Als hij nou gewoon duidelijk maakte dat hij niks met me wil..dat doet hij wel, maar hij meent er niks van. Hij blijft me maar aan zitten staren als hij denkt dat ik hem niet zie, en ik word er zo ziek van zoals wij met elkaar omgaan. Niet alleen zijn schuld hoor, we weten steeds heel goed waar de ander is en dan kijken we dus lekker de andere kant op. Zucht...Nou komt daar nog eens bij dat dat droomhuis wat al zo goed als zeker van ons was misschien ook niet doorgaat
, daar baal ik echt flink van. Zag het al helemaal zitten en dan moeten we gewoon hier blijven..Ik weet het, vergeleken met anderen heb ik een heerlijk leven,maar ik vind er op het moment niet veel aan..2 weken lang als loop ik met een sjaggo kop rond, en voel me ook zo. Niet de hele tijd,maar toch een belangrijk gedeelte van de tijd. Nogmaals:zucht.. 
