Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 21:57

Alles maar regelen in relatie

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 21:57

Waar kan ik dit ei beter kwijt dan op een forum vol vrouwen? :')

Herkennen jullie dat.. dat de emotionele en praktische last in een relatie soms zo zwaar voelt?

Zo’n beetje alle zaken van A tot Z regel of plan ik. Wat er moet gebeuren in het huishouden en de tuin, de vakanties, sociale afspraken. Als we aan tafel zitten ergens (bijvoorbeeld met een adviseur) ben ik degene die zich verdiept, documenten verzameld en kritische vragen stelt. In alle gevallen maak ik afspraken, ben ik contactpersoon en initieer ik bel, mail of appcontact. Moeten we naar de stort, kringloop of de Gamma? Dat stuur ik weer aan. Afspraak in het ziekenhuis? Ik zet het in de agenda, zoek uit hoe laat we moeten gaan rijden en waar we moeten parkeren.. etc.

Naast praktische zaken ben ik ook de emotionele en mentale manager. Iets uitpraten komt altijd van mijn kant, ik stel vragen die hem aanzetten tot zelfreflectie en bedenk hoe we constructief aan onze problemen kunnen werken of doe een voorstel voor een oplossing. Vaak doe ik erg mijn best om zaken voorzichtig aan te kaarten, omdat hij onzeker kan reageren en dit dan op mij projecteert.

We zijn nu samen op een punt gekomen dat we toekomstgerichte stappen gaan zetten. En ook nu weer merk ik dat de verdeling als vanzelf ongelijk verdeeld lijkt te zijn. Zo regel ik nu dus ook onze financiën: bankzaken, budgetten en vaste lasten.

Ook de vrijetijdsbesteding komt vaker van mijn kant. Hij vindt het prima om lekker te niksen en te gamen. Ik ga er graag op uit, probeer iets nieuws of wil werken aan een nieuw doel. Natuurlijk ben ik dan ook de zeurende vriendin die een suggestie doet of hij niet mee wil hardlopen en hem voor zijn verjaardag lessen voor een instrument cadeau doe.

Sinds onze relatie heeft hij mij best regelmatig laten zitten door afspraken niet na te komen. Toen wij twee jaar samen waren zou hij een weekend weg plannen, maar op het laatste moment was er niets geregeld. Of vandaag, hij zei dat hij wat zou bedenken om te doen, maar er was niets bedacht en uiteindelijk wordt er niets ondernomen. Tegenwoordig houd ik mijzelf een slag om de arm door er vanuit te gaan dat er niks is gepland. Dan trek ik mijn eigen plan. Daaruit heb ik dan de conclusie getrokken dat als ik het loslaat er dus ook eigenlijk niets gebeurt.

Ik vind het lastig, want ik hou veel van hem. Hij is enorm lief en steunt me altijd. Hij laat altijd blijken hoeveel hij om me geeft en hij is een goed mens. Ik voel me dus echt geliefd, maar ook geremd. Ik twijfel daarom steeds vaker aan de relatie. Als ik om me heen kijk zie ik echter toch wel dat dit veel in relaties gebeurt, en vraag ik me af of ik niet gewoon te hoge verwachtingen heb?

**Geplaatst**: Gisteren, 22:00

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Gisteren, 22:00

Ik ervaar het ook als zwaar om altijd de kar te trekken maar ik denk ook als het niet in iemand zit komt het er ook niet uit…

**Geplaatst**: Gisteren, 22:03

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Gisteren, 22:03

Waarom zou je sowieso met zo iemand toekomst gerichte stappen willen ondernemen? What's in it for you?

**Geplaatst**: Gisteren, 22:06

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Gisteren, 22:06

Ik herken dit niet. Mijn vriend en ik hebben alles evenredig verdeeld naar onze kwaliteiten en interesses. Als er iets is wat we beiden niet leuk vinden verdelen we de taken en doen we deze gewoon. Lijkt me een erg lastige situatie en ik zou dit ook echt niet trekken en de relatie verbreken. Maar dat is makkelijk praten wanneer er geen gevoel bij komt kijken. Veel sterkte met het nemen van een beslissing.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:07

Geplaatst: Gisteren, 22:07

Doen jullie ook dingen apart van elkaar? Eigen hobby's?

Mij klinkt jouw omschrijving van je relatie vermoeiend, van jouw kant uit het "op gang moeten trekken/houden" maar van zijn kant uit het blijkbaar niet voldoen aan verwachtingen.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:08

Geplaatst: Gisteren, 22:08

Stel je voor wat een vrouw kan doen, als ze thuis haar vrouw heeft...

