Geplaatst Vorige week dinsdagavond ben ik van het paard gevallen en heb daarbij gekneusde bekken en een scheurtje in mijn staartbeen opgelopen.
Nou kon ik dus niet werken. Aanstaande maandag zou ik weer beginnen. Ik zou dan dus in totaal zes dagen niet aan het werk geweest zijn.
Woensdag naar dokter geweest en naar het ziekenhuis en naderhand met de uitslag Divoza gebeld. Heb natuurlijk gezegd dat ik niet hoopte dat mijn baan hieronder te lijden zou hebben en heb dan ook gevraagd of dit het geval zou zijn. Dit zou worden overlegd en ik zou hierover bericht krijgen.
Vrijdag's kreeg ik het verlossende telefoontje. Als ik nu aanstaande maandag weer in staat zou zijn te werken, zou er niets aan de hand zijn en hoefde ik mij geen zorgen te maken, maar als het langer zou gaan duren, dan zou het wel een probleem worden. Ik dus helemaal happy en gerustgesteld en Divoza hartelijk bedankt.
Totdat.... ik vanochtend wakker werd omdat de deurbel ging. Ik heb de deur geopend en daar stond de postbode.. met een aangetekende brief van Divoza. Heb deze aangenomen en gelezen. Hierin stond:
Beste Sandra,
Ik heb je enige malen proberen te bellen, maar helaas was je op beide nummers niet aanwezig.
Bij deze willen we het contract beeindigen tijdens de proefperiode per 4 juli 2002.
Veel succes in de toekomst met je verdere carriere.
Kwaad, verdrietig en vol onbegrip heb ik ze gebeld. Allereerst wegens het feit dat ik (tja, ik loop nog steeds niet weg
), mijn vriend en nog een persoon de hele thuis zijn geweest en de huistelefoon gewoon bij ons hebben gehad (we hebben tenslotte twee draagbare telefoon's in dit kleine huisje) en deze niet een keer over hebben horen gaan. Ook op mijn mobiel stond niet één keer dat ik een oproep gemist had. Nou ja, hier hadden ze dan geen verklaring voor. De reden van ontslag was dat ze op deze manier geen tijd genoeg hadden om mijn werk te beoordelen. Tja... ik ben wel zes dagen afwezig geweest! 
Ook komt er een drukke tijd aan en dan komt het inwerken in de knoei. Heb dus meteen gezegd dat ik dit onzin vond, aangezien het opnieuw aannemen van een ander wel mogelijk zou zijn.. en tja.. die moet helemaal van voren af aan ingewerkt worden. Hierop hadden ze niets te zeggen. Aangezien ik de reden van ontslag niet begreep (en daarbij.. tja, afgelopen vrijdag belden ze nog om te zeggen dat ik me geen zorgen hoefde te maken), heb ik nog gevraagd of ik de één van de eigenaren kon spreken, maar dit vond was nergens voor nodig. Ik heb dus goed laten merken hoe idioot en belachelijk ik dit gebeuren vond en zo eindigde dus ongeveer het gesprek.In al mijn woede heb ik toch eerst de rechtswinkel gebeld, want ja.. ik was het er duidelijk niet mee eens! Hier konden ze mij niet helpen, want ik zat in mijn proefperiode. Ik kon dit niet bevatten en heb het hogerop gezocht. Ik heb één van de beste advocaten gebeld die gespecialiseerd is in het arbeidsrecht. Deze heeft het één en ander voor mij uitgezocht.
Hieruit is gebleken dat ik om bepaalde redenen en omstandigheden niet ontslagen had kunnen en mogen worden. (De details hiervan laat ik achterwege). Later heb ik nog een aantal andere advocaten gebeld, welken allen met hetzelfde verhaal kwamen.
Kortom.. het is mij inmiddels duidelijk dat ik in mijn recht sta en dit aan zou kunnen vechten. Maar of ik dit ga doen is nog maar de vraag.
Uiteindelijk heb ik er dus een Divoza (het bedrijf waar ik mijn hele leven al heb willen werken) fobie aan over gehouden, ben ik ontzettend kwaad, erg verdrietig, zit ik vol onbegrip en kan ik nog steeds niet begrijpen dat een bedrijf als Divoza zoiets flikt!
Dit is dus eigenlijk mijn verslag van deze dag, omdat ik ermee opstond, maar ook mee naar bed ga. Ook moest ik dit even kwijt.
