IvoIce schreef:Fijn dat ze voor de wagen en het lamoen niet bang lijkt te zijn!
Dit komt vast wel weer goed.
Hier een pony die op dezelfde manier als Joyce is gegaan, de mijne had alleen zoveel ruimte in het lamoen dat hij er maar één klein sneetje aan over hield.De mijne daarentegen, is dus wél bang voor het lamoen geworden.
Niet constant, maar als hij even zenuwachtig is, kan hij niets meer verdragen op zijn bil/achterbeen. Hij kruipt dan weg voor het lamoen en schrikt soms van zijn eigen broek of strengen.
Gelukkig blijft hij nog steeds wel bij me en is hij er goed doorheen te rijden, maar leuk is t niet.
Gelukkig slijt dit ook wel weer, het heeft alleen wel even tijd nodig.
Succes iig, hopelijk leveren je paniek-trainingen wat op, en kan je snel weer 'onbezorgd' mennen.
Dat lijkt me helemaal beroerd, als ze dus ook echt bang voor het lamoen worden, en er bijv. in gaan 'hangen' oid, toch een stuk moeilijker op te lossen alweer. Maargoed, vanaf de foto's te zien die je regelmatig plaatst gaat het al weer een stukje beter iedere keer, toch?
wilde even opmerken dat Ot in dit onderhavige geval ook méer dan genoeg ruimte in het lamoen had (helemaal rond uitgebogen van achter), maar dat het lamoen iets lang was, waardoor ze net iets verder v/d wagen afstond (niet bijzonder ver hoor) én nog eens heel zwaar. Dat lamoen kon dus, ongeacht de vele ruimte die de pony in het lamoen had om te draaien, toch met de achterkant steeds bij haar kootholte's komen... daarbij gallopeerde ze (nouja, meer vliegen) in rotvaart over de weg, waardoor het lamoen als het ware steeds werd 'opgeworpen' en dan hard weer in/tegen haar kootholte's terecht kwam... 
ruimte in het lamoen zegt in zo'n geval dus niet alles over de schade dat het evt. kan aan richten, hélaas.........