Deels herkenbaar, helaas. Tot op vakantie zijn paspoort en bankkaarten beheren aan toe, omdat ik zelf ook gewoon vakantie wilde en geen gedoe

Die relatie is gestrand en heb nu een relatie met een vrouw, wat een enorme verademing is en ik iedereen van harte aanbeveel. $_/-\o_$

**Geplaatst**: Gisteren, 22:08

Geplaatst: Gisteren, 22:08

Nexus schreef:
Waarom zou je sowieso met zo iemand toekomst gerichte stappen willen ondernemen? What's in it for you?

Dit dacht ik ook.

Jullie passen toch helemaal niet bij elkaar als ik het zo lees.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:10

Geplaatst: Gisteren, 22:10

Ik herken dit niet en zou het ook niet zo willen. We hebben wel allebei dingen waar we beter in zijn en die doen we dan ook, maar het voelt wel gelijkwaardig. Ik wil een partner, geen kind.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:10

Geplaatst: Gisteren, 22:10

Ik las de titel, en dacht, goh, had een topic van mij kunnen zijn. Ik herken ook veel van wat je schrijft. Zelf kan ik veel nuanceren en een plekje geven. Hij is zo als hij is, ik ben zoals ik ben. Soms vind ik het lastig dat ik dat gevoel heb, maar eerlijk is eerlijk, ik hou er zelf ook van om controle te hebben. Als hij wat moet/gaat/zou gaan (? :')

) regelen, dan zou ik dat ook moeten gaan loslaten. Ik bemoei graag.

Inmiddels een huis gekocht, kids gekregen. En t gaat gewoon goed.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:13

Geplaatst: Gisteren, 22:13

Ik zeg het misschien wat hard, maar het klinkt meer alsof je een in een relatie zit samen met een kind. En je wilt toch wel een enigszins gelijkwaardige partner. Ik weet niet hoelang je al samen bent. Als het nog relatief kort is dan kan ik me voorstellen dat je wellicht nu misschien van een roze wolk afvalt. Ik lees je berichten en zie ook iets van samen een huis kopen. Ik zou daar echt wel nog even pas op de plaats mee maken. Ik denk dat iemand die alle initiatief bij jou laat niet zomaar verandert. Je hebt eigenlijk twee keuzes hem helemaal accepteren zoals hij is en alles zelf blijven regelen of hem laten gaan.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:14

Geplaatst: Gisteren, 22:14

Het klinkt vooral ontevreden, in die zin, dat als jij er niet aan trekt, hij dus niet de partner is waar jij gelukkig van wordt.

Daar pas ik voor. Natuurlijk zijn er bepaalde zaken bij ons verdeeld en is soms de ene wat meer van het regelen of initiatief dan de ander. Maar een bepaalde mate van zelfstandigheid en van gelijkheid vind ik cruciaal om gelukkig te zijn in een relatie.

Ik weet ook uit nabije kring, dat sommige mensen prima ok zijn zonder gelijkwaardigheid.

Aan jou om te bepalen of je dit wilt voor de rest van je leven of niet. Want iemand veranderen is geen optie. Natuurlijk kan je in kleine dingen veranderen maar niet in je wezen.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:15

Geplaatst: Gisteren, 22:15

Soms kan ik ook het idee hebben dat ik veel regel .. maar meestal is dat ook ingesleten gedrag. Ik neem ook vaak het voortouw, dus gaat de ander achterover leunen. Daar heb ik al veel op mn werk in veranderd. Thuis blijf ik soort controle willen houden,al wil ik dit niet natuurlijk, maar aard van beestje enz...
Afijn ik zit nu al 4 weken thuis in gips na ellendige val 2 operaties later.
Thuis wordt voor mij alles geregeld, echt alles. Hond. Paard,werk, overal is contact mee geweest en voor gezorgd. Gaat prima " probleem " lag ook echt groot deel bij mij
Wij zijn wel al ruim 40 jaar sanem overigens

**Geplaatst**: Gisteren, 22:17

Geplaatst: Gisteren, 22:17

Nee ik herken dit niet want ik heb geen kind.

