Bokt.nl

SuSEQ schreef:

suleilitha schreef:

2. Wat ik hier las, een paard leren trekken aan een vrachtautoband met kettingen, tjong!!!!!!! Kettingen rammelen, dat geeft al een reactie, en zoiets doe je in een bak of afgezet stuk wei maar niet op een bospad!!!!!

Kettingen... En dan? Uiteraard ga je niet gelijk de baan op als hij de eerste keer voor de sleep staat, maar het is imo van onschatbare waarde dat je paard gewoon is aan het gerammel van metalen onderdelen. De eerste keer voor de kar is al spannend genoeg, dus ik stel dat gerammel niet tot dan uit. Slepen neemt een begin in de bak, maar kent bij mij zeker en vast een gevolg op de weg. Een draadomheining rond een weiland houdt een panikerend paard trouwens niet tegen; planken zoals rond een piste daarentegen al wat meer.

Een goede rem (en hem goed gebruiken) is volgens mij ook alleen iets waard als je daarmee voldoende gewicht in de schaal kunt leggen. Met een lichte tweewieler brengt een rem niet veel zoden aan de dijk... Ben je onderweg met een degelijke vierwieler, dan heb je er wel veel aan.

Groeten, SuSEQ

Sjonniej schreef:

Maar een rem kan wel de wagen opvangen als je paard terugkomt. Goed gebruik van de rem kan dus reddend zijn!! Zodra je paard terugkomt en je remt op tijd, zal hij niet de kar op zijn hakken/kont krijgen.

neem altijd reflecterende kleding mee, en reflecterend spul voor het paard

als het donker wordt, span het paard uit en neem het aan de hand mee naar huis.

neem reserve riempjes/dingetjes mee

nooooit alleen weg met paard en wagen (daarover nog meer verhalen *gelukkig niet met mij in de hoofdrol* maar die zal ik jullie besparen)

rem gebruiken?

R0X schreef:

Afijn, paard lekker draven en PATS! daar breekt het linker riempje dat langs de broek en door de lamoen heen gaat (*naam kwijt*). Met als gevolg dat de broek zijn werk niet meer deed en het paard de kar op zijn hakken/kont kreeg.
Paard ervandoor als een razende! Het eerste wat ik dacht is: sturen! Op zo'n slingerend weggetje wil je liever niet rechtdoor in de sloot belanden. De rem heb ik niet gebruikt *dacht er op zo'n moment echt effe niet aan!*

keeyzie schreef:

ik heb geleerd om nooit te remmen, daar raakt het paard enkel nog angstiger van!

Sjonniej schreef:

Toch zou ik het liever op het rechte pad proberen op te lossen, dan om het spul meteen dood te laten lopen tegen een boom.

Hinata schreef:

Ik weet zeker dat ik uit schrik vol aan m'n teugel ga hangen, d'r op de volte zet waardoor ze d'r energie naar boven uit en dan val. Is me al vaakzat overkomen.

Echwel schreef:

Hinata schreef:

Ik weet zeker dat ik uit schrik vol aan m'n teugel ga hangen, d'r op de volte zet waardoor ze d'r energie naar boven uit en dan val. Is me al vaakzat overkomen.

Van de wagen af val, lijkt me beter zo lang mogelijk te blijven zitten
Of had je niet goed gelezen dat het over paard en wagen gaat

jessica_ schreef:

