Albertine_N schreef:Dezelfde als ohz.
Inderdaad
Vroeger werd er ook veel de 'opzetteugel' gebruikt, ik vind dit niet echt een hulpteugel te noemen, het werd vooral vroeger meer in de zin van een martelwerktuig gebruikt. Teugel maak je vast aan de opzethaak, door het bit heen (volgens mij) en dit zorgde er voor dat de paarden het hoofd hoog in de lucht gingen dragen, dat was 'mode' in die tijd. Hoe hoger de positie van het paardenhoofd, hoe chiquer, deftiger en vooral 'mooier' en sierlijker het stond. Soms werden deze opzetteugels zó strak aangetrokken, dat het paard echt met zijn hoofd omhoog werd gedwongen. Je kunt je voorstellen dat dit voor het paard zelf echt niet fijn was; probeer jij maar eens op de fiets met je hoofd hoog in de lucht een bultje of heuveltje op te fietsen....
Ikzelf rijd eigenlijk nooit aangespannen met hulpteugels, al gebruik ik wel eens touwtjes met het longeren met dubbele lijnen, om meer onstpanning over de rug te krijgen. Als ze érg tegen het bit is en haar rug hierbij wegdrukt voor de kar, wil ik ook nog wel eens een kwartiertje de touwtjes voor de kar gebuiken. Echter, ik stel ze nóóit zo strak af dat ze met haar hoofd omlaag wordt gedwongen. In mijn geval is het puur om te voorkomen dat ze haar hoofd de lucht in gooit, bit vastpakt en hierbij gaat gapen uit verzet. op dat moment gaan de touwtjes strak staan en geven meer druk. Ik gebruik gewoon sterk touw dat niet schuurt; in het midden een knoopje, die leg ik op en middenin het schofttuigje. dan gaat een touwtje aan iedere kant door de ringen heen van het schofttuig en evt. borsttuig, en via de bril van de liverpool (anders vind ik het een veels te sterke werking hebben) weer terug naar het schofttuigje, iets meer naar beneden