Eerst even een stukje over mezelf.
Ik zit nu 12 jaar zit in de paardensport; na eerst jarenlang op verschillende maneges gereden te hebben, heb ik op verschillende privé stallen les gekregen en paarden bijgereden. Na een ernstig ongeluk op een paardenkamp had ik echter een trauma opgelopen waardoor ik een paar jaar uit de paardensport ben geweest.
Ik kwam in die tijd regelmatig op dit forum onder een andere naam, maar was daar dus ook mee gestopt.
Nu weet ik mijn gebruikersgegevens niet meer, als deze überhaupt nog bestonden, dus ik heb even een nieuw account aangemaakt.
Een paar weken geleden heb ik via een advertentie op marktplaats een leuke privéstal gevonden waar een vrouw een Fries paard heeft staan, waarmee ze les geeft aan mensen, voornamelijk mensen met angst. Ik ben hier met veel enthousiasme opnieuw begonnen, uiteraard omdat ik het toch wel heel erg miste -paardrijden is voor mij, net als voor jullie waarschijnlijk, meer een deel van jezelf dan 'zomaar' een hobby.
Vergis je niet, het is er ontzettend leuk, ik word heel goed geholpen en het Friese paard is echt een schat. Alleen één probleem, waarvan ik niet weet of het aan het paard ligt of aan mij, en waaraan dan precies als het aan mij ligt, en mijn instructrice kan mij hier niet veel meer advies in geven.
Het punt is dat ik nooit op een Fries paard gereden heb. Ik ben eigenlijk alleen kleine paarden en pony's gewend zoals Fjorden, Haflingers en ook wel Arabiertjes enzo. Ik heb een hoop gehoord en gelezen over het feit dat Friesen 'anders' zouden rijden dan andere paarden, maar ik weet niet of mijn probleem daar de oorzaak van is.
Vorige week heb ik voor het eerst weer gedraafd (jippie
) maar het voelde zo ontzettend anders dan ik gewend ben. Het ritme is zoveel anders dan wat ik gewend ben, waardoor ik opeens nauwelijks mijn balans kon vinden. Ik vraag me af of dit komt omdat het zoveel anders is om op een groot paard te rijden (vanwege de grote stappen) of omdat hij hoog zou opgooien? (Waarvan mijn instructrice zegt dat het wel meevalt).Daarnaast heb ik het idee, in draf alleen dan (ik ben nog niet toe aan een galop) dat hij werkelijk vooruit vliegt, terwijl hij zelfs ietwat langzaam scheen te lopen. Ik vergat zelfs mijn angst vanwege het trauma en was er enkel mee bezig dat ik de balans compleet kwijt was en hij zo hard vooruit leek te gaan.
Ik vraag me nu al af hoe dan moet gaan als ik ooit weer durf te proberen te galloperen.
Ik kan me haast niet voorstellen dat het enkel komt omdat ik een tijdje uit de paardensport ben geweest, want het voelt zo vreselijk anders dan ik gewend ben. Komt het omdat het een Fries is, omdat hij zoveel groter is dan de paarden die ik gewend ben, of..?
Hoe kan ik ermee omgaan?
Ik hoop op dit leuke forum een paar fijne tips te kunnen krijgen, juist nu ik zo blij was dat ik het rijden weer op heb durven pakken.
Groetjes,
Vuurvliegje

