Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-11-01 08:17

Geplaatst door de TopicStarter : 30-11-01 08:17

Ik heb een Duitse Herder van 1,5 jaar.
Laatst gaf mijn dierenarts het advies om mijn hond te laten steriliseren. Dit omdat er relatief een aardige kans bestaat op het ontstaan van baarmoederontsteking. Een aandoening die moeilijk te diagnostiseren is en eventueel de dood tot gevolg kan hebben.
Nou weet ik niet wat het beste is om te doen. Ik weet nog niet zeker of ik t.z.t. een nestje van haar wil, ik dacht dat zie ik later wel als ze iets ouder is. Maar ja, gezien het advies van de dierenarts kan ik daar dus niet op wachten.
Gevoelsmatig vind ik het ook een beetje een aantasting van de hond. Laat iedereen dan zijn/haar teef meteen steriliseren?
Wie geeft er goede raad?

**Geplaatst**: 30-11-01 08:40

Geplaatst: 30-11-01 08:40

Over baarmoederontstekingen e.d. heb ik nog nooit gehoord, maar wij hebben ons teefje wel laten steriliseren. We mochten niet met haar fokken, omdat ze niet helemaal de rasstandaard voldeed (was te groot), bovendien stonden er iedere keer als ze loops was 5 kwijlende reuen voor de deur en moest je een stok meenemen tijdens het uitlaten om ze er vanaf te slaan en ze werd ook regelmatig schijnzwanger, dan kwam ze een week haar mand niet meer uit, niet meer eten, nauwelijks drinken, alle speeltjes en pantoffels om zich heen verzameld, alleen af en toe heel snel naar buiten voor een plas. Beer is ontzettend opgeknapt toen ze gesteriliseerd was, wij zijn dus blij dat we het hebben laten doen, maar ik vond het best een zware ingreep (was ook een grote zware hond). Ik denk dat je toch echt de beslissing moet nemen of je wel of niet wilt fokken en het daar van af moet laten hangen.

Beer is inmiddels overleden, ze is 10 jaar geworden.

[img]../upload/1147/beer.jpg[/img]

**Geplaatst**: 30-11-01 11:37

Geplaatst: 30-11-01 11:37

Klopt onze vorige hond heeft dat ook gehad. Als je haar niet laat steriliseren moet je gewoon de tegels in de gaten houden of ze niet gaan opzetten.

Mijn hond is nu 7 jaar en nog steeds helemaal compleet. Waarom de hond van mijn moeder is wel geholpen maar veranderde erg van doen en laten (sloom beetje saai) omdat mijn hond uit dezelfde lijn komt wilde ik het risico niet nemen. Ze werd ook erg dik wat ik echt heel jammer vind en lelijk. De DA zegt dat het niet kan maar mijn Fokker kon bevestigen dat er meerdere mensen waren die hond anders vonden na het steriliseren.

Mijn DA steriliseert ook alleen maar als het nodig is (verhoogd risico door familie enz...). Ze is altijd keurig op tijd loops (broekje aan Party!!

) en 6 weken erna keurig schijnzwanger. Ik hou dan altijd de tepels in de gaten.

Als jij verder geen reden heb tot sterilieseren waarom zou je het laten doen. Ik heb geen moeite om die paar weken per jaar een andere route te lopen met Jari Lovers

. Ik zou het heel erg vinden al ze zou veranderen door de sterilisatie.

Vraag anders een second opion bij een andere DA.

**Geplaatst**: 30-11-01 12:09

Geplaatst: 30-11-01 12:09

mijn vorige hond kreeg dus ook baarmoederontsteking. De dierenarts zei toen al tegen ons dat het beter was geweest dat we haar hadden laten steriliseren omdat we er toch niet mee fokten. De baarmoeder is kennelijk een zwakke plek die vaak problemen geeft bij honden. Als je bij een baarmoeder onsteking niet op tijd bent, vult deze zich met pus. Als de wand dan barst is het einde verhaal. Die vorige hond is er overigens niet doorgekomen. De hond die ik nu heb, heeft ook weer baarmoeder ontsteking gekregen. die heeft het m.b.v. een operatie wel gered. Volgende keer laat ik op de voorhand al de baarmoeder verwijderen. Ik ken ook nog andere honden die het gehad hebben, en die hebben het ook niet allemaal overleefd. Ik zou het advies van de dierenarts maar opvolgen als ik jou was.

