Ik heb jaren op haar gereden maar ik mis het enorm. Het gedribbel, de merrie-buien
niet willen stoppen...Maar ook natuurlijk de leuke (hoewel om de slechte kon ik vreselijk lachen) kanten zoals dat ze goed kon springen en heel fijn aan de hulpen was...
Qua rassen lijkt het me cool om nog eens op een Shire te rijden en dan ook echt een grote
En een KWPN, een echt dressuurpaard. Dat vind ik toch altijd geweldig om te voelen, als een paard je aanwijzingen opvolgt. Dan krijg ik echt het idee dat ik toch best wel kan rijden
Want eerlijk is eerlijk, Bertus is nog lang niet zo ver dat hij een lekker dressuurproefje zou kunnen rijden en dan is het soms ook leuk om eens op een heel fijngevoelig paard te zitten i.p.v. eentje met het motto "FEEST! DOORDENDEREN! JIPPIE! LEUK!"

..