Van de week is Banjer (shet) nog aan de kletter gegaan,
we hadden een nieuwe kar voor het 2 span alleen zat de enkele boom er nog voor dus om even uit te testen hebben we banjer ervoor gezet, ingetuigt alles leek goed te zitten. Natasha (staleigenaar) zou een klein rondje door de wijk gaan maken om te kijken of alles goed zat. De dochter van haar broer was ook op stal en wilde persé mee. Voorruit Banjer heeft in die 4 jaar dat ze hem hebben nog nooit een stap verkeerd gezet, daar gingen ze samen.
Wij blijven op de brug staan wachten tot ze terug kwamen, ondertussen was ook de moeder en vriend van Natasha bij ons op de brug komen staan inc. de 7 honden die ze hebben om te kijken hoe banjer voor de nieuwe kar liep.
Als snel verdwenen ze de wijk in, na een minuut of 5 hoorde we heel hard gegil en een paard aan galoperen over het asvalt. Wat bleek er dus gebeurt te zijn, terwijl banjer een heuveltje afliep is de lamoen scheef gegaan waardoor deze tegen zijn achterbeen aankwam waardoor hij schrok en aangalopeerde. Niets aan de hand, tot dat het 5 jarige dochtertje daar zo van schrok en heel hard begonnen te gillen/kreisen. Banjer schrok van haar en ging aan de kletter waardoor het meisje nog harder begon te gillen. De weg waarop banjer ervan door ging is een vrij drukke weg met daarnaast gelijk een sloot.
Ja wat doe je dan? Wij zagen ze dus al vanaf ver aankomen galoperen en zagen dus dat er iets goed mis was, de broer van Natasha is ze tegemoed gerend en geprobeerd om voor Banjer te gaan staan zodat hij stopte maar Banjer walsde dwars door hem heen, Ondertussen liepen de honden ook allemaal op de weg en moest iemand echt ingrijpen. De vriend van Natsha heeft toen de leidsels vooraan bij banjer gepakt en deze vast gehouden totdat hij stopte, ondertussen was de kar omgevallen en lagen natasha en het dochtertje ook op de grond. Na zo'n 50 meter stopte banjer dan eindelijk. De vriend van Natasha had een schaafwond over zijn gehele been doordat hij over het asvalt is meegesleept, natsha der arm deed vreselijk pijn en het dochtertje had een dik oog. Zo konden ze dus met z'n alle naar het ziekenhuis waar Natsha en vriend een tetanusprik kregen, foto's werden gemaakt van haar arm, ze bleek verrekte spieren te hebben en een scheurtje in haar bot.
Achteraf hebben ze dus heel erg geluk gehad want er had ook een auto aan kunnen komen en daar boven op kunnen klappen en hadden de gevolgen veel erger geweest.

stef schreef:

jessica_ schreef:

Van de week is Banjer (shet) nog aan de kletter gegaan,
we hadden een nieuwe kar voor het 2 span alleen zat de enkele boom er nog voor dus om even uit te testen hebben we banjer ervoor gezet, ingetuigt alles leek goed te zitten. Natasha (staleigenaar) zou een klein rondje door de wijk gaan maken om te kijken of alles goed zat. De dochter van haar broer was ook op stal en wilde persé mee. Voorruit Banjer heeft in die 4 jaar dat ze hem hebben nog nooit een stap verkeerd gezet, daar gingen ze samen.
Wij blijven op de brug staan wachten tot ze terug kwamen, ondertussen was ook de moeder en vriend van Natasha bij ons op de brug komen staan inc. de 7 honden die ze hebben om te kijken hoe banjer voor de nieuwe kar liep.
Als snel verdwenen ze de wijk in, na een minuut of 5 hoorde we heel hard gegil en een paard aan galoperen over het asvalt. Wat bleek er dus gebeurt te zijn, terwijl banjer een heuveltje afliep is de lamoen scheef gegaan waardoor deze tegen zijn achterbeen aankwam waardoor hij schrok en aangalopeerde. Niets aan de hand, tot dat het 5 jarige dochtertje daar zo van schrok en heel hard begonnen te gillen/kreisen. Banjer schrok van haar en ging aan de kletter waardoor het meisje nog harder begon te gillen. De weg waarop banjer ervan door ging is een vrij drukke weg met daarnaast gelijk een sloot.
Ja wat doe je dan? Wij zagen ze dus al vanaf ver aankomen galoperen en zagen dus dat er iets goed mis was, de broer van Natasha is ze tegemoed gerend en geprobeerd om voor Banjer te gaan staan zodat hij stopte maar Banjer walsde dwars door hem heen, Ondertussen liepen de honden ook allemaal op de weg en moest iemand echt ingrijpen. De vriend van Natsha heeft toen de leidsels vooraan bij banjer gepakt en deze vast gehouden totdat hij stopte, ondertussen was de kar omgevallen en lagen natasha en het dochtertje ook op de grond. Na zo'n 50 meter stopte banjer dan eindelijk. De vriend van Natasha had een schaafwond over zijn gehele been doordat hij over het asvalt is meegesleept, natsha der arm deed vreselijk pijn en het dochtertje had een dik oog. Zo konden ze dus met z'n alle naar het ziekenhuis waar Natsha en vriend een tetanusprik kregen, foto's werden gemaakt van haar arm, ze bleek verrekte spieren te hebben en een scheurtje in haar bot.
Achteraf hebben ze dus heel erg geluk gehad want er had ook een auto aan kunnen komen en daar boven op kunnen klappen en hadden de gevolgen veel erger geweest.

Waarom wordt er in vredesnaam voor gekozen om "even de wijk in te gaan om te zien of alles goed zit?"

Dit had voorkomen kunnen worden