[ Dit Bericht is bewerkt door: Desiree op 2001-11-30 12:15 ]

**Geplaatst**: 30-11-01 12:11

Geplaatst: 30-11-01 12:11

Nou wij hebben een Newfoundlander waar we dus niet mee gaan fokken en niet om de reden dat ze niet goed genoeg is voor de fokkerij, ze voldoet prima aan de rasstandaard. Maar ja ik weet al wat er komt als ze hier die pups zien, dan gaat het weer mogen wij er ieder ook eentje uitzoeken, ah toe nou, en ja dan heb je zo het huis vol.Dus toch maar niet doen. Maar als er hier een dierenarts van Klijndijk zegt die altijd jullie moeten die hond(babe) laten steraliseren want zo heb je veel te veel kans op baarmoederontsteking en dan maar niet te spreken van baarmoederkanker. Ik weet dat ze gelijk hebben we hebben er al eentje aanverloren, Polka onze Tatra. Nu ik dit lees van jullie ga ik er weer sterk over nadenken om het toch te laten doen.En dan niet om die loopsheid want we vinden maar een enkel druppie en we hebben een houten vloer dus is zo weer schoon.

**Geplaatst**: 30-11-01 21:49

Geplaatst: 30-11-01 21:49

Hoi Appie,
Ja het klopt wel dat een teef meer kans op een baarmoederontstekking loopt wanneer ze niet gecastreerd wordt. Omdat je minimaal bij deze operatie de eierstokken verwijderd is het een castratie en niet zoals in de volksmond bekend is een sterilisatie, want dan zou je alleen de eierstokken onderbreken. Naast baarmoederontsteking loopt je teefje ook een verhoogd risico op melkklier (ook wel mama) tumoren. Dit heeft alles te maken met de hormoonhuishouding die bij honden nogal anders verloopt dan bij mensen. Dat is ook de reden waarom honden schijndrachig worden en mensen (vrouwen) niet.
Wanneer je dus besluit niet met je teef te willen fokken dan is het meestal verstandiger om haar te laten castreren. Een nadeel van castratie kan zijn dat je teefje op latere leeftijd incontinent wordt. Daar zijn op dat moment echter allerlei oplossingen voor.
Gecastreerde dieren hebben meer aanleg voor zwaarlijvigheid en wanneer ze te dik worden, krijgen ze gedragsveranderingen, waarvan sloom er 1 is. Het is dan ook verstandig je hond op dieët te zetten op het moment dat hij/zij gecastreerd is. Zolang ze niet dik worden blijft het slome gedrag meestal ook achterwege. Andere gedragsveranderingen kunnen gepaard gaan o.i.v. de veranderde hormoonhuishouding.
De meeste teven knappen er echter enorm van op als ze gecastreerd zijn. Ze hikken niet meer tegen het loops worden aan.....worden niet meer schijndrachtig en worden vaak stabieler qua gedrag. Er zijn echter altijd uitzonderingen die de regel bevestigen!
Als je er nog niet helemaal uit bent en je toch zorgen maakt om een baarmoederontsteking zou je je teefje halverwege de loopsheid homeopatische middelen toe kunnen dienen, die een baarmoederontsteking helpen te voorkomen.
De teven waar ik niet mee fok zijn gecastreerd om alle problemen te voorkomen, dus dat geeft wel aan waar ik persoonlijk een voorstander van ben.
Succes met het nemen van een beslissing!

**Geplaatst**: 30-11-01 23:21

Geplaatst: 30-11-01 23:21

onze astra was een ras dat ook veel kans maakte op baarmoederontsteking.Ze had al eerder wat lichte baarmoedersontstekinkjes gehad,maar ze zijn daar niet meer zo zeker van.De reden daarvan is omdat ze is overleden tijdens die sterrelisatie Verdrietig

.We deden het omdat we niet wouden dat ze aan een baarmoederontsteking dood zou gaan,en we wouden toch geen nestje.Het leek ons de beste oplossing en zo'n operatie was dan wel gevaarlijk,dat is het altijd,maar niet zooo gevaarlijk.
maar astra had een zwakke ader en die is geknapt.
en nu zijn we er al lang niet meer zo zeker van of het wel een goed idee was haar te sterreliseren,we wisten niet meer of het nou wel baarmoederontsteking was.
Laat je hond iig goed onderzoeken(second opinion) en neem geen onnodige risico's. Denk er nog eens goed over na. En als je het toch gaat doen,ik heb gehoord dat je het beste kunt sterreliseren tussen 2 loopsheiden in,op de helft ong.

