Geplaatst 
6 Juni was ze 340 dagen drachtig maar niets zag er naar uit dat het veulen zou komen.
Op 2e Pinksterdag hadden we bezoek van Fnanne met familie en konden we Amia goed in de gaten houden. Ik geloof dat we wel 8 keer gecheckt hebben die dag. Elke keer was er een vooruitgang.
en tegen de tijd dat het bezoek naar huis moest hing er toch echt een ondoorzichtige witte druppel aan de speen.
Na een slapeloze nacht helaas geen veullie.
Tja... de hele dinsdag ook nog doorgeworsteld... na ja ikke dan... de merrie stond rustig en vertoonde geen teken van bevallen.
Pas s avonds bij het op stal komen werd ze onrustig en wist ik dat de bevalling eraan kwam.
Om kwart over 9 ging ze liggen en tegen half 10 zagen we dit.
Mijn hubbie blijft altijd bij de merrie en ik loop buiten de stallen als een kip zonder kop rond, haal de bevallingskist, pak schoon gewassen handdoeken, oh ja camera, en de telefoon ...
In de stal ga ik niet sta veel te hoog in mijn energie...
Maar zo tegen kwart voor tien is Linå geboren.
Die kennismaking vind ik altijd zo bijzonder.
Amia is een erg beschermende mama. Ondanks dat Paul bij de bevalling aanwezig was mocht hij de volgende dag toch de stal niet meer in.
Ik gelukkig wel dus kan beide dames een halster om doen en naar de weide brengen.
Op de wei het halster weer af is lastiger
Eerste wat Amia deed, neerploffen.
Die blik dan van het veulen....
Linå is een mooie verrassing, ten eerste een merrie, en het eerste veulen van de goedgekeurde dekhengst Moravita's Staccato. Prachtig groot en die aftekingen vind ik de kers op de taart...
(oke oke als fokker ben je natuurlijk bevooroordeeld....
)
Ze draafde al de eerste dag en haar gangen zijn lichtvoetig, al is dat gaan liggen met die stelten natuurlijk echt niet handig.
Oftwel wij zijn trots.
Ik volg al paar jaar stilletjes je drachtige merries, stuk voor stuk mooie paarden. 
Ik ben heel benieuwd hoe ze zal gaan uitgroeien, houd je ons op de hoogte? 
