter, het is toch wel wat zwaarder dan een stoelkussen. Singel vastgemaakt en een halster over het hoofdstel gedaan. Mocht ze schrikken dan trek ik haar niet direct aan haar bit maar aan het hoofdstel. De eerste paar stappen de stal uit gingen met de oren in de nek, maar toen we eenmaal op het erf aan het wandelen waren was alles weer heel gewoon. Weer wat gehoorzaamheidsoefeningen gedaan halthouden op commando, daarna weer voorwaarts stappen met een hoop klopjes op de hals en een paar dikke knuffels tussendoor. Missie geslaagd. Dit nu maar even weer een paar dagen volhouden totdat het zadel ook heel gewoon wordt.
12-12-2007
Weer gewandeld met het zadel op, vandaag was alles weer goed, geen oortjes in de nek en lekker rustig aan de hand gewandeld. Het zadel is al weer heel gewoon.
13-12-2007
Na een grote poetsbeurt (ze had vandaag lekker in de modder gerold) het zadel opgedaan en weer gewandeld. Het oud papier lag naast de schuur klaar voor morgen dus weer een leuke oefening. Is het eng? Nee helemaal niet, daar moet je je neus instoppen en aan ruiken. Tja ook weer niet eng dus. Tot nu toe heeft ze nog steeds geen Garanco streken, maar wat niet is kan nog komen
. Het is idd zooo moeilijk, hou gewoon verschrikkelijk veel van dat paard.. En het is misschien beter voor ons beide, maar dat maakt het er toch niet echt makkelijker van. Zijn vrolijke gehinnik als ik eraan kom, zijn lieve knuffels als ik hem aan het poetsen ben, maar tja, die rotbokken van hem als ik hem aan het werk zet.. En eigenlijk is die dan zelfs nog schattig, hij stopt altijd, als ik bijna ga vallen.. haha. Zo van: "Ik hoop dat het duidelijk is, dit keer mocht je blijven zitten, volgende keer vlieg je van mijn rug". En tja, dan moet hij eigenlijk zo op z'n kop hebben, maar ik weet al van te voren, dat ik dat toch niet uit kan zitten. Dus beginnen we weer rustig opnieuw. Wie wint?? Ja idd, hij dus!! En van de andere kant, stuur ik hem op een hindernis af, heb ik zelf er geen vertrouwen in, dan neemt hij alles over en zorgt dat het goed komt. Heb al vaak met mijn ogen dicht naar een hindernis toegereden: "Aaaah, kom niet uit, dit lukt niet:, Novel redt me uit dit soort situaties.. Het is een malle, maar toch ook weer een heel bijzonder paard.. 
(stronteigenwijs):