tis poedersuiker als je je hond tijdens een stomme operatie moet verliezen Verdrietig

[img]../upload/1239/astraatje.jpg[/img]

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-12-01 19:58

Geplaatst door de TopicStarter : 01-12-01 19:58

Bedankt voor al jullie reacties. De meningen zijn dus toch nog verdeeld. Datzelfde geldt ook bij dierenartsen, ik heb nog even op een andere site gekeken waar je dierenartsen online kan raadplegen. En zelfs de dierenartsen zijn het daar niet met elkaar eens. Kortom, een beetje onzeker allemaal.
Margreet, mijn hond is dus ook best wel groot, waaraan merkte je bij Beer dat het best wel een grote operatie was? Wat zou je doen als je nu weer een teef zou hebben, zou je haar dan meteen laten steriliseren (als je niet wilt fokken)? Trouwens, mooie hond was Beer, is ze nog maar kort geleden overleden?
Prisca, jouw dierenarts adviseert dus heel wat anders. Maar mijn dierenarts zei juist dat baarmoederontsteking juist zo moeilijk te diagnostiseren is en dat je er dus vaak te laat bij bent. Wel een goede tip, ik zal eens bij een andere DA opinion vragen. Maar ja, als ik al de verschillende meningen zag hier op internet van verscheidende dierenartsen...
Desiree en Greetje, dat vind ik juist zo moeilijk. Stel dat ze opeens baarmoederontsteking krijgt en dat het te laat is. Dan voel ik me natuurlijk vreselijk schuldig dat ik het niet heb laten doen.
Monnik, jij zegt dat teven opknappen als ze gecastreerd zijn, maar ik heb nog helemaal niet gemerkt dat ze tegen het loops zijn aanhikt, ook is ze nog niet schijndrachtig geweest en haar gedrag is al stabiel. Dus daarom vind ik het zo moeilijk, stel dat de castratie haar veranderd ten nadele?
Missy, dat vind ik echt een triest verhaal. Wat erg dat je dat overkomen is. Dat je zo je hond Astra hebt moeten verliezen. Als ik besluit voor, dan zal ik mijn hond zeker goed laten onderzoeken.
Ik weet niet hoe lang het geleden is, maar evengoed nog sterkte gewenst, want het verlies blijf je altijd voelen.

**Geplaatst**: 01-12-01 20:33

Geplaatst: 01-12-01 20:33

Citaat:
Op 2001-12-01 19:58, schreef Appie:
Margreet, mijn hond is dus ook best wel groot, waaraan merkte je bij Beer dat het best wel een grote operatie was? Wat zou je doen als je nu weer een teef zou hebben, zou je haar dan meteen laten steriliseren (als je niet wilt fokken)? Trouwens, mooie hond was Beer, is ze nog maar kort geleden overleden?

Haar hele buik was kaalgeschoren, grote wond, veel hechtingen erin en ze had duidelijk pijn, piepen en onrustig, ondanks de pijnstillers. Ook moest ze zo'n kap om om te voorkomen dat ze aan die hechtingen ging bijten, was een drama, ze was er doodsbang voor, durfde er niet mee te gaan liggen, bleef heel verkrampt staan, ook durfde ze niet te drinken (eten deed ze toch al niet), die kap hebben we dus gauw afgedaan, dan maar zelf wat beter opletten. Uiteindelijk heeft ze toch in een onbewaakt ogenblik de hechtingen eruit getrokken, is gelukkig niet gaan ontsteken. Ze was duidelijk heel erg van slag, zowel lichamelijk als geestelijk, er is toch wel een maand overheen gegaan eer ze weer een beetje de oude was. Dof in de vacht, afgevallen, niet vrolijk, niet willen wandelen.
Maar dat was zo'n 8 jaar geleden, misschien zijn er nu andere, subtielere methodes.
Het hangt denk ik van de hond af of ik het zou laten doen, Beer was echt ongelukkig als ze schijnzwanger was, heel erg zielig, maar ik weet zo 123 niet wat ik zou doen.

