Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-06-04 12:46

Geplaatst: 23-06-04 12:46

joostvangestel schreef:
Het stamboek is nou zo'n 50 jaar gesloten van vreemde invloeden. Toch zien we op dit moment een heel sterke scheiding ontstaan in de Welsh fokkerij, met name in het moederland. Noord-Wales fokt een geheel ander type dan Zuid-Wales.

Interessant. Het trakehner stamboek is iets langer geleden gesloten geworden, behalve voor volbloed (dus ook arab). Het type is tot nu toe uniform gebleven, maar heel recent zie je ook een nuance. Je krijgt het fijne "poppetjes" type en de meer zwaardere waar Munchhausen een voorbeeld van is. Veel fokkers zijn tegen die evolutie naar een iets zwaarder model omdat dat meer op de andere warmbloeden gaat lijken. Ik denk dat er ook een opsplitsing gaat komen en geen mix, want een fokker die tegen is gaat er ook alles aan doen om vast te houden aan het fijnere type en andersom.

**Geplaatst**: 23-06-04 13:10

Geplaatst: 23-06-04 13:10

Zannekin schreef:
Door te veredelen fokken we over generaties het bloed er ook uit.

Moet ik m'n haar laten blonderen? Ik snap het nl. niet. Dus jij stelt dat als je in je fokkerij steeds hoogedele hengsten en merries gebruikt, die echter niet-volbloed zijn uiteindelijk het bloed (=adel, fijnheid, snit etc.) toch uit je nakomelingen zal verdwijnen?

**Geplaatst**: 23-06-04 13:24

Geplaatst: 23-06-04 13:24

Stel dat ik volbloed in de 3e generatie heb x volbloed in de 4e generatie dan heeft dat veulen volbloed in de 4e generatie. Als je zo verder fokt verdwijnt dus volbloed naar "achteren" en tegelijk ook het aandeel bloed.

Welke hengst staat in een edel type, modern en al wat je wilt zonder volbloed %?

**Geplaatst**: 23-06-04 13:42

Geplaatst: 23-06-04 13:42

Zannekin schreef:
Stel dat ik volbloed in de 3e generatie heb x volbloed in de 4e generatie dan heeft dat veulen volbloed in de 4e generatie. Als je zo verder fokt verdwijnt dus volbloed naar "achteren" en tegelijk ook het aandeel bloed.

Welke hengst staat in een edel type, modern en al wat je wilt zonder volbloed %?

Volgens mij praten we langs elkaar heen, en bedoelen we hetzelfde. Ik probeer het nog éen keer.
Wat je idd wegfokt is het aandeel volbloed, wat in mijn ogen wat anders is dan "bloed". Onder "bloed" versta ik een bepaalde mate van elegantie, fijnheid, snit, adel, hardheid etc. (ik weet het dit zijn moeilijk te vangen termen), en dit kun je in mijn ogen ook vasthouden zonder opnieuw een rechtstreekse volbloed te gebruiken, maar door een hoog in bloedstaande hengst (KWPN, Holsteiner, or whatever) te gebruiken, die waarschijnlijk wel een bepaald volbloed% verderop in z'n pedigree zal hebben.

**Geplaatst**: 23-06-04 13:54

Geplaatst: 23-06-04 13:54

_Piet schreef:
Moet ik m'n haar laten blonderen? Ik snap het nl. niet. Dus jij stelt dat als je in je fokkerij steeds hoogedele hengsten en merries gebruikt, die echter niet-volbloed zijn uiteindelijk het bloed (=adel, fijnheid, snit etc.) toch uit je nakomelingen zal verdwijnen?

Dat kan maar zo. Indien het volbloedpercentage van die hoogedele hengsten en merries niet hoger dan 50 % is.

**Geplaatst**: 23-06-04 16:44

Geplaatst: 23-06-04 16:44

Een halfbloed kruisen met een halfbloed wordt volgens mij gewoon weer een halfbloed hoor. Of de wiskunde is flink veranderd sinds ik van school ben. Verward

Sterker nog, volgens mij is het nog steeds zo dat als je bv. een paard met 70% volbloed kruist met een hengst met 40% volbloed je toch nog een grote volbloedpercentage krijgt als een halfbloed (=50%)

**Geplaatst**: 23-06-04 17:11

Geplaatst: 23-06-04 17:11

annegti"]
Een halfbloed kruisen met een halfbloed wordt volgens mij gewoon weer een halfbloed hoor. Of de wiskunde is flink veranderd sinds ik van school ben.

