Ze ligt nu bij de deur, maar ze ligt te azen op een plekje bij het raam. Degene die daar nu ligt, mag dit weekend naar huis. Dan wordt het doorschuiven en kan Heike eindelijk naar buiten kijken. Het ziekenhuiseten schijnt af en toe wat vreemd te zijn, hoewel ze wel heerlijke milkshakes krijgt. Bart en ik probeerden gisteren ook een bestelling te doen ('doe maar een banaan en een aardbei, medium'), maar helaas trapte de verpleegster daar niet in.

Anyway, ze heeft al een boel kaarten gehad, waar ze erg blij mee is. Het prikbord achter haar bed begint al aardig vol te raken, maar er kan nog meer bij (hint, hint)!