Hij is gefokt als tuigpaard, echt voor de concourswagen en heeft als driejarige ook nog eens gewonnen in Hagestein, zo'n echt showconcours. Hoe hij precies in de samengestelde wedstrijdsport terecht is gekomen weten we niet, maar het zij zo. Toen wij hem gingen rijden hebben we hem inderdaad een tijd heel recreatief in het bos en op de weg gereden. Ik merkte aan hem dat hij helemaal vast begon te zitten en dat hij inderdaad niet over de rug liep, maar vooral het liefst hard. In een groep was hij niet te rijden, hij pakte het bit beet en ging.
Toen ben ik met hem naar dressuurles (met de wagen) gegaan en ik hoor nog iemand langs de kant zeggen: "pfff, dressuur rijden met een tuiger, ze lijken wel gek". En het was ook maf, hij ging vooral hard, neus in de wind, neusgaten wijd open, oren d'r op, hals rechtop, staart omhoog en gaan. En ik maar proberen te ontspannen ... Thuis ging ik veel longeren, met dubbele lijnen, gewoon op een trensje. En maar praten. Ho, maar, kalm aan, mooi, nee, nee, mooi ...
En langzamerhand zag je hem komen en in de les duurde het geen drie kwartier meer, maar een kwartiertje voor hij ontspande en ronder ging lopen. En hij kon het best, maar het heeft veel tijd en energie gekost! Deze zomer is hij regelmatig onder het zadel gereden op Stal Blakheide, waar hij was tijdens onze vakantie en nu wordt hij hier door de vriendin van onze zoon ook nog onder het zadel gereden. En dat is héél goed voor meneer. Ik zal er een paar fotootjes bij zetten, je ziet gewoon dat het een echte tuiger is. Maar die kan dus ook nog aardig menpaard worden, maar daar moet je hard aan werken.
We hebben er nog zo een en het zijn gewoon ándere type paarden. Toch kan het wel, kijk maar eens naar een menner als Harry Verstappen, die een grote voorliefde heeft voor dit soort paarden en ook in de top meedraait.

