listglistje schreef:...Uitgaande van de stammoeder zal hij dmv zijn hengstenkeuze proberen om bij een of meerdere van haar dochters het model te verbeteren (moderniseren) en de prestaties van de nakomelingen van de stammoeder proberen te evenaren of zelfs te overtreffen.
Een fokker zal dus zijn beste merrie(s) zelf behouden (zowel qua model als kwaliteit) om vervolgens te laten dekken bij een (liefst een bewezen) hengst, die de fysieke tekortkomingen van zijn merrie perfect aanvult, de kwaliteiten van de merrie optimaal naar voren haalt en eventueel verbetert.
Ik vraag me af of veel fokkers niet teveel de nadruk leggen op produceren en te weinig op reproduceren en dan de nadruk op re?Speelt het schoonheidsideaal van een bepaalde tijd niet teveel mee en in hoeverre is een model te verbeteren? Moet je sleutelen aan wat goed is? Er is zoveel meer dan een mooie buitenkant. Smaken verschillen natuurlijk maar wat zegt het uiterlijk van een dier van het genetisch potentieel? Ik heb hele mooie dieren gezien waarvan de nakomelingen niets voorstelden of presteerden en minder mooie dieren die juist de uitschieters brachten.
Ik sprak vanochtend iemand die me vroeg hoeveel nakomelingen van de 'modehengsten' van 8 jaar en ouder nu op nationaal niveau presteren? Zij had het bijgehouden. Veelal hebben de beste dieren: afstamming onbekend achter hun naam staan.