Ik ken het probleem ook ja, kamp er ook al zo'n 1,5 jaar mee. Verschrikkelijk.
Als de wond echt een open wond is, laat ik het eerst goed genezen. Domme mij, het was een half jaar geleden weer hélemaal weg. Sindsdien rijd ik altijd met een 'sok' (zwart, beide uiteinden zijn open) om de singel heen, lekker zacht en dik.
Sok moest eens in de was, en stomme ik, ik dacht 'oh, maar één uurtje rijden zonder die sok, dat moet makkelijk kunnen'.
Maar nee hoor, kwam thuis, huppa, wéér grote plek. Week stilgezet totdat het wat geheeld was, sindsdien dus ook hele tijd uierzalf erop gesmeerd, sok weer om de singel heen, huid goed strak leggen.
Het is nu weer een stuk beter, al moet ik zeker nóóit meer zonder sok gaan rijden.
Van de week was het plekje op de één of andere manier toch weer een heel klein beetje open, dus maar blauwtinctuur gekocht en dat smeren we er nu iedere dag goed op (nouja, spuiten dan).
Ik wist helemaal niet dat er zo veel meer mensen met dit irritante probleem te maken hadden...
Wat ik wel nog even wilde opmerken:
flyfly schreef:Vandaag de binnensingel niet zo strak gedaan
Héeeeeel groot misverstand. Als paarden schuurplekken/wondjes e.d. ergens hebben, al is het de singel, de neusriem, of iets anders, dan zéker niet de singel een paar gaatjes losser doen. Het líjkt misschien een goede oplossing, maar als je even wat verder nadenkt, als een singel iets losser zit, gaat hij eerder schuiven (lees: veel sneller) en wat krijg je bij schuiven en bijbehorende wrijving? juist, wondjes! Dus nóóit de singel losser doen, ik gesp hem zelfs nog eens een gaatje strakker bij wondjes, het moet niet kunnen gaan schuiven.
Veel gemaakte fout.