Geplaatst Een man van achterin de 20, die ook op de boerderij werkt, ik noem hem P. schijnt gek op mij te zijn. Nou, dat kan dus niet, die kan toch niet gek zijn op mij, nou, dat kan misschien wel, maar dan kan het zeker never nooit iets worden. Echt niet! Punt 1 omdat ik (nog stééds) gek ben op Bas (een (jammer genoeg
) gewone vriend) en punt 2 omdat hij veel te oud is, dat scheelt gewoon meer dan 10 jaar. En dan maakt ie allemaal opmerkingen: “ik zie haar liever in korte dan lange broek” (was een iets te korte broek, die ik op dat moment aan had maar niet veel te kort). En meer van die opmerkingen en gewoon acties, heel voorzichtig iets van mijn wang strijken, terwijl er zeker weten niks zat. Maar was al gebeurd voordat ik er erg in had. Water over mijn rug heen mikken *jakkes* en dat deed ie bij de rest niet, alleen bij mij. Bovendien waren Dennis (Dennis v M op bokt) en Roy, een andere jongen, ook aan het zeuren, dat ik nog steeds een keertje de eendenvijver in moest en de brandslang op mij richten en blablabla, uiteindelijk was ik niet nat, ja, een paar druppels. Alleen door een beker water die P. over mijn rug gooide, was mijn rug nat, gelukkig gaf ik niet de reactie die hij verwachtte, (gillen) dat deed ik niet, ik gaf hem gewoon een schop, net niet in z’n edele delen. Dat had ik dus eigenlijk wél moeten doen. En een tijdje later streek ie met zijn vinger over mijn rug: “goh, je hebt hier een vlek zitten” Ik dacht alleen: Rot op!!
En verder leek het of ie ineens vaker toevallig aan me zat, niet op ‘foute’ plekken, maar gewoon, raar.
Ik moest een stel hele goede vrienden gaan uitzwaaien, die 2 weken op vakantie gingen en daar was ik niet echt vrolijk over, dat zij weggingen, dus ik liep niet met het allervrolijkste gezicht rond en ben heel erg snel weggegaan toen het vijf uur was. Ik stond bij de fietsen komt P. naar me toe: “Ben je boos??” nou, zoiets doet ie normaal dus NOOIT, dus ik dacht vooral heel erg “help!”. En ik zei op een redelijk kwaaie toon: “NEE, voel me gewoon blergh!” Ik vond dat dat wel genoeg verklaarde. Ben toen weggefietst eerst wat rondgefietst, gedachtes op een rijtje pleuren en daarna naar het station.
Ik vind het doodeng. Wat moet ik er nou mee? Wat als ie wat probeert, al gebeurt dat volgens Tammy(een vriendin, die hem al langer kent) niet? Voel me echt bedreigd in mijn leuke-boerderij-leventje.
Ik denk dat ik het gewoon lekker ga negeren. Als ie er morgen weer is, of als ik hem weer zie… Dan ga ik hem ontlopen en dan zien we wel weer verder.
Iemand nog tips? Want ik vind dit echt doodeng!!
!!!") .
Beetje zielig voor hem, maar goed.
Geen idee. 