op Spooky die naar mijn idee zo uit een televisie reclame gesprongen kon zijn. Ik heb ontzettend veel geinformeerd naar de mogelijkheden met betrekking tot de vernielzucht van mijn katten. Ontnagelen was voor mij geen optie en is hier in Nederland overigens ook niet toegestaan. Hoesjes over de nagels laten plaatsen is een goede optie, maar helaas ontzettend duur en bij speelse katten vaak van zeer korte duur. Knippen en vijlen kon ook nog, maar helpt vaak niets. Zodoende ben ik dus gaan zoeken naar eventuele onderkomens voor mijn katten. Voor Spooky had ik al gauw een adres gevonden. Mijn zusje wou haar wel hebben mocht dit nodig zijn. Uiteindelijk heb ik dus toch maar besloten haar weg te doen. Ik heb het hier nog steeds best wel moeilijk mee en heb ook behoorlijk veel tranen gelaten, maar het is het beste. Dit blijkt ook wel aangezien mijn andere twee katten nu stukken rustiger zijn en tot op heden niets vernielen. Dit houdt in dat ik die (als het zo blijft) kan houden.
Zojuist belde de vriend van mijn zusje om te zeggen hoe het gaat met Spooky. Zij schijnt zich ontzettend te vermaken samen met hun andere kat die ongeveer even oud is. Ze eet fatsoenlijk.. doet haar behoeften op de bak en speelt alsof haar leven er vanaf hangt.
Ik ben dus enigszins wel weer gerustgesteld en weet dat het zo beter is, maar toch nog steeds diep getreurd. 
Hieronder twee foto's van Spooky gemaakt op 15 Juli 2001. Ik had haar toen net één week.


Hieronder drie foto's van Spooky gemaakt op 12 Januari 2002.







Gelukkig heeft ze het nu supergoed naar haar zin en mijn moeder is ook weer gelukkig, dus dat maakt wel wat goed, al mis ik het beestje nog steeds.