ik geef het op. ik weet niet meer wat ik kan doen.
ik ben eigenlijk al vier jaar bezig met een veulen voor mijn merrie, en vooral de afgelopen drie jaar intensief, maar ik heb nog steeds niks.
ouderdom? wie zal het zeggen, ze is net zeventien jaar geworden, en nog kerngezond en fit, niemand zou haar zeventien schatten, ze zit goed in haar vel, geen grijs haartje te zien en loopt als een tierelier.
wat zou het kunnen zijn? ik heb geen flauw idee, misschien mag het gewoon niet zo zijn dat ze drachtig wordt.
vorig jaar lachte het geluk me toe, althans, zo leek het. ze was drachtig, gelijk raak op 28 april. 1 week van tevoren begon ze plotseling uit haar vagina te bloeden, niemand wist wat het was en wat dat betekende. het ging over en ze werd hengstig, hengst kwam onmiddelijk, heeft haar een paar keer gedekt en ze werd niet meer hengstig, we hebben dr 2 keer laten scannen en ja hoor, een mooi veulen zat erin. wat was ik blij, ik was er volop mee bezig, vooral de laatste maanden. Toch voelde ik iets... het zat niet goed, het kon niet goedgaan. maar het was mijn eerste keer dat ik zoiets meemaakte en het zal heus goedkomen, meer bokkers hier kenden het gevoel en zij hadden toch ook een prachtige veulen gekregen? nee... komt allemaal in orde, ik was helemaal opgelucht.
maar het kwam niet in orde,
op 30 januari, 7 uur smorgens ging de telefoon, ik kreeg een raar gevoel in mn maag, ik nam de telefoon op, het was de eigenaar, is je vader er ook? ja, zei ik en gaf de telefoon met een angstig gevoel aan mn vader.....
nee toch.... goh... nou.... 2? ja ik zal het tegen dr zeggen....
nou dan weet je het al wel.
Holly had die nacht een tweeling gekregen, op negen maanden. dood dus allebei.
hoe is t met holly? vroeg ik... zal wel goed zijn, zei mn vader....
ik ging op de fiets naar school, het zal wel goed zijn met holly?
ik pakte mn mobiel uit mn jas en belde naar mn vader... hij zou de eigenaar opbellen om te vragen hoe het met mn holly was.
even later werd ik terug gebeld...
het ging wel... de dierenarts kwam, hij kon er niet bijkomen, de veulens lagen nog in dr stal
die avond mocht ik er naar toe... wat wilde ik graag, en toch durfde ik niet.
ze had die hele middag behandelingen gehad en is net zolang gespoeld totdat ze schoonwas.
alles was in orde en ze zou, als ze geen koorts kreeg, er wel bovenop komen.
ze kreeg geen koorts, gelukkig is het een sterke merrie.
maar wat was ze angstig geworden, ze was blij me te zien, en toch heel bang. ik meste haar stal wat uit, zodat ze schoon kon liggen. ze trilde helemaal.... ik ook. wilde haar zo graag knuffelen, maar dat kon ze niet meer. ze ging gelijk weer naar DE plek toe en keek me aan, alsof ze vroeg waar ze gebleven waren... haar veulens.
dat is echt heel erg om te zien kan ik jullie vertellen.
maar alles is goedgekomen, we zouden haar even rust gunnen en in mei zijn we weer begonnen met dekken.
maar niks, nog steeds niet. ze wordt iedere keer hengstig. ik weet niet waaraan het ligt.
volgens een dierenarts is er niks aan de hand zolang ze goed hengstig wordt.
de eigenaar zegt dat er van binnen niks is, omdat ze schoongespoeld is urenlang, het is de ouderdom.
en ik blijf maar aan dat bloeden denken, dat zorgde ervoor dat ze drachtig werd.
ik wilde het even van me afschrijven. als ik het hier thuis en omgeving erover begin, zeggen ja... nee... en iedere keer ouderdom, en het is de natuur... en ze kappen het onderwerp af...
daarom begin ik er niet meer over.
maar het is gewoon mn laatste kans dit jaar. en ik zie het zo voorbij gaan en ik kan er niks aan doen.
misschien weten jullie nog iets
ik weet het in ieder geval even niet meer...
bedankt voor het lezen.