Beer is nu ruim een jaar overleden, ze bleek kanker te hebben en we hebben haar in laten slapen voordat ze ging aftakelen en pijn kreeg (het zat in haar kop), op de foto's die vlak voor haar dood in Utrecht zijn genomen ziet ze er nog geweldig uit. Helaas zagen de rontgenfoto's er anders uit.

**Geplaatst**: 02-12-01 03:21

Geplaatst: 02-12-01 03:21

Tja, waarom doet iedereen hier toch altijd zo moeilijk over? Ik zie niet zo goed waarom je je teef haar leven lang loops zou laten worden en ook niet waarom je je reu zijn leven lang van slag zou moeten zijn vanwege loopse teven Verward

.
Ik heb een teef die kampioen is en dat verwachtte we ook wel een beetje, ben nu dus hard op zoek naar een geschikte reu, maar langer dan een jaar ga ik niet zoeken. Dan laat ik haar gewoon helpen en haar jongere zusje gaat over een paar weken samen met onze jongste poes.
Het is bewezen dat je een aantal risico's uitsluit en dat dieren in het algemeen rustiger worden na een castratie. Dat ze dikker zouden worden heb je zelf in de hand natuurlijk: veel bewegen en eventueel light voer.
Als het bij merries zo simpel was, zou ik het ook doen Knipoog

. Luna is altijd zo'n pismerrie en helemaal van slag en niet te genieten Frusty

. Daar moeten ze maar eens over brainstormen Haha!

.
Nee, zonder gekheid: ik doe het altijd. Je hebt er veel fijnere (huis)dieren aan. Bovendien zou ik het ook niet erg vinden om niet een derde van mijn leven ongesteld te zijn Bloos

.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-12-01 08:32

Geplaatst door de TopicStarter : 03-12-01 08:32

Margreet, dat zijn niet echt leuke na-symptomen van zo'n operatie en mijn hond is natuurlijk ook best groot. Erg he, kanker bij je hond. Mijn vorige hond had leverkanker, is erg snel gegaan. 't Is alweer 5 jaar geleden, maar nog steeds mis ik haar. Voor jou is het nog niet zo lang geleden.
Lunatic, tja, waarom doe ik er zo moeilijk over. Als je de verhalen hier leest is het toch niet allemaal even rooskleurig, wel of geen sterilisatie. Ik vind het ook wel erg makkelijk om je hond maar meteen te laten steriliseren, zodat je er geen last meer van hebt.
Nou, 't blijft moeilijk. Ik ga binnenkort wel een keer een second opinion vragen bij een andere dierenarts.

**Geplaatst**: 03-12-01 09:55

Geplaatst: 03-12-01 09:55

Je kunt wachten met beslissen appie. Het kan zijn dat je hond baarmoederontsteking krijgt, maar als je er op tijd bij bent, kun je haar alsnog laten castreren. MAar je moet wel weten dat op hogere leeftijd het meer risico inhoudt.

**Geplaatst**: 03-12-01 11:34

Geplaatst: 03-12-01 11:34

Mijn teef, ook een Berner Sennenteef (zelfde ras als Margreet) dus een grote hond, is nu ongeveer 2 maanden geleden gecastreerd. Klopt, kale buik en een redelijk grote snee in haar buik. Ze is onderhuids gehecht, dus geen hechtingen aan de buitenkant. Geen gedoe met een kap, want er zijn geen hechtingen om los te bijten. De dag van de operatie zelf was ze sloom en hangerig. Meer van de narcose dan van de pijn. Honden reageren net zo goed als mensen op het bijkomen uit een narcose......sommige mensen vloeken het dan uit. Honden gaan hierdoor heel erg piepen. Dat is dus NIET altijd van de pijn, maar meestal van het bijkomen. De 2de dag na de operatie liep Baileys een beetje met opgetrokken buik (das wel pijn) en daarna was het over.
Ze was zelfs zo snel weer de oude dat ik vergeten was dat ze net geopereerd was, toen we het weekend hierna ze aan het wandelen waren. We kwamen langs een meertje en al mijn honden doken spontaan het water in, wat ik liet gaan, lekker voor ze dacht ik nog. Oeps....niet goed natuurlijk met een nog vers litteken in je buik!! Ineens bedacht ik het me en heb Baileys het water uit gehaald.
Zo zie je maar dat het ook echt anders kan. Het is een grote operatie, maar de ene hond heeft er meer last van dan de andere. Ligt er vaak ook een beetje aan hoe je er zelf mee omgaat.
En Appie dat je hond nu nog niet tegen loopsheid aanhikt en niet schijndrachtig wordt, wil niet zeggen dat ze daar in de toekomst geen last van gaat krijgen.
Het is inderdaad het verstandigst om tussen 2 loopsheden in te castreren. Alle bloedvaten zijn dan weer geslonken en loopt de dierenarts minder risico op het raken van een bloedvat, wat vaak hele fatale gevolgen heeft.
Helaas zijn operatie's niet zonder risico's, maar het laten zitten van de baarmoeder dus ook niet.
Moeilijke keuze voor jou denk ik.

