Vnadaag werd ik dus wakker, met ja ja, een zere rug. En niet zo'n beetje ook! Net alsof de hele linkerkant verrekt is of zo.
Ik moest al om 6 uur op, de paarden doen.
Ik kom terug, nog steeds t zelfde. (meestal zakt t wel weg).
Ontbeten en zo, en daarna bleef het gewoon t zelfde.
Ik toch maar met lood in de schoenen mn werk opgebelt, en ingesproken dat ik alweér een pijnlijke rug heb...Ik voel me dan zo'n aansteller! Ik weet nl dat hun heel vaak mensen hebben die zich ziekmelden. Maar ik doe t gewoon niet expres. Ik heb ook gezegd dat ik vandaag nog terug bel, om het erover te hebben, dit was nl het antwoordapparaat.
Toen de mevrouw opgebeld, waar ik deze morgen dus heen moet (ik werk alleen ochtenden) en gezegd dat ik helaas niet kan komen door mijn (@#^#^$#%@%$) rug...
Ze antwoordde heel bot, en was zo te horen niet blij.
Ja jeetje, ik doe het toch niet om haar te pesten?
Ik kan dr ook geen bal aan doen.
Ik heb gewoon erg pijn.
Ze hing ook echt zo plotseling op!
Tsjonge, nou voel ik me meteen een boeman, omdat ik me afmeld.
Beetje begrip zou wel op zn plaats zijn.
Ik begrijp gerust wel dat ze teleurgesteld is dat ik niet kom, maar ik kan er gewoon helemaal niets aandoen.
Zou willen dat ik niets aan mn rug had, en lekker non stop kon werken!!
Zo dat moest ik even kwijt.