Geplaatst We waren allebei geïnteresseerd in het behalen van het koetsiersbewijs omdat we in de veronderstelling waren dat deze verplicht is voor het rijden met een enkelspan.
Voorheen was er voor mensen die wilden leren mennen de mogelijkheid om de opleiding Koetsiersbewijs van SRR te volgen. Dit was eigenlijk de enige opleiding voor menners. Bij aanvang van deze opleiding/cursus werk je binnen een bepaalde tijd naar je examen toe waarna het alles of niets is. Hierdoor komt er bepaalde tijdsdruk aan te hangen welke niet voor iedereen prettig cq. haalbaar is.
Ook wij zagen hier enigszins tegenop omdat het een hoop theorie en praktijk is die binnen afzienbare tijd beheerst moeten worden. Dat leek ons naast onze fulltime baan en verzorging van onze paarden best pittig en bracht ons aan het twijfelen of we wel voor het koetsiersbewijs wilden gaan.
Het enige wat wij wilden is leren mennen. Het koetsiersbewijs halen was voor ons geen must. Wij hebben de intentie om ooit onze eigen paarden voor de kar te beleren en het lijkt ons niet meer dan logisch om dan eerst zelf te leren hoe het moet.
Tijdens de informatie avond kregen we te horen dat sinds dit jaar de FNRS ook de mogelijk biedt om op een laagdrempelige manier met mennen bezig te zijn en het Certificaat Mennen Enkelspan 1 te behalen. Het motto van de FNRS cursus is “Leer mennen met plezier”.
De FNRS CME1 cursus is laagdrempeliger omdat hierbij niet direct een examendatum wordt bepaald maar het uiteindelijke certificaat behaald kan worden door tussentijdse toetsen/certificaten te halen.
Voor sommige mensen is het FNRS ruiterpaspoort al bekend en in gebruik, daar kan de voortgang van bijvoorbeeld de F proefjes of het CBR in bijgehouden. Zo nu dus ook het CME1.
Bedoeling van deze cursus is dat je eigenlijk wekelijks een les (anderhalf uur) komt volgen. Zoals je een wekelijkse manegeles ohz zou krijgen, krijg je nu een les mennen. In de loop van de lessen zal vanuit je eigenlijk prestaties blijken wanneer je toe bent aan een bepaalde toets en kun je doorgroeien op je eigen tempo.
Deze manier van het leren mennen sprak ons erg aan en we besloten ervoor te gaan!
Maandag 1 februari j.l. was dan de eerste lesavond waarbij we kennis maakte met onze mede cursisten. We zijn met zijn achten waardoor we straks met 4 aanspanningen tegelijk kunnen lessen. Het is een gevarieerde groep mensen. Van een keurige dame die vroeger ohz reed, via twee mannen van het platteland, via een vrouw die nog nooit iets met paarden heeft gedaan maar dit als kado heeft gekregen voor haar 50ste verjaardag naar ons, twee jonge vrouwen met jaren rij ervaring maar 0,0 men ervaring.
Dat de niveaus onderling zo verschillen zou in opleiding koetsierbewijs wellicht meer problemen opleveren dan nu. In de FNRS is er juist het voordeel dat je doorstroomd op je eigen tempo.
Omdat deze cursus dit jaar voor het eerst gegeven wordt is het voor de instructeurs ook een kwestie van proberen en zien hoe het loopt en wie welke kant op groeit.
De basis is in ieder geval, leren mennen met plezier. Zonder tijdsdruk of prestatiedrang. Gewoon met elkaar leren en ervaring op doen is het doel.
In de eerste les ging het voornamelijk om de kennismaken maar hebben we al even mogen snuffelen aan het mennen volgens het Achenbach systeem en hebben we d.m.v. een mentafel al even kunnen voelen hoe het is om de leidsels in handen te hebben. Ook hebben we alvast de basis van het exterieur van het paard bekeken.
Al met al was het een prettige eerste indruk en gaan we vol enthousiasme verder met deze spiksplinternieuwe opleiding.
Maandag 8 februari j.l. was het tijd voor les 2, de kou werd getrotseerd en we gingen vol goede moed naar Kootwijkerbroek. In deze tweede les zijn we begonnen met een stukje theorie om vervolgens naar stal te gaan en wat praktijk.
Nu is het zo dat de cursus dus ook geschikt is voor mensen die nog geen enkele paarden ervaring hebben, daarom werd ook voldoende aandacht besteed aan het benaderen van het paard, hoe haal je een paard uit zijn stal, hoe poets je hem etc. Voor mijn vriendin en mijzelf is dit natuurlijk gesneden koek en konden wij al snel met een tweede paard aan de slag.
We hebben in deze tweede les geleerd hoe een paard op te tuigen. Nu heb ik toch al jaren ervaring met paarden, maar om nu voor het eerst een tuig in handen te hebben was toch wel vreemd, en vooral zwaar
Voor het optuigen geldt de vaste volgorde die ons gister uitgebreid is laten zien en we hadden volop mogelijkheden om het te oefenen. En hoewel we nu natuurlijk nu nog lang niet alle juiste benamingen weten, het begin is er
Volgende week gaan we verder en als het weer het toelaat zullen we met de leidsels achter de (opgetuigde) paarden gaan lopen om te voelen hoe ze reageren op hulpen!
Wordt vervolgt!
Groetjes,
Sabrina
wedstrijd rijden ohz was zoveel minder werk. 
) door bericht van janouk 
. 
