Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Sterkte ermee, lijkt me een lastige situatie.
Maar ik denk inderdaad dat dit het enige is wat ik kan doen. Bedankt! dorientjuh schreef:Hmm, ik weet eigenlijk nu al dat alles in een brief zetten niet erg zal helpen. Een serieus gesprek hebben met mijn moeder is erg moeilijk; dan draait het weer uit op ruzie en dan gaat ze me alleen maar heel irritant en kinderachtig letterlijk napraten, waardoor ik dus ontplof.Maar ik denk inderdaad dat dit het enige is wat ik kan doen. Bedankt!

LF_xx_D schreef:Daarom dacht ik dus, je kan alles in een brief zetten die kan ze als ze bijv. alleen is gewoon lezen en overlezen hopelijk zonder dat je er hele ruzies & discussies overkrijgt.
En ik bedoelde ook niet van je moeder afkomen ('vanaf' staat tussen '...') maar dan heb je niet meer dat ze denk dat ze extra moeite doet voor eten enzo want als het goed is zorg jij dan zelf voor je eten.
dark_moon schreef:Heb je vroeger wel een goede band met je moeder gehad ? Als dit niet zo is dan denk ik niet dat de verhouding tussen jullie beter zal worden. Je moeder ziet denk ik niet in dat ze precies hetzelfde handelt als haar moeder. Je moeder had immers gezegd haar te waarschuwen voor het gedrag van haar moeder, maar heeft nu dus niet door dat haar gedrag veel weg heeft van het gedrag van haar moeder.
Sterkte ermee en ga het absoluut niet opkroppen. Praat er dan met een vriendin over, kaart het aan bij je vader (ik weet niet hoe hij tegen de situatie aanstaat ?). Bij je moeder kan je in ieder geval, voor zover ik van internet vandaan kan beoordelen, niet terecht met je gevoelens...
Hoe ouder ik werd/ word, hoe meer ik ga inzien hoe zij verkeerd handelt. Dit verslechtert de relatie alleen maar. Ik ben eigenlijk hetzelfde als mijn vader; hij is een conflictvermijderaar net zoals ik. Dus hij bemoeit zich er zo min mogelijk mee. Net zoals met de (niet meer bestaande) relatie tussen mijn moeder en mijn zus. Hij geeft dingen door als mijn moeder daarnaar vraagt, maar meer ook niet. Ik praat er af en toe over met vriendinnen, maar ik vind mezelf dan al snel een beetje zelfmedelijdend over komen. Met mijn zus kan ik het er gelukkig wel goed over hebben, zij voelt ook precies hetzelfde als ik, dus dat scheelt. 
dorientjuh schreef:@woofie: ik waardeer heus wel wat ze doet voor mij en tegenwoordig neem ik ook wat taken over in het huishouden. Maar niet teveel, want ik doe het toch niet goed genoeg.
dorientjuh schreef:Ze zit inderdaad in de overgang, maar ze is altijd al zo geweest. Ik kan het natuurlijk niet objectief beoordelen, maar volgens mij ben ik nooit een lastige puber geweest (in tegenstelling tot mijn zus). Heb geen verkeerde vrienden of ooit gehad. Kleed me niet 3x per dag om, ga niet zo vaak uit, drink bijna nooit, rook niet enzovoorts. Natuurlijk zal ik ook wel eens lastig zijn, daar niet van.
dorientjuh schreef:Maar dat zij het zorgen voor haar kind als een extra last ziet, daar kan ik niet tegen. Je hebt toch zelf gekozen voor je kinderen?
dorientjuh schreef:Ik voel gewoon dat ik haar eigenlijk nauwelijks interesseer, en dat doet pijn. Hoe hard ze ook roept dat ik haar wel interesseer, al die kleine dingetjes geven toch duidelijk een ander signaal af.
dark_moon schreef:Ik heb ook geen goede band meer met m'n moeder, we zijn ook echt ook uit elkaar gegroeid. Dit komt voornamelijk door m'n moeder, door de acties die ze gedaan heeft. Soms is het beter voor jezelf om dan afscheid te nemen.... als ik kijk naar mezelf tenminste !
In ieder geval sterkte ermee, en ga het vooral niet opkroppen en denk vooral niet dat het alleen door jezelf komt hoor !!!
