Ja ik was aangenomen! Dat was sowieso al een superstimulans voor mij. Het feit dat je wordt aangenomen voor het conservatorium met zoveel andere goede kandidaten was wel heel fijn!
Maar ik besefte me dat ik na vier jaar studeren in feite nog helemaal niets ben. Ja afgestudeerd aan het conservatorium en zangeres. Maar dat zegt nog niks. De kans dat je dan een 'ontdekt' wordt of in ieder geval er op een leuke manier je geld mee kan verdienen is zoo klein! En met mij zijn er dan nog vele andere mooie getalenteerde mensen die precies hetzelfde zijn als jij.
Mijn nicht is violiste. Zij behoort tot de sub-top, dus dat is al heel hoog en haar vriend is cellist, ook sub-top. Zij zitten beiden vast in een orkest, dus zijn wel zeker van een inkomen, maar het is heel weinig. Vaak genoeg gaan ze een avondje in het orkest van bijvoorbeeld BZN spelen (niet leuk dus) om in een avond bijna hun weeksalaris te kunnen verdienen!
Bovendien wil ik ook graag een universitaire studie doen en ik ken mezelf en weet dat ik na vier jaar conservatorium nooit meer nog eens vier jaar een wetenschappelijke studie ga doen!
Maar andersom misschien wel. En mijn vader, die de studie betaalt, heeft ook gezegd dat als ik per se iets met zang wil doen, ik ook wel een dure particulaire zangstudie mag doen. Dus dat is wel een fijn vooruitzicht. Maar toch. Stel dat ik nu toch wel conservatorium wil doen, is de kans dat ik weer aangenomen word, net zo klein als afgelopen jaar.
En over dat ene jaartje wat ik kwijt ben. Dat is nu ook al het geval, omdat ik nadat ik besloten had niet naar het conservatorium te gaan (een week van tevoren afgebeld) niet wist wat ik dan wel wilde, en nu dus ook al een jaartje kwijt ben met niets doen.
Maar over dat laatste moet ik je teleurstellen, het is niet wat je denkt.