Geplaatst Ikzelf vind het echt supermooi geschreven en ik zou dolgraag willen dat ik zó kon schrijven
Vooral die laatste regel
Super!Dus complimentjes niet naar mij maar naar Felice
"De Zon liet haar zonnestralen naar beneden dalen en liet een deel van de Aarde, ver beneden onder haar, het teken geven van de vroege morgen. Ze wist dat een aantal stralen tegengehouden werden, of weer teruggekaatst werden, maar dat moest zo zijn. De Aarde kon niet leven als ze al de zonnestralen opnam. De macht, de energie die de Zon op en in zich had, kon zij zelf alleen weerstaan. Geen organisme kon het ooit meemaken. Het Licht en Vuur op haar bruiste van energie, flitste heen en weer, borrelde omhoog. Speelde spelletjes, maar het was geen spelletje, zonder haar en hun kon alles niet bestaan. Niet in deze tijd.
De Zon was machtig. Machtiger dan wat dan ook. En nog maakte ze zich nog machtiger, nog groter dan ze al was, door de sterren die op haar afkwamen op te nemen. Ze nam ze in zich op en maakte ze een deel van zichzelf. Al eeuwig had ze dat zo gedaan. En ze zou het ook nog eeuwig doen.
Het deel van de Aarde dat ze net het eerste Licht van de ochtend had gegeven, liet ze nu met rust. Ze gaf het de duisternis van de nacht, en gaf de leiding aan de Maan. De Maan was niet groot. Kleiner dan de Aarde. De taak van de Maan was alleen maar het Licht van de Zon weerkaatsen.
Tijd bestond niet in deze ruimte. Ruimte bestond niet eens. Boven was onder en onder was boven. De ruimte had geen kleur, had geen eigenschappen. Het was een leegte, een leegte die vol was. Eeuwige stilte met een doofmakend lawaai.
Niets.
Alles..."