_________________
Verbeter de wereld en begin bij jezelf!

[ Dit Bericht is bewerkt door: Monnik op 2001-12-03 11:39 ]

**Geplaatst**: 03-12-01 11:37

Geplaatst: 03-12-01 11:37

Overigens is het verwijderen van de baarmoeder bij honden een minder zware ingreep dan bij mensen, in zoverre dat honden veel en veel sneller herstellen na de ingreep.

**Geplaatst**: 03-12-01 18:08

Geplaatst: 03-12-01 18:08

Het kan zijn dat ik iets gemist heb Appie, maar als je hond volkomen gezond is waarom zou je dan de hond laten steriliseren? Is dat dan echt alleen maar omdat je alleen bang bent dat je hond baarmoederontsteking krijgt? Het lijkt me niet echt noodzakelijk om de hond te laten steriliseren omdat je er bang voor bent. Misschien heeft de dierenarts geconstateerd dat je hond 'vatbaar' is voor een ontsteking? Zo ja, dan kan ik het me voorstellen dat je dan het advies van je DA opvolgt, maar anders...

Het lijkt me zonde om een gezonde hond (waar je eventueel nog een nestje mee wilt fokken) te steriliseren, maar dat is mijn mening.

**Geplaatst**: 03-12-01 18:27

Geplaatst: 03-12-01 18:27

Citaat:
Op 2001-12-02 03:21, schreef Lunatic:
Tja, waarom doet iedereen hier toch altijd zo moeilijk over? Ik zie niet zo goed waarom je je teef haar leven lang loops zou laten worden en ook niet waarom je je reu zijn leven lang van slag zou moeten zijn vanwege loopse teven .

Daarom vind ik dat je een huisdier het beste kunt laten castreren. Anders dan bij mensen, hebben dieren last van geslachtsdrift, dat is geen pretje. Ze kunnen er namelijk niks mee, zo gezegd. Een hond/kat wordt daarom een stuk rustiger, hoeft zich niet meer druk te maken om een loopse teef/krolse poes en een vrouwelijk exemplaar heeft niet steeds alle hormonen op hol. Dat gun je je huisdier toch niet???

En zoals ik al eerder zei in andere topics, als je hond/kat niet voldoet aan de rasstandaard en geen bijdrage levert aan de verbetering van dat ras, zie ik niet in waarom je er mee zou fokken.
Er zitten al zoveel honden en katten in dierenasiels, zowel ras als kruising. Draag dan niet bij aan een nog groter oveschot aan dieren.
Natuurlijk is het leuk om een nestje te nemen van je hond/kat (ongeacht ras of kruising of 'bastaardje'), maar als je realistisch bent weet je dat je je beest er geen plezier mee doet en alle baasloze dieren ook niet.

http://www.dierenasiels.com

_________________
"DISCUSSIE:
Willen jullie niet allemaal door elkaar heen luisteren"
Loesje

[ Dit Bericht is bewerkt door: Lunatic op 2001-12-03 18:28 ]

**Geplaatst**: 03-12-01 20:11

Geplaatst: 03-12-01 20:11

Ik sluit me helemaal aan bij de hierbovende reactie, mijn hond is ook gesteriliseerd (ze is nou 3) en alles is goed met haar, ik zou haar gewoon laten steriliseren hoor, liever een hond die geen puppies kan krijgen dan helemaal geen hond door een een of andere ziekte.

Succes met je beslissing!

