Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
dus probeer ik om de dag te wandelen om de zinnen te verzetten. Ook voor mezelf even lekker de benen strekken maar wel goed ingepakt want er staat op het moment een straffe koude wind
gelukkig zijn de wegen schoon dus blijf ik lekker met de lange lijnen, Lilly heeft niet meer geprobeerd om te draaien maar ik hou nog even vol, is voor mij ook goed en warmer bovendien. Vandaag afgesproken dat ik eerdaags de koets voor zijn service mag brengen en hij bestelt een hoofdstel met oogkleppen (van Arden) zodat ik dat eens kan testen ook. Verder nog aan het zoeken naar een kunststof bitje, welke het moet worden weet ik ook nog niet! Teveel keuze 
in dat geval sorry!
Beetje omdenken.
alhoewel ik nooit echt domme dingen gedaan heb).
greendragon schreef:Jij bent ook lekker bezig, Ilsiie! gaaf ook in de sneeuw oefenen.
Ik heb nu een shetje van 92cm die voor de sulky staat, en een welshje van 1.22 die zijn hele leven menpony is geweest, maar nu met pensioen is. Een derde pony zou dan ook qua maat hier bij moeten passen. Vind dat ook een fijne maat! En is ook handig als alle spullen die ik al heb ook pony 3 zouden passen.
En ik vind pony's gewoon echt leuk. Maar ik had ietsje groter in gedachten, omdat ze dan net wat meer power hebben... Maar misschien moet ik ook gewoon op zoek naar een lichtere menwagenBeetje omdenken.
Er is niet echt iets gebeurt hoor, maar ik men pas, uhm jaartje, anderhalf, met pauzes? En ik vond de overgang van paardrijden (vroeger) naar mennen echt een heftige mentale overgang. Ik ben begonnen met mennen met shetje. Zij was wel beleerd voor de kar toen ik haar kocht, maar stond soms te stuiteren voor de sulky en wilde ook wel eens een heel klein sprintje trekken. En dat heeft niet geholpen in mijn vertrouwen in het begin. Inmiddels al weer wat meer ervaring, met mijn Welshje en ook met de pony die ik vorig jaar kocht maar helaas na half jaar heb laten inslapen. En Shetje is inmiddels ook een (beetje) gekalmeerd en blijkt enorm braaf als je door haar energiepiekjes heen kunt werken.
Mijn zorg zit dan vooral in; hoe kan ik een jonge pony begeleiden in spannende momenten, schrikreacties, vertrouwen geven als ik zelf nog niet heel veel ervaring heb, in mennen. Maar misschien maak ik me zorgen om niets.
Elisa, ik kan me zo goed voorstellen hoe je er in zit. Die spanning met andere paarden is ook echt iets wat je niet verwacht! Rustig opbouwen, dat is ook de beste route. Zou zo maar kunnen dat ineens het kwartje valt en het dan ok is.
Ik heb les gehad van Melanie, maar die wist toen niets, maar ik kan haar nog wel een nieuw berichtje sturen. Ik heb ook contact gehad met Marijke Hammink en kan Anne Zaaijer nog wel even polsen in de volgende les.
Vrijdag ga ik kijken bij één van die kinderpony's. Die is vorige zomer beleerd door Marijke en heb daar filmpjes van gezien, op de weg, in verkeer... Zag er braaf en rustig uit. Maar daarna heeft deze pony niet meer voor de kar gestaan, maar loopt wel mee in ponylessen met jonge ruitertjes. Dus die heeft, nou, twee, drie weken ervaring voor de kar? Ik zou die dan natuurlijk nog best een weekje of wat weg kunnen brengen om het weer op te pakken en iets door te laten leren... Maar het blijft een jonge pony natuurlijk.
Uiteindelijk door een vriendin en haar zusje laten doen. Pony is daarvoor naar een pensionstalling mogen gaan waar ik ook heel dankbaar voor ben day dat kon 
Nu loopt hij max 1 keer in de week. En zaterdag een ritje gedaan na 3 weken stilstaan. Wat een geweldige pony
Niets is eng en ik heb al vertrouwen dat we veel kilometers kunnen gaan maken. Nu nog conditie opbouwen.

, ja he? dat is inmiddels wel mijn conclusie in ieder geval.
En wat een gaaf kado!
Een ruin uit 2021. Hij is gewoon bij een vriendin beleerd. Zij hebben zelf 1 (of 2?) keer een eigen pony beleerd. Arthur is gelukkig altijd al bomproof geweest dus ik was niet bang dat het moeilijk zou zijn. Wilde het alleen echt niet zelf gaan doen.

