Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-01-02 23:59

ik heb het verteld......

Geplaatst door de TopicStarter : 04-01-02 23:59

aan me ouders dat ik zo vaak depri ben en tja ik had hun reactie kunnen voorspellen!
nietsbegrijpend!
ik begin ze echt te haten nu Frusty

ze begrijpen mij helemaal niet!
en doen net alsof ik gek ben en gaan dreigen om met mij naar de psychiater te gaan! Boos!

ze denken dat ik gek ben Frusty

naja ik ben het iig kwijt maar hield het liever voor me Verdrietig

**Geplaatst**: 05-01-02 00:03

Geplaatst: 05-01-02 00:03

Als je (echt)depressief bent is eens praten met een psychiater helemaal niet slecht.

Succes ermee

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-01-02 00:10

Geplaatst door de TopicStarter : 05-01-02 00:10

dat is ook wel waar maar ik praat er niet graag met iemadn over er zit gewoon zoveel problemen in mij!
kijk op bokt zeg ik het omdat het gewoon lekker anoniem is.
maar als ik er met iemand persoonlijk over moet praten zeg ik gewoon helemaal niks!
hebben al hulp gehad maar ik zeg nooit wat.

**Geplaatst**: 05-01-02 00:22

Geplaatst: 05-01-02 00:22

Heeft het zin als je voor jezelf eens het een en ander opschrijft, gewoon zoals het in je hoofd opkomt? Zodat je later kunt proberen daar de hoofdlijnen uit te pikken?
Het is eigenlijk net als het opruimen van een grote kast waar zoveel rotzooi inzit dat alles eruit valt als je de deur open trekt. Je zult eerst alles eruit moeten halen en sorteren en dan kun je alles stuk voor stuk opnieuw opruimen. Wat je niet meer nodig hebt gooi je weg.

Tsja, dit is wel erg simpel voorgesteld, maar zo begrijp je waarschijnlijk wel wat ik bedoel.
Ik geef toe, het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar je zult ergens moeten beginnen. Een psych kan je wel helpen de dingen op een rijtje te zetten en de chaos in je hoofd wat overzichtelijker helpen maken.

Ik vind het wel heel moedig dat je het aan je ouders hebt verteld.

Sterkte!

**Geplaatst**: 05-01-02 00:36

Geplaatst: 05-01-02 00:36

marije b schreef:
hebben al hulp gehad maar ik zeg nooit wat.

Hoe graag wil je dan geholpen worden?????? Verward

NB Dit is NIET negatief bedoeld, maar een depressie gaat NOOIT vanzelf over. Je ogen er voor sluiten en je mond dicht houden, daar schiet je natuurlijk niks mee op! Praten, praten, praten.

En idd je hoeft echt NIET gek te zijn om bij een psychiater te komen hoor! En je hebt ook nog zat tussen stappen, zoals een psycholoog. Dat laatste klinkt over het algemeen vriendelijker, echter het enige verschil is dat een psychiater medicijnen mag voorschrijven en een psycholoog niet!
Of het RIAGG, Maatschappelijk werk, gewoon leren praten, zo anoniem op BOKT uiten voelt misschien even goed, maar op de lange termijn werkt dat ook niet!

Succes!

**Geplaatst**: 05-01-02 00:38

Geplaatst: 05-01-02 00:38

Joh, je moet juist gaan praten. Dat is echt de enige oplossing. Praten lucht zo enorm op. Maar dan wel met iemand die je serieus neemt.
Heb je geen hele goeie vriendin die goed kan luisteren, een lieve leraar/lerares, tante weet ik veel. Gewoon iemand tegen wie jij het durft te vertellen. Degene hoeft niet met oplossingen te komen, die hoeft alleen maar te luisteren. Echt waar! Probeer het maar. Sterkte

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-01-02 00:44

Geplaatst door de TopicStarter : 05-01-02 00:44

buitenzorg ik wil wel geholpen worden maar ik zeg nooit veel naja uitzonderingen daargelaten

**Geplaatst**: 05-01-02 00:46

Geplaatst: 05-01-02 00:46

Het is idd toch geen slecht idee om naar een psygoloog/psygiater te gaan?! Ik vond de uitleg die Gwen gaf niet slecht! Je zei dat je al eens eerder bij een psyg was geweest en dat je daar niet zo to praten bent gekomen; kan het zijn dat het gewoon niet zo "klikte" met deze persoon? Het kan al heel goed helpen als je eens naar iemand anders gaat!! Ik wens je veel sterkte!!!!!!

**Geplaatst**: 05-01-02 00:57

Geplaatst: 05-01-02 00:57

marije B je weet zelf het beste of je wilt praten met een psychiater of niet.
ikzelf kan niet met zo iemand praten
ikzelf ben zwaar depressief, zo erg datr ik ook zelfmoord gedaan heb een aantal keren!!!
heb veel psychiaters gehad !!!
meis je moet zelf die keuze maken, medicijnen helpen weinig of juist helemaal niet...daar ben ik nu meegestopt!
je kan ook altijd praten met mij als je wilt....

xxxxxxxjes orchid

**Geplaatst**: 05-01-02 01:02

Geplaatst: 05-01-02 01:02

he moedig dat je het verteld hebt aan je ouders, jammer dat ze niet reageerden zoals jij graag gewild had, maar is er niemand die jij echt vertrouwd waar je mee kan praten?