**Geplaatst**: 03-12-01 20:14

Geplaatst: 03-12-01 20:14

ik zou het wel doen ( laten steriliseren) er zijn al zoveel zielige honden in het asiel en die worden niet opgehaald omdat iedereen puppy's willen......straks komen de pups die jouw hond misschien in de toekomst krijgt ook in het asiel en dat is echt te zielig voor die honden ( voor alle honden!!)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-12-01 08:12

Geplaatst door de TopicStarter : 04-12-01 08:12

Het lijkt nou wel of iedereen denkt dat ik perse puppies wil, maar dat is nog helemaal niet zeker. Maar daar gaat het ook niet om. Meer omdat ik gevoelsmatig het ook moeilijk vind om zoiets een hond aan te doen, terwijl het misschien niet eens echt nodig is.
En maarten, het is niet zo dat mijn hond vatbaar is voor een ontsteking, maar mijn dierenarts zei dat honden in het algemeen een aardige kans maken op baarmoederontsteking. En eigenlijk kwam het echt zo over dat ik stom zou zijn om haar dan niet te laten steriliseren.
En desiree, te lang wachten met beslissen kan niet volgens de dierenarts, omdat volgens hem baarmoederontsteking moeilijk te diagnostiseren is en dat je er vaak te laat bij bent ( ten koste dus van je hond).

**Geplaatst**: 04-12-01 10:21

Geplaatst: 04-12-01 10:21

Hoi Appie!

De hond van mijn ouders wordt op dit moment gesteriliseerd! Verward

Onze dierenarts heeft ook aangeraden om haar te steriliseren aangezien de kans groot is dat ze er anders later last van zal krijgen. Veel sterkte bij het nemen van je beslissing!

**Geplaatst**: 04-12-01 11:34

Geplaatst: 04-12-01 11:34

Zie hier aan de reacties Maarten, waarom een nog gezonde hond gesteriliseerd moet worden. Ik had die houding eerst ook (tja, je kunt er alles wel preventief uithalen), maar de baarmoeder is een zwak punt bij honden die erg vaak problemen oplevert. ALs je je hond lang wilt behouden, laat je de hond dus toch maar steriliserenk, of liever gezegd, castreren. Ik hou heel veel van mijn hond, en ik hoop haar nog lang te hebben. Zij is ook gecastreerd, ze is niet dikker geworden, (was ze namelijk al) en nog net zo speels als eerst.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-12-01 08:27

Geplaatst door de TopicStarter : 05-12-01 08:27

Desiree, ging de castratie van je hond helemaal goed, ik bedoel dus de operatie op zich?
En Munji,
Hoe is de sterilisatie van de hond van je ouders gegaan?

**Geplaatst**: 05-12-01 08:58

Geplaatst: 05-12-01 08:58

OP het moment dat ik Polle liet castreren had ze dus al een baarmoederontsteking. Ik weet alleen niet hoe ver deze al gevorderd was. MAar alles is zonder complicaties verwijderd en na de operatie voorspoedig hersteld. Als je er op tijd bij bent lukt dat meestal wel (ook vaak gezien op programma SBS 6 dieren op het spreekuur, waar dit ook al een paar keer is voorgekomen).

**Geplaatst**: 05-12-01 09:40

Geplaatst: 05-12-01 09:40

Ik heb ook voor deze beslissing gestaan met mijn konijn. In Nederland is dit nog niet heel bekend, maar in Amerika en Engeland worden veel konijnen gesteriliseerd. Het blijkt dat 50 tot 80% van de voedsters ouder dan 4 jaar baarmoederkanker krijgen, als er niet mee gefokt wordt. Ik heb het toch gedaan, mede omdat mijn dierenarts het ook aanraadde. Is wel een zware ingreep geweest, maar liever dat dan dat ze kanker krijgt.

**Geplaatst**: 05-12-01 11:46

Geplaatst: 05-12-01 11:46

quote monnik:

kale buik en een redelijk grote snee in haar buik. Ze is onderhuids gehecht, dus geen hechtingen aan de buitenkant. Geen gedoe met een kap, want er zijn geen hechtingen om los te bijten.