Sterker nog, volgens mij is het nog steeds zo dat als je bv. een paard met 70% volbloed kruist met een hengst met 40% volbloed je toch nog een grote volbloedpercentage krijgt als een halfbloed (=50%)
[/quote]

[quote="GertJan schreef:
Tenzij je fokt met paarden met een volbloed aandeel van meer dan 50%.

**Geplaatst**: 23-06-04 17:41

Geplaatst: 23-06-04 17:41

De Oldenburger

De Oldenburger is met de Oostfriesch en de Groninger de zwaarste vertegenwoordiger van de warmbloedrassen. In Oldenburg wordt reeds zeer lang een hoogstaande paardenfokkerij bedreven. Een grote bloei bereikte deze fokkerij onder de regering van graaf Anton Gunther 1603-1667, daarna treed een tijdperk van verval in. In 1820 werd door de staat een verplichte hengstenkeuring ingesteld. Vanaf dat jaar mogen slechts goedgekeurde hengsten dekken, door het geven van premies aan de beste hengsten werden deze voor het eigen fokgebied vastgelegd. Sedert 1840 werden tevens voor merries premies beschikbaar gesteld. De staat gaf in 1861 en in 1886 voorschriften aangaande het bijhouden van stamregisters. De voorschriften luiden dat hengsten en merries bij opname tenminste 3 jaar oud moesten zijn en wat de afstaaming zowel van vaders als moederzijde betreft, beantwoorden aan het fokdoel, nl dat van het zware elegante koetspaard.
In het stamregister werden slechts elitedieren opgenomen.
Door de Oldenburgerpaardenwet van 1897 werd de grondslag gelegd voor een zeer uitgebreide registratie. Bij deze wet werd het groothertogdom in een noordelijk en zuidelijk fokgebied verdeeld. Voor beide gebieden werd een afzonderlijke stamboekhouding ingevoerd. Ieder stamboek had zijn eigen keuringscommissie, die tevens primeringscommissie voor hengsten, merries en veulens was. In de stamboeken werden ingeschreven alle goedgekeurde hengsten, terwijl alle merries van 3 jaar en ouder voor inschrijving in het stamboek moesten worden aangeboden.
Alle typische dieren werden ingeschreven. Iedere eigenaar van een goedgekeurde hengst of merrie moest lid worden van het betreffende stamboek. Jaarlijks konden nieuwe dieren worden ingeschreven. Bij deze dieren werd steeds streng gelet op type. Met behulp van een primeringssysteem voor hengsten, merries en veulens werd er voor gezorgt dat het beste manlijk zowel vrouwlijk materiaal voor het eigen fokgebied bewaard bleven. De eigenaar was verplicht de toegekende premie aan te nemen en moest bij verkoop buiten het fokgebied een zeer hoge boete betalen. Het fokdoel was voor Noord-Oldenburg met zijn goede zeekleibodem dat van het zware, elegante koetspaard met hoge ruime gang. Voor Zuid-Oldenburg waar een lichtere bodem wordt aangetroffen, dat van een middelzwaar tuigpaard. De verschillen tussen het fokmateriaal in het Noordelijk en Zuidelijk gebied (dat veelvuldig van de hengsten uit het Noordelijk gebied gebruikt maakte en tevens merries importeerde) waren omstreeks 1920 vrijwel verdwenen.
Bij de wet van 1923 werden de beide fokgebieden met dat van het vorstendom Lubeck (Zuid Sleeswijk-Holstein) waar sedert 1908 dezelfde fokrichting wettelijk was voorgeschreven, tot 1 verenigd. Al het in de bestaande stamboeken ingeschreven materiaal werd in een nieuw stamboek ingeschreven, terwijl dit nieuwe stamboek tevens werd gesloten voor inschrijving van dieren van officieel onbekende afstamming. De nieuwe stamboekver. omvat 60 districten. Op 1 jan. 1924 waren bij 5807 leden in totaal 117 ingeschreven hengsten en 10836 fokmerries aanwezig. Sedert de invoering van de verplichte hengstenkeuring dwz vanaf 1820 is in Oldenburg steeds streng op ras/type gekeurd. Geen hengst die niet aan het fokdoel, namelijk dat van het zware elegante koetspaard voldeed werd goedgekeurd. Daarbij werd rekening gehouden met de behoeft aan hengsten. Er zijn jaarlijks voor het eigen gebied maar een betrekkelijk klein aantal nieuwe jonge hengsten nodig. Dit brengt met zich mee dat bij goedkeuring van de hengsten zeer hoge eisen worden gesteld. Vele goede dieren komen jaarlijks beschikbaar voor verkoop naar elders, doch het beste blijft door het vermelde premiestelsel steeds gereserveerd voor de eigen fokkerij. De strenge selectie waarbij zeer sterk op type wordt gelet heeft de Oldenburger tot een zeer hoogstaand, zeer uniform ras gemaakt. De eisen die bij de keuring worden gesteld zijn in de loop der tijden gewijzigd. Dit geld vooral sedert de auto de plaats van het luxe tuigpaard heeft ingenomen. De typewijziging is omstreeks 1910 begonnen. In plaats van het type van het elegante zware koetspaard met hoge ruime gang is een type gekomen dat naast een zware diepe bouw een ruime krachtige gang vertoond. Op knieaktie wordt reeds lang minder gelet dan op ruimte in de beweging. De vroeger veelvuldig voorkomende iets te lange, wat weke rug is bij de vertegenwoordigers van het moderne type vrijwel verdwenen. Dit type is kortbeniger en gestopter dan het vorige. Beschrijving van het Algemeen voorkomen en van de voornaamste onderdelen van het Moderne Oldenburger type, anno 1925.

