Naar aanleiding van de weddenschap tussen Assie en ikke over het meebrengen van paardenlucht ben ik vanavond weer bij Heike geweest.
We hebben gezellig gebabbelt, over paarden natuurlijk. Vertelt ze doodleuk dat ze twintig minuten kan staan, nou dat is positief natuurlijk, maar dat ze dan dus morgen gipscorset krijgt en dan dus overmorgen naar huis kan
We konden praten als brugman, maar zowel haar ouders, Assie, Ester en Ikke kregen dat niet uit haar hoofd gepraat.Hoewel we het haar natuurlijk heel graag gunnen moeten we toch ook realistisch blijven en de kans van slagen van dat plan toch vrij klein achten
Ondertussen blijft ze de moed erin houden en dat vind ik bewonderingswaardig. Ik weet maar al te goed hoe moeilijk dat is. Ik kon met mijn schoudertje niet veel, Heike kan nu dus helemaal niks, dat is wel erg weinig als je zo'n bezige bij bent.
Hopelijk kan ze het geduld opbrengen, immers, als ze nu te haastig is dan heeft ze daar de rest van haar leven "plezier" van, niet dus.

. Maar ik geloof dat ze genoeg mensen om haa heen heeft om haar dan weer op te vangen.
. 