Als een hond sowieso erg slikkerig is, dan geven wij altijd een kap mee om te voorkomen dat ie de wond rauw likt. Men zegt wel dat de hoindetong zo schoon is, maar in de praktijk kan ie er behoorlijke infecties mee veroorzaken. Als je hond zo panisch is van de kap, kun je hem ook een t'shirt aan doen. Staart door de hals, achterpoten door de armen en de onderkant met een veiligheidsspeld of een knoop op de schouders van de hond.

Tsja, de meningen van artsen zijn verdeeld. Het is van te voren ook niet echt te voorspellen hoe de levensloop van je hond is. Zou natuurlijk erg makkelijk zijn. Feit is dat er voor de operatie steeds veiliger narcose-middelen worden gebruikt. En als ik bij ons op de praktijk kijk, wordt er altijd gebruik gemaakt van gasnarcose, die goed te regelen is, bovendien wordt de hond gedurende de hele operatie ge-monitored. Ze zijn dan gekoppeld aan een apparaat die hartslag, hoeveelheid zuurstof en stikstof constant meten. Mocht er maar een geringe afwijking zijn dan geeft het apparaat al een alarm en kun je als arts (of assistente) ingrijpen.

Het is en blijft een buikoperatie, dat is natuurlijk veel ingrijpender als bv een castratie van een reu (die balletjes hangen toch al een de buitenkant, zijn er zo uitgewipt....). En het kan inderdaad voorkomen dat een hond pijn heeft na de operatie. Meestal valt dat erg mee, aangezien een deel van de narcose ook pijnstillend werkt. Bovendien is het voor de hond zelf de eerste dagen wel goed dat ie iets rustiger is, dan krijgt de buik ook wat rust.

Tsja, een baarmoederontsteking komt ook bij ons in de praktijk vrij veel voor. Vaak beginnen de eerste symptomen na de loopsheid. Er treedt soms een vieze uitvloeing op (chocoladebruin, pussig materiaal), sommige honden drinken erg veel (baarmoederontsteking kan gepaard gaan met soort van suikerziekte), ze worden meestal slomer, hebben koorts, de buik kan opzetten. Met een echo is vaak een duidelijk afwijkende baarmoeder te zien. Bij een lichte vorm kan een antibiotica-kuur nog uitkomst bieden, maar meestal wordt toch een operatie geadviseerd.

De sterilisatie is tijdens een baarmoederontsteking veel ingrijpender. Vaak zit je nog vrij dicht op de loopsheid, waardoor de bloedvaten richting melkpakketten nog erg groot zijn, en de kans op nabloeding groter. Bovendien is de baarmoeder gevuld met pus, en als daar een beetje van in de buik terecht komt, kun je daar ook ontstekingen krijgen (wij combineren vaak een OK met antibiotica). Mocht de ontsteking toch al lange tijd aan de gang zijn, en de baarmoeder erg groot gevuld, is het grootste gevaar het knappen. Gebeurt dit voor een operatie, dan betekent dat het einde van de hond. Maar ook tijdens een operatie is dat erg gevaarlijk. Je wilt natuurlijk de wond zo schoon mogelijk achterlaten!

Als de operatie helemaal goed is gegaan. Houden wij ze die dag nog een aantal uurtjes op de praktijk. Ze moeten weer lopend naar de auto kunnen. Bovendien kun je ze dan in de gaten houden, of ze ook aan de wond gaan slikken.

Na de operatie raden wij de eigenaren aan om ze de eerste dagen met mate uit te laten, gewoon een klein stukje, plasje en ontlasting, en weer naar huis. Rustig aan met eten en de hond goed in de gaten houden (bij vragen of problemen altijd even bellen).

De hond kan na sterilisatie makkelijk vet aanzetten (doordat ze vaak rustiger zijn, door veranderde hormoonhuishouding). Aangepast dieet kan gewensd zijn. Bovendien kan de vacht wat minder mooi worden, wat doffer en pluiziger. Bovendien is de kans op melkpakket tumoren na sterilisatie nihil (mocht er al en proces aanwezig zijn in 1 van de pakketten, maar nog dusdanig klein dat ze niet te voelen is, kan ie natuurlijk nog groeien).

Er zijn dus aan aantal voor en nadelen. Bovendien zit aan elke narcose en operatieve ingreep een risico. Denk er zelf nog eens goed over na. Praat er in je omgeving over. Ga met vragen nog naar de dierenarts. Bij twijfel wacht je gewoon nog een loopsheid af.....

Nomineer dit bericht ×