Toen trok ik dit even door naar de paardenwereld... Eigenlijk worden ook alleen maar de dravers (en vroeger de arabier en ijslanders), gefokt op uithoudingsvermogen en niet op wat mensen mooi vinden. Alle andere rassen worden gefokt op uiterlijkheden die de mens mooi vindt.
Eigenlijk eigenlijk zijn we nu toch ook paarden chiwawa's aan het fokken? Als je nou toch eens kijkt naar de oerrassen:


en dan naar een modern ras

Dan is het toch net alsof paarden zijn uitgerekt in de uitrekmachine in de fabriek van Sjakie en de chocoladefabriek
Iemand uit de prehistorie zou een modern paard niet eens meer herkennen als paard denk ik.Zijn we op deze manier paarden niet aan het doodfokken? Als je ook even stilstaat bij het feit dat IJslanders 30 tot 40 jaar kunnen worden en het gemiddelde moderne paard al als oud en bejaard wordt benoemd als het 18+ is.... Daar komt nog bij dat sommige hengsten ineens heel populair worden en iedereen daar een veulen van wil, zo krijg je op den duur toch zeer eenzijdige genen binnen een stamboek? Met als gevolg inteelt en daaruitvolgende problemen?
Moeten we niet eens terug naar fokken op gezondheid en uithoudingsvermogen in plaats van op kleurtje, hoog knietjes opgooien etc?

) 


