Bokt.nl

**Geplaatst**: Vandaag, 07:16

Geplaatst: Vandaag, 07:16

Nogmaals heel veel sterkte Zebrastreep, echt heel verdrietig!

Furst ik ben echt trots op jullie, lekker bezig

Waldstein is echt een knappe vent! Succes met het castreren maar dat komt vast helemaal goed

Wonkeydonkey fijn dat het goed gaat met Loki! Had expres mijn ervaring met Olaf niet verteld, die heeft 2 weken op de kliniek gestaan omdat het was gaan ontsteken (had het op de kliniek laten doen dus hij stond er al) -O-

Gelukkig gaat het vaker gewoon soepel, lekker zo doorgaan!

Hier gaat het allemaal goed, Roos gaat echt meeegaaa goed en dat wordt door iedereen (osteo, instructrice) bevestigd dus dat is extra leuk

Olaffie is nog steeds Olaffie, ik doe wat werken aan de hand met hem en we hebben vorige week voor het eerst gelongeerd met een singeltje, hij was super braaf

19 maart heb ik een afspraak voor een hartecho om te checken hoe het nu gaat met zijn hartaandoening (hij heeft een lekkende hartklep). Ik vind het rete spannend, hier hangt best veel vanaf (kan hij gereden worden, kan ik überhaupt iets van werk met hem oppakken). Dus dat is wel een dingetje... Voorlopig lijkt het allemaal heel goed te gaan dus ik hou hoop

Hij is wild zat iig

**Geplaatst**: Vandaag, 09:15

Geplaatst: Vandaag, 09:15

Ik heb al meerdere verhalen hier op Bokt gelezen idd. Ik had hem bijna niet geruind :Y)

Lekker om zo bezig te zijn met Roos Norway. Ik vind het spannend voor jou!!! Een hartkwaal is ook gewoon alles wat je niet zou willen, niet voor het beestje maar zeker ook niet voor jezelf.
Ik duim voor je.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:48

Geplaatst: Vandaag, 11:48

Zebrastreep schreef:
We vermoeden een hartstilstand of iets van een gescheurde aorta. Ze heeft tot het laatste moment staan eten, in haar mond zat nog een pluk hooi. Geen tekenen dat ze had gerold of pijn heeft gehad. Ze zag er eigenlijk prachtig uit , zelfs haar ogen waren nog mooi toen ik bij haar kwam. Ene kant is dat waar je op hoopt dat je ze een keer zomaar vind. Maar aan de andere kant is het onverwachte heel zwaar en erg schrikken.

Heel veel sterkte, ik weet helaas maar al te goed hoe het is..

Ik heb uit de plotselinge maar heftige dood wel één ding geleerd: een paard beleeft het totaal anders dan wij.
Mijn paard kreeg een tia en een hersenbloeding er achteraan en is in een vreselijk val-opstaan-val-opstaan scenario beland.
Het hele tafereel was vreselijk om te aanschouwen maar toen hij eenmaal zichzelf weer in de benen had was het eerste wat hij deed toen hij weer een beetje bij was: eten...
Een dier is echt heel anders bezig met de dood als wij blijkt... en maar goed ook.

Nomineer dit bericht ×