Algemeen voorkomen
De moderne Oldenburger vertoont het type van een zeer zwaar, breed,diep,sterk en harmonisch gebouwd warmbloedpaard. Schofthoogte liefst niet meer dan 1.62 voor meries liefst niet meer dan 1.60
De meest voorkomende kleur is bruin of zwart, een enkele maal een vos. Weinig aftekeningen. De gang is ruim en krachtig, zonder overdreven veel knieaktie in de draf. Na de smaak van de Hollandse afnemers is de gang soms iets eenvoudig. De Oldenburgerfokkers zijn blijkbaar in hun eisen, wat de gang betreft praktischer dan het merendeel hunner collega's in Holland. De Oldenburger is vroegrijp. Hij kan zonder bezwaar als tweejarige voor licht landbouwgebruik worden gebruikt, en als driejarige voor alle soorten werk. Hij laat zich gemakkelijk voeren, dwz is gemakkelijk in conditie te houden. Het temperament is in de regel levendig. De dieren zijn meestal uitermate mak en gewillig. In de fokkerij wordt hier op in Oldenburg gelet.

Het hoofd is meestal goed gevormd, met recht profiel, edel van uitdrukking, enkele maal een ramshoofd.
De hals is krachtig gespierd, middellang en wordt goed gedragen.

De voorhand is breed en diep met goede aangesloten schouders
De schoft is voldoende ontwikkeld. De schofvorm van de meer edele bloedpaarden komt bij dit ras niet voor.

De middenhand, is van goede lengte met goed gespierde voldoend sterke ruglijn en brede krachtig gespierde lendenen. De ribben zijn best gewelfd en lang (diep), de flanken kort en gevuld.

De vroeger veelvuldig voorkomende iets te lange wat flauwe ruglijn is thans bij het moderne type geheel verdwenen.
De achterhand is breed, zeer krachtig gespierd, zowel aan het kruis als aan de dijen en schenkels.
Het kruis is lang, het kruistype recht met hoge staartinplanting.
Het beenwerk is zwaar, met goed gevormde best ontwikkelde gewrichten, die een enkele maal aan droogheid wat te wensen overlaten.

De standen zijn in de regel correct, soms zijn de koten iets kort en laat de stand in de voorknie wat te wensen over
De hoeven die vroeger veelvuldig wat groot en vlakker waren dan wel gewenst was, zijn sterk verbeterd.

Gebruiksgeschiktheid; De Oldenburger is voor alles een buitengewoon goed paard voor alle soorten werk. Het is een uitmuntend type boerenpaard, geschikt voor het trekken van de zwaarste diensten. In de oorlog van 1914-1918 heeft de Oldenburger het bewijs geleverd van grote bruikbaarheid als artillerie paard en zwaar gewicht rijpaard. De moderne Oldenburger is tevens een geschikt paard voor de landelijke ruitersport.

Het Oostfriesche Paard

De fokkerij in OF hangt nauw samen met die van in Oldenburg. Een groot percentage van de in OF gefokte hengsten is van zuiver Oldenburger afstamming. In doorsnee schijnt de OF fokkerij nog niet op het zeer hoge peil van die in Oldenburg te staan. De OF vertonen zoals gewoonlijk een iets ander type. Ze zijn dikwijls zeer zwaar doch hebben daarbij gewoonlijk niet de klasse van de moderne Oldenburger.

Nomineer dit bericht ×