Kan iemand me vertellen
Wanneer een schutter rust
Wanneer de boog zich mag ontspannen
Z'n pijl het laatste doelwit kust
Wanneer is een mens tevreden
Merkt hij voor een keer als hij kijkt
Over de schutting van de buren
Dat 't het gras net iets groener lijkt
Zeg me waar moeten we zoeken
En wat is nou die wens
Waarna we niet meer verder hoeven
Waar en wanneer ligt die grens
En waarom wil ik alsmaar verder
Als ik ergens ben
Wat maakt het onbekende beter
Dan al het gene dat ik ken
En waarom ben ik nooit compleet gelukkig
Met wat er hoort bij mij
Waarom moet er toch steeds weer iets bij
Waarom nooit eens een keer
Ietsje minder dan meer
Wanneer laat dat verlangen mij vrij
Waarom zie ik mijzelf hier compleet in terug?
Dit is al jaren mijn lievelings nummer. Iedere keer als ik de tekst hoor of lees krijg ik een rilling. Dit beschrijft mij.
Gelukkig zijn is iets wat ik ben maar niet kan zijn.
Steeds wil ik meer. Niets is genoeg en als ik iets eenmaal heb ben ik bang het te verliezen...
Ben ik de enige die dit gevoel kent??

Het is denk ik een gevoel dat iedereen wel eens heeft en dat lijkt me ook niet erg. 