Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola


Ik geef toe dat twee veulens niet het ideale is maar 100 keer liever dan wegbrengen naar de opfok. Gelukkig heb ik ook nog oudere dieren en kan ik als het nodig is een ouder dier er tussen zetten.
gijsenkim schreef:Opfok betekend voor mij zoveel als dat het paard minstens een aantal uren per dag (liefst 24/7) met soortgenoten op het land staat. Of dat nou leeftijdsgenoten zijn of een gemengde kudde zal mij een worst wezen.
Of dat nou 200 kilometer verderop is of in de achtertuin zal me ook een worst wezen.
Dus als ik opfok roep, dan roep ik eigenlijk zoveel mogelijk op het land met paarden. waar en hoe dan ook!
En dan het liefst zo min mogelijk getrut van mensen die niet weten hoe jonge paarden in elkaar zitten...
ik heb er een stukje over geschreven in een ander topic
Ik heb altijd meer moeite met paarden die veel in handen zijn geweest. Niet zozeer in handen zijn geweest van paardenmensen maar meer paarden die in handen zijn geweest van penniemieppies die al op veel te jonge leeftijd veel te veel doen met het dier en het paard al op hele jonge leeftijd hebben geleerd dat het toch veel sterker is dan een mens.
De grootste reden waarom ik vind dat er weinig tot niks gedaan moet worden met jonkies is omdat....
Een veulen leer je meelopen, een veulen is nog niet sterk genoeg om echt zn eigen zin door te drijven. En zal dus meekrijgen op het moment dat hij afgespeend wordt en naar het land gaat dat mensen sterker, handiger en sneller zijn dan hij. Dit is wat hij zich herinnerd op het moment dat er weer contact komt, net zo goed als hij zich herinnerd dat er meegelopen moet worden aan dat touwtje, dat hij een voetje moet geven als nodig is en dat een halster er nou eenmaal bijhoort.
Nu komt zo een dier als sterke 2,5 jarige uit het land met de “kennis”van hierboven. Uiteraard is hij uitgegroeid tot een sterke kleuter, alleen HIJ weet dat niet. Een paard is zich niet bewust van de kracht die hij heeft, en dat is maar goed ook. Hij weet niet dat hij veel sterker is geworden in de loop der jaren.
Alleen dieren die door mensen met een paard “opgevoed” worden leren dat er een grens ligt bij de kracht van een mens, en dat hun die grens kunnen overschrijden. De daaruit voortvloeiende problemen manifesteren zich bij elk onderdeel van het zadelmak maken, beleren en verzorgen.
Feilloos haal ik de paarden eruit die door mensen met paarden “opgevoed” zijn. Eigenlijk is het zielig want zo een dier moet ik de eerste week zo ontzettend kort houden, en voor elke misstap die het maakt krijgt hij mega op zn flikker, de hele wereld van dat paard staat op zn kop, hij begrijpt er helemaal niks meer van. Hij moet ineens gaan luisteren naar wat ik als ielig mensje tegen hem zeg en van hem vraag, das nogal een cultuurshock. Vaak worden paard en ik na een week of twee worstelen de dikste maatjes, vooral omdat hij precies weet wat hij aan me heeft.