Een depressie zal, zoals al eerder gezegd, nooit vanzelf over gaan, sterker nog als jij in je eentje door blijft 'knokken' zal het vaak alleen maar erger worden omdat je het idee hebt er alleen voor te staan, maar je moet de hulp van anderen leren aanvaarden, en ik geef toe dat het in het begin lastig is om aan een vreemde (een psycholoog ofzo) persoonlijke dingen te vertellen, maar die persoon heeft zwijgplicht en kan jou echt helpen! En dat wil je toch? Als je echt zo depressief bent dan helpt het niet om dat alleen op bokt te bespreken. Ik snap best dat dit een lastige stap is, ook omdat je nog zo jong bent, maar het is wel een grote stap in de goede richting om professionele hulp te gaan zoeken!!! Sterkte Marije!!!!!

**Geplaatst**: 05-01-02 01:02

Geplaatst: 05-01-02 01:02

gedichten schrijven is ook heel goed.
als mensen die lezen snappen ze vaak beter hoe je je voelt.
mij snapten ze ook moeilijk totydat ik gedichten leit zien, begonne zowat te janken omdat ik me zo voelde.
maar ja ik kan gedichten schrijven, sommige zijn juist ingelijst die van mij door mensen ( die ging over anorexia )
meis als je dat kan doe het dan want zo kan je ook je gevoel kwijt

xxxxxxxxxxx

**Geplaatst**: 05-01-02 01:03

Geplaatst: 05-01-02 01:03

Je kan niet met iemand praten als je niet wil. Je kan niet verwachten dat zoiemand je helpt als je niet geholpen wilt worden. Je kan niet verwachten dat iemand anders jouw problemen op zal lossen, dat moet je zelf doen.

Wat betreft je ouders; niet meteen uitgaan van het negatiefste. Het is voor hun waarschijnlijk ook onwerkelijk, stel eens voor dat jouw kind je komt vertellen dat ie depri is! Niet iedereen kan daar evengoed mee omgaan. Hun manier van omgaan met zoiets is dus waarschijnlijk professionele hulp. Dat wil niet zeggen dat ze je problemen niet onder ogen willen zien en afschuiven, maar dat ze het beste met je voor hebben.

Succes!

**Geplaatst**: 05-01-02 01:05

Geplaatst: 05-01-02 01:05

dat si wel zo laura maar veel mensen denken gelijk als je dat zegt: ow die is gek hup naar een psychiater

xxx

**Geplaatst**: 05-01-02 01:08

Geplaatst: 05-01-02 01:08

ben ik met je eens Laura!
Het lijkt idd ook gewoon zo dat je ouders er van geschrokken zijn en dan komen ze snel met de meest voor de hand liggende oplossing, terwijl jij misschien meer een gesprek verwacht had en vragen als hoe komt het dat je depri bent enzo. Maar waarschijnlijk zijn ze gewoon van het idee geschrokken. Hopelijk komen ze er nog een keertje op terug en kunnen jullie het er samen over hebben.

**Geplaatst**: 05-01-02 11:27

Geplaatst: 05-01-02 11:27

maar vrienden en vriendinnen (heel betrouwbare) kunnen ook erg veel voor je doen in zo'n situatie als dit... Die vrienden die ken je al en die hebben waarschijnlijk ook wel door dat er iets met jou aan de hand is wat niet helemaal goed zit, misschien kan je 1 van hun in vertrouwen nemen en geloof mij maar het lucht op als je er met n bekende betrouwbare persoon over kunt praten!!! Ik ben misschien niet bekend maar als jeje verhaal kwijt wilt, iets wilt vragen whatever je kan me altijd mailen pb-en en al die dingen,
STERKTE!

**Geplaatst**: 05-01-02 12:26

ik heb het verteld......

Geplaatst: 05-01-02 12:26

marije b schreef:
en gaan dreigen om met mij naar de psychiater te gaan!
ze denken dat ik gek ben

je hoeft niet gek te zijn hoor om eens bij een psygoterapheut te gaan praten. die mensen kunnen je goed helpen. JUIST omdat ze je niet kennen en dus onbevooroordeeld zijn. ze begrijpen vaak meer van je porblemen als mensen in je directe omgeving. het lucht vast op. en als je wilt kun je eerst zonder je ouders gaan en dan geeft je psyg wel aan of het nodig is als zij een keer mee komen. ik raad je echt aan om het te doen. je bent niet gek. zit niet lekker in je vel. das heel wat anders.ik ken je gevoel van niet begrepen worden maar al te goed. heb het zelf ook meegemaakt. door er met zon iemand over te praten vallen vaak de puzzelstukjes in elkaar. doen hoor meid!!

Nomineer dit bericht ×