Mijn verhaal, leuk om al die verhalen te lezen...
Ik heb voor mijn buikoperatie een haffie gehad, omdat ik zeker 1 1/2 jaar tot 2 jaar niet mocht rijden, heb ik hem verkocht omdat ik het niet eerlijk voor hem vond dat hij maar in de wei moest staan. Ik heb het in totaal 3 weken zonder paard uitgehouden...
Toen moest ik wat hebben, ik miste het poetsen, knuffelen (rijden uiteraard ook, maar dat mocht niet) en gewoon het paard zelf. Dus op zoek gegaan. Waar mijn haffie toentertijd stond, stond ook een tinkermerrie pffff dat was het voor mij, ze liep zelfs met de scooter mee de wei uit, omdat het meisje geen zin had om dat pokke eind te lopen, heerlijk gewoon!!
Dus op zoek naar een tinker en meer info op internet gaan zoeken. Ook alle tinkeradressen aangeschreven en gekeken wat er te koop stond .Ik ben een paar keer langs de tinkerboerderij geweest, maar daar vond ik niks tussen zitten. Ik zocht iets wat nog jong was, niet ingereden (zodat het niet aankwam op rijden, maar dus op het poesten en knuffelen) en bomproof (zeker met 2 van die drukke kids eromheen)
Ik moet zeggen dta ik op de tinkerboerderij ontzettend leuk ben gheolpen, daar kwam ik nog meer te weet over de tinker en ik was dus helemaal verliefd (en elke keer op die ene die ze niet verkochten hihihi) Ik ben toen gaan surfen op marktplaats en ging kijken bij een handelaar. daar stond een prachtig zwarte tinkermerrie zo uit de natuur. Maar wat een hyperbeest was dat zeg... ik kon haar niet eens haar halster omdoen. Maar met wat rust en vertrouwen opbouwen, kwam dat contact toch... ik was verkocht, maar ik ga niet over 1 nacht ijs, dus naar huis en nadenken. dit was toch niet wat ik zocht, zo'n schuchter beesje. toch was ik verkocht en ging het weekend weer terug, tja je raad het al... verkocht
Ik ben daar nog wel gaan kijken bij andere, maar die vond ik niks.
Ik was ondertussen op marktplaats elke keer een veulen tegengekomen, zo'n mooi ding... maar ja een veulen dat duurde nog langer eer ik kon rijden... En wil ik dat wel, zo'n uitprobeerding die mij en de kids omver gaat lopen enzo... Maar toch elke keer kwam ze maar voorbij en ze sprak me zoooo aan. dus toch maar gaan kijken. Ze stond met nog een veulen, die kwam elke keer bij ons kijken en bij mijn kleine jongen. Degene waar ik voor kwam, bleef maar in een hoekje staan of liep weg. Totdat djesse (mijn zonntje dus) zijn hoofd stootte aan het andere veulen. Pfff huilen (zo'n veulenhoofd is hard hoor) en het veulen racede weg... en Molly (nu Angel) kwam gelijk naar Djesse toe en liep constant achter hem aan. Ze was niet meer weg te slaan bij hem
Tja dan ben je verkocht he.... Dus dat werd Angel.
Lizzy is een ander verhaal, ik had Max al dus ik was niet op zoek naar een ander paardje. Al klikte het niet met Max en wilde hij niks met me te maken hebben. Max was een scheetje, hij was alleen op zichzelf. Ik kwam een advertentie tegen waarbij drachtige merries te koop werden aangeboden, ik vond het sneu dat merries die bijna uitgerekend waren zo de markt op gegooid werden... Maar ja ik had er al 2 dus meer kon niet. toen ik de dag erna naar MNax en Angel ging en Max voor de zoveelste keer mij probeerde te schoppen en wegliep, besloot ik hem te gaan verkopen. De klik was er niet, hij voelde zich blijkbaar niet op zijn gemak bij mij en hij kwijnde weg.
Omdat ik dus nu die plannen had, dacht ik aan die advertentie... Ik ben weer op zoek gegan, maar de advertentie was weg. toen kwam ik van dezelfde man nog een advertentie tegen, nu met andere merries, ook hoogdrachtig. Ik heb gebeld en ben gaan kijken. Er werden er 2 getoond, Fenna en Lizzy. Fenna liep heel slecht, de hoeven zagen er niet uit. Ze was vrij magertjes maar wel heel lief. Lizzy was een beetje een druktemaker, ging in de bak racen en kwam niet naar me toe. Ze keek me echt heel wantrouwend aan en het duurde even voordat ik contact met haar kreeg. Maar die ogen... die straalde gewoon uit, van haal me hier weg. Ze stonden 24 uur per dag in de stal, zonder hooi. Andere paardjes had hij als koeien op een rij, ze hadden wel net hooi gekregen, maar ze stonden in hun eigen stront te dansen en ze waren allemaal vies en sommige mager. Er had iemand zelfs 1 gezien die bijna dood stond te gaan... verschrikkelijk... Ik ben naar huis gegaan, in de auto heb ik zitten huilen pfff ik was wel even van slag. Thuis gekomen, heb ik lang zitten nadenken, ik wist dat als ik zo'n paardje kocht, ik dus wel wat meer kosten zou hebben aan haar hoeven en waarschijnlijk ook dierenarts. Ik heb hier nog foto's neergezet om de meningen van de andere bokkers. Ik ben gek op paarden maar van tinkers had ik natuurlijk nog niet zoveel verstand. Tja na wat nachten heb ik toch besloten om haar te kopen. Ze werd gebracht en het was toch wel liefde hoor
Ze kan nu eigenlijk niet zonder me, ze staat nu bij de dekhengst en wordt ingereden. Als ik bij haar ga kijken ("even" 3 kwartier rijden) dan is ze echt beledigd, ze kijkt me niet aan en laat echt merken dat ze boos op me is. Maar als ik dan weg wil gaan, dan loopt ze achter me aan en wil ze al te graag mee. Mijn hart brak helemaal toen ik daar was en ze aan het halstertouw bij me ging rollen. Het ultieme gevoel van vertrouwen.... Wat deed me dat goed!! Nog een paar nachtjes (hoop ik) dan komt ze weer terug 
*edit* ik had de verkeerde naam neergezet, het moest Fenna zijn en niet Femke hihihi zo heet iemand van mijn stal
)
Laatst bijgewerkt door Biancaa op 25-07-06 11:26, in het totaal 1 keer bewerkt