Geplaatst 
! Even wat leven in de brouwerij 
.Mijn 6 - jarige NF - merrie is een zeer preuts en nuffig typje. Het is zelden of nooit aan haar te zien of ze hengstig is, en gedraagt zich altijd even gelijkmatig, lief, rustig en vooral lady-like. Ze staat vrij hoog in rang in de kudde en andere paarden of pony's heeft ze nauwelijks belangstelling voor. Ze tolereert hen als het er niet teveel zijn, en anders moooooven!
Tijdens buitenritten bepaalt zij haar eigen tempo. Gaan de anderen vooruit? Prima, dan ga je toch? Loopt zij harder dan een ander ... heeft die ander pech.
Behalve..... de bijna 20 jarige macho schimmel volbloedruin die Amigo heet!
Als ze hem ziet, is ze spontaan hengstig en hoe! Ze biedt zich aan, zakt door haar benen, plast voortdurend en Amigo wil nog maar 1 ding: er bovenop! Heb 1 keer de fout gemaakt door ze aangrenzende weides te geven (met een stukje niemandsland er tussen). Zij met haar achterwerk bijna tegen het schriklint, hij kapte zijn linten gewoon door, stroom of geen stroom!
Tijdens buitenritten kleeft ze aan zijn kont, en loopt hij als een haan zo trots rond. Op hem heb ik dus mijn eerste onbedoelde en ongeschoolde passages en piaffes gemaakt, omdat zijn merrie in zijn kielzog loopt! Zij paradeert dan hackney-achtig en vooral tuttig kijkend achter hem aan.
Kortom, het stel is nu al 3 jaar hopeloos verliefd....
Hebben jullie wel eens zoiets meegemaakt met je Forester-merrie?
(n.b.: we denken overigens dat de ruin een halfgecastreerde klophengst is, hoewel hun gedrag alleen bij elkaar zo extreem is. Er staat nl nog een merrie op stal, waar hij wrs pas interesse in gaat krijgen als ze bij elkaar in de wei worden gezet.)
, ze staan op stal, op de paddock en tijdens weidegang zo ver mogelijk uit elkaar, maar volgens mij skypen ze gewoon naar elkaar 
Achter de wei van deze tortelduifjes staan wat jonge hengsten. Het is compleet lachwekkend om te zien hoe de ruin reageert als mijn merrie naar achteren toe loopt. Hij begint dan ineens te jagen als een hengst, met de oren plat in de nek. Hij doet zogenaamde uitvalpogingen naar de jonge hengsten toe en paradeert daarna triomfantelijk door de wei 
Gelukkig blijft het allemaal bij stoer vertoon en hangen ze niet in de draad, maar lachwekkend is het wel. De eigenaar van de ruin is een oudere man en die heeft dit NOG NOOIT meegemaakt. Bizar, maar ook wel aandoenlijk! Gelukkig wordt ze niet spontaan hengstig van hem en ze begint ook niet te piesen, alleen als ze echt hengstig is. Als het goed is krijgt ze volgend jaar een veulen (laat gedekt) en hij was een ideale shouwruin 
! Ook weer zo'n heerlijk verhaal 
. 
.
)
. 
