In 2004 werd bij ons een vertederend zweetvosje geboren, CSA Iriyashka (Sha Lazio x Cishashka v. Anthal).
In 2006 werd dit meiske aan een ogenschijnlijk geschikt baasje verkocht, maar eind 2007 hebben we haar verwaarloosd en zwaar ondervoed weer teruggekocht.
Nog herstellende en revaliderende, lekker weer thuis op de wei, diende zich in 2008 een nieuw baasje aan voor haar. Eigenaars van een “vooraanstaande” Nederlandse fokkerij, trainings- en handelsstal, vertelden over een geweldig stekje in Frankrijk waar ons meisje een absoluut geweldig leuke toekomst tegemoet zou gaan. Wij waren dus helemaal happy dat ze nu dan toch alsnog een geweldig plekje zou krijgen en hebben haar toen in goed vertrouwen aan deze tussenpersonen verkocht. De tussenpersonen waren op de hoogte van het feit dat de merrie verwaarloosd was geweest, revaliderende was en bij vertrek heb ik de medische gegevens (zoals bloedwaardes etc.) nog mondeling doorgegeven. Uiteindelijk werd ons bericht dat de merrie goed was aangekomen in Frankrijk en de afgelopen twee jaar, als we hen eens spraken en naar de merrie vroegen, kregen we ook alleen maar positieve berichten. “De merrie maakt het goed”. Er was geen vuiltje aan de lucht en wij waren blij dat Iriyashka haar droomthuis had gevonden. Tot voor kort…..
Een aantal weken geleden sprak ik een vriendin van mij die veel bij een vooraanstaande Arabierenstoeterij in België komt. Op die stoeterij is ook een groot KI en ET centrum, waar ook paarden van cliënten worden bediend. Mijn vriendin vertelde dat er op die stoeterij wat draagmerries van een cliënt stonden, maar dat er eentje steeds het vruchtje verloor bij ET, waardoor de directrice van de stoeterij en haar cliënt er een beetje mee in hun maag zaten.
Die merries waren daar gekomen via diezelfde Nederlandse tussenpersoon als waar onze Iriyashka mee naar Frankrijk was vertrokken. Toen ik vroeg wanneer de merries in België waren gekomen en of er toevallig een zweetvosje met twee witte achtervoetjes en wat witte haartjes op haar hoofd bij zat, werd ik even ijskoud. De datum klopte en de beschrijving van onze Iriyashka klopte ook. Iriyashka bleek dus NOOIT in Frankrijk te zijn aangekomen. Nee, in plaats daarvan is Iriyashka rechtstreeks door de tussenpersoon naar België verkocht als draagmerrie voor het embryotransplantatiecentrum, ondanks dat ze nog in de lappenmand zat. Op de Belgische stoeterij is men daar niet van op de hoogte gesteld door de tussenpersoon en de Belgische mensen konden het ook niet aan Iriyashka zien, daar ze al weer lekker vol en rond was en daardoor toch ogenschijnlijk wel weer gezond leek. In België heeft men toen alles in het werk gesteld om haar drachtig te krijgen en te houden. Maar, waarschijnlijk door haar slechte conditie, pakte ze telkens wel op maar verwierp keer op keer de vrucht na enige tijd. Voor het embryotransplantatiecentrum was Iriyashka vervolgens niet meer van nut en dankzij het adequate optreden van mijn vriendin en de hartelijkheid van de Belgische eigenaren, hebben wij Iriyashka terug kunnen nemen. Zij is nu weer thuis bij haar familie op de wei en wij zijn dolgelukkig dat ze niet via een achterdeur de handel in is verdwenen of nog erger……..!
Voorop willen wij stellen dat de merrie in België uitstekend is behandeld. Ze kwam goed in het vlees terug, wakker en temperamentvol en met een recent bezoekje aan smid en tandarts.
Graag willen wij iedereen die heeft meegewerkt aan de terugkeer van Iriyashka hartelijk danken dat zij dit voor ons hebben mogelijk gemaakt en voor hun goede zorgen rond Iriyashka.
Dit was ons verhaal, dat wij écht even met jullie moesten delen. Wees gewaarschuwd, want des te meer blijkt maar weer dat sommige mensen dus ABSOLUUT niet zijn zoals ze, op het eerste oog, lijken te zijn……
Hierbij nog wat fotootjes van onze "rooie diva" weer lekker veilig thuis.

. Soms zijn mensen echt niet te volgen zeg bah. Maargoed dat ze weer lekker thuis staat


