Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
.
Per vindt het allemaal maar best, ze mogen ook op zijn rug zitten en uit zijn voerbak mee eten (deze katten zijn gek op graan
) Als ik op de grond ga zitten komen ze alle 6 (nouja, nu dus nog maar 5) op schoot zitten en lekker in je nek kroelen
Als ik ga rijden gaan ze allemaal mee naar de bak en tijdens het longeren jumpen ze in de longeerlijn
De vermoorde kat is als laatste gekomen. Ze was ontzettend schuw maar begon eindelijk een tijdje terug door te breken en werd ook echt een knuffeltje. Ik heb die pokkehond als puppie van de straat gepikt (net als mijn katten) en altijd heel consequent afgeleerd achter katten en paarden aan te gaan. Hij is heel onderdanig en vertouwt alleen mij (nu dus niet meer). Hij is vooral heel erg bang van mannen. Omdat ie altijd zo bang is ben ik altijd superlief en zacht voorhem geweest (maar wel dus consequent). Hij heeft nog nooit meegemaakt dat ik tegen hem schreeuwde, laat staan dat ik hem sloeg. Tot nu dan. En het is ook goed tot hem doorgedrongen denk ik want ik liep net naar buiten en hij ging piepend op zijn rug liggen. Schijnheilig mormel. Ik weet niet wat ik moet met dat beest. Gelukkig heb ik hem wel op heterdaad kunnen betrappen en straffen, maar nu kan ik niets meer doen. Het beest is te stom om te begrijpen waarom ik nu nog boos ben. Ik denk dat dat killer gedrag wel in hem zit. De Lab is erg jolig en die ziet jagen en blaffen naar katten en paarden als een spelletje. Natuurlijk mag dat ook niet. Maar die rattekop van mij wil niet spelen, maar puur killen. Hij heeft het nog nooit eerder gedaan, omdat ik dacht dat ie wist dat het niet mocht. (en dat weet ie ook, maar zijn slechte natuur speelde op). Ik heb hem ook wel eens heel agressief naar de paarden zien blaffen, maar hij durfde nooit dichterbij te komen. Het probleem is, waneer ze eemaal het bloed geroken hebben is er geen houden meer aan. Dit gaat ie zeker weer proberen denk ik. In ieder geval kun je hem niet vertrouwen. En what`s next? We hebben in de wei een miniatuur ponietje met scheve pootjes lopen (yep ook geadopteerd). Die kan echt niet wegkomen voor agressieve honden. Onze buren hebben ook een kattenkiller en die hebben ze weggeven. De volgende dag kregen ze het beest terug omdat ie een hangbuikzwijn had aangevallen. Het killerinstinct zit in mijn hond en hij heeft iets gekilled dat me heel dierbaar was. Weggeven is denk ik geen optie want niemand wil een killerhond. Als ik het klerebeest niet aderhalf jaar geleden van straat had geplukt, had ie nu niet eens meer geleefd. Een kogel is denk ik de enige oplossing. Ik vind het echt niet leuk, maar om zo`n beest nu de rest van zijn leven gemuilkorfd aan een touw te leggen





