Hoi.. ik maak toch maar een topic aan, omdat ik niet meer weet wat ik moet doen..
Het zit zo:
Ik zit nu anderhalf jaar op de universiteit. In die tijd ben ik met wat klasgenoten goede vrienden geworden. Met eentje in speciaal klikte het goed (Je.) We zijn inmiddels beste vrienden geworden. Hij heeft tussentijds een vriendin gehad, en daardoor is het contact wat verminderd. Toen het uitging heb ik hem uit de dip geholpen etc. Ik heb in die tijd aldoor een eigen vriend gehad. Hij maakte soms wel van die toespelingen, waardoor ik al wel door had dat 'ie mij leuk vond. Ik ging daar verder niet op in.
In Oktober is het uitgegaan met m'n vriend. 3 dagen nadat Je. dit wist, smst hij me in het weekend "heb je zin om komende week af te spreken?" Ik, al een vermoeden hebbende van wat er aan de hand is, sms dat Ju (andere vriend) ook in de stad is, en dat we wel met zn drieen wat kunnen afspreken. Smst Je. terug dat hij graag met me alleen wil afspreken, omdat hij me wat moet vertellen.
Toen wist ik al voldoende. Ik had absoluut geen zin in dat gesprek (hij kan nogal eens een driftkikker zijn) en was dus bang voor zijn reactie als ik hem ging afwijzen. Ik heb toen gezegd dat ik wilde weten waar ik aan toe was, en uiteindelijk is het via MSN besproken (wat hij eigenlijk niet wilde). Ik heb toen gezegd dat ik hem als beste vriend zag, maar geen verdere gevoelens voor hem had.
Onze klasgenoten(vrienden) weten niks van de situatie af. Ik ben ook niet degene om hun dit te laten weten.
Nu gaat het met pieken en dalen. De ene dag is die heel vrolijk tegen me (I'll make you want me) en de andere dag negeert ie me compleet. Ik weet dat het voor hem ook heel moeilijk is, maar ik probeer altijd maar zo normaal mogelijk over te komen. Net zoals voorheen te doen. Ik negeer hem niet, maar als die geen contact zoekt/wilt, doe ik dat ook niet.
Nu is het zo dat hij me "studietje" begon te noemen, en begon af te zeiken. Zo voelde hij zich beter over zich zelf, en hij dacht op deze manier over me heen te komen. Leuk is dit niet, maar wel begrijpelijk dus ik heb het allemaal maar laten gaan.. en af en toe es vriendelijk lachen op zulke momenten.
Dit deed hij voorheen op MSN, sms etc. maar nu begint hij het ook in de klas te doen, waar de anderen dus bij zijn. En hier heb ik wel problemen mee!
Maandag les.
Ju. en Be. zitten al in de klas en ik ga dus naast be. zitten. Vervolgens komt Je. binnen. Ik had m'n stoel nog naar achteren staan en was bezig met uitpakken. Ik zette mn stoel expres niet naar voren, zodat Je. wel naast mij moest gaan komen zitten. Zegt ie doodleuk: "M.. oprotten.. k moet er langs!" dus ik mompel nog "oh leuk....." en laat hem er langs gaan. Dit vond ik al niet normaal. Toen ging ik met Ju. en Be. praten over dinsdag (vandaag dus) we zouden naar de bios gaan en daarvoor uiteten. Nou wilden zij naar de MacDonalds, en aangezien ik zaterdag al patat heb gehad, en MacDonalds nou niet echt "uit eten" vindt, zei ik dat ik dan niet meeging.. Loopt Je. opeens het lokaal uit, en mompelde "wat een poedersuiker", wat iedereen dus kon horen. Terwijl ik notabene heb voorgesteld om vantevoren samen uit eten te gaan!
Anyway, na de les kletsen we altijd nog even. Ju. had opeens het magnifieke plan om een "kookclubje" te beginnen. Elke week kookt 1 iemand dan voor de anderen. Ik reageerde niet direct en toen zei Je:
"Jaa, lijkt me geweldig.. maar M. zal het wel weer een pauperplan vinden........"
Toen werd ik echt boos en zei ik tegen hem: "Zeg ik dat? Je hoeft mij geen woorden in de mond te leggen..." Hij reageerde niet echt, en de rest lachte een beetje.
Daarna nog wat gevraagd over huiswerk, maar kreeg geen reactie van em.
Vanaf toen ben ik hem ook gaan negeren, vandaag hele dag niks tegen hem gezegd, hem niet aangekeken en niet gewacht oid.
Het probleem is nu dus dat onze vrienden niet weten wat er aan de hand is, en zich waarsch. afvragen wat er in vredesnaam aan de hand is. Aangezien hij me nu constant negeert en afzeikt, zal de rest ook wel iets hebben van "tja....."
Wat moet ik nu met hem aan?????? Ik wil mijn vriendschap met hem eigenlijk niet kwijt, maar zo gaat het ook niet langer. Ontwijken kan dus niet, aangezien we dezelfde colleges volgen.
Bedankt voor het lezen!
Liefs