Geplaatst Zo was er een foto (zijn ingeplakt kan ze helaas niet inscannen) dat wij met z'n viertjes op onze pony's voor de landerijen van mijn opa stonden, op de achergrond het landhuis van mijn opa en de stallen. Deze foto is op een zondag genomen, omdat dat onze vaste dag was dat we met alle dorpskinderen die pony's hadden gingen rijden door de bossen. Geweldig was dat, wij hadden dan nog redelijke chique pony's, maar er gingen ook schoffies mee op van die boerenpaarden, het maakte allemaal niet uit als het maar liep. Vervolgens 2 uur rijden om daarna te gaan picknicken en de paarden te laten rusten bij de beek. Dit is gewoon één van mijn mooiste herinneringen.
Raar eigenlijk dat je je een soort van 'down' kunt voelen als je aan die tijden terugdenkt. Ik heb het ontzettend naar mijn zin in Nederland, maar als ik dan zo terugkijk mis ik het heel erg, 's ochtends die geur van bossen, vogels aan het raam, paarden voor m'n neus zodra ik naar buiten kijk. De ruimte, de bergen en de beekjes waar je echt prachtig kon rijden. Maar ook dat dorpsgevoel onder elkaar, je kon bij iedereen naar binnen lopen, moesten we hooien dan stonden er al een rij mensen klaar om te helpen, om na het 'werk' een mega 'grill' te houden met veel wurst und bier
! Maar realistisch moet ik blijven, er waren ook minder leuke dingen want ik moest er ook naar school!
Maar al met al waren het echt ontzettend mooie tijden! 