Ik wil iemand zijn partner zijn, niet zijn moeder. Ik zou hier ook niet mee oud willen worden als ik jou was TS. Een partner moet je ook ontzorgen en het moet gelijkwaardig zijn.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:21

Geplaatst: Gisteren, 22:21

Ik vind dat je heel goed hebt verwoord wat je dwars zit. Ik zou dit ook zo tegen hem uitspreken. Je geeft aan dat je altijd je best doet om dingen voorzichtig aan te kaarten omdat hij onzeker kan reageren en dit dan op jou projecteert. Dat zou ik niet meer doen, jij mag ook jouw grenzen aangeven. Hoe hij daarop reageert is niet jouw probleem. Ik denk dat je hem ook best kan confronteren over het projecteren als hij dit weer doet. Als je een toekomst met hem ziet dan wil je nu eerlijke communicatie. Dat is de basis die je nodig hebt om te groeien. Je wilt er niet later achterkomen dat zulke dingen niet bespreekbaar zijn als je als iets opgebouwd hebt samen.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:21

Geplaatst: Gisteren, 22:21

Veel is herkenbaar maar dat vind ik ook verder geen probleem, er zijn genoeg dingen die hij toch echt zelf moet regelen en als dat niet gebeurt mag hij ook zelf de consequenties ervan dragen.

Wat mij wel stoort en waar ik me zeker niet in kan vinden is onderstaande. Dat vind ik dan juist weer erg opdringerig en claimerig klinken. Als hij lekker op de bank wilt hangen en gamen, helemaal prima! Maar als jij erop uit wilt, moet hij mee? Uiteraard leuk om eens iets samen te doen, maar dat 'eisen' omdat jij liever bezig bent dan doet gamen is ook wel tegen mijn gevoel in.

Zelfde als dat cadeau, ik zou daar ook niet op zitten te wachten en waarschijnlijk hardop lachen en het zonde van het geld vinden.

Citaat:
Ook de vrijetijdsbesteding komt vaker van mijn kant. Hij vindt het prima om lekker te niksen en te gamen. Ik ga er graag op uit, probeer iets nieuws of wil werken aan een nieuw doel. Natuurlijk ben ik dan ook de zeurende vriendin die een suggestie doet of hij niet mee wil hardlopen en hem voor zijn verjaardag lessen voor een instrument cadeau doe.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:21

Geplaatst: Gisteren, 22:21

boedjang schreef:
Soms kan ik ook het idee hebben dat ik veel regel .. maar meestal is dat ook ingesleten gedrag. Ik neem ook vaak het voortouw, dus gaat de ander achterover leunen. Daar heb ik al veel op mn werk in veranderd. Thuis blijf ik soort controle willen houden,al wil ik dit niet natuurlijk, maar aard van beestje enz...
Afijn ik zit nu al 4 weken thuis in gips na ellendige val 2 operaties later.
Thuis wordt voor mij alles geregeld, echt alles. Hond. Paard,werk, overal is contact mee geweest en voor gezorgd. Gaat prima " probleem " lag ook echt groot deel bij mij
Wij zijn wel al ruim 40 jaar sanem overigens

Dit herken ik ook heel erg. Dat ingesleten gedrag, zo zie ik het ook bij ons.
Tijdens mijn zwangerschappen/na de bevallingen heeft mijn man me juist weer ontzettend goed geholpen en ondersteund. Het regelen enz bleef bij mij, maar de hulp was er. En ook daarna ging ik er een tijdje mentaal aan onderdoor, maar met overleg wat dingen losgelaten en die heeft hij goed opgepakt. Ik had het wellicht anders gedaan, wat ik dan soms wel lastig vind, maar uiteindelijk is t wel goed gekomen. Ik ben ook niet perfect.

Ik vind overige opmerkingen van anderen met oa 'ik wil geen kind' echt wel een beetje kort door de bocht. Het kan zoveel oorzaken hebben waarom de partner van TS (nu) zo is.

KikiCelinevs schreef:
Ik vind dat je heel goed hebt verwoord wat je dwars zit. Ik zou dit ook zo tegen hem uitspreken. Je geeft aan dat je altijd je best doet om dingen voorzichtig aan te kaarten omdat hij onzeker kan reageren en dit dan op jou projecteert. Dat zou ik niet meer doen, jij mag ook jouw grenzen aangeven. Hoe hij daarop reageert is niet jouw probleem. Ik denk dat je hem ook best kan confronteren over het projecteren als hij dit weer doet. Als je een toekomst met hem ziet dan wil je nu eerlijke communicatie. Dat is de basis die je nodig hebt om te groeien. Je wilt er niet later achterkomen dat zulke dingen niet bespreekbaar zijn als je als iets opgebouwd hebt samen.

Dit vind ik echt een hele goede.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:22

Geplaatst: Gisteren, 22:22

https://www.volkskrant.nl/kijkverder/20 ... dbattle/#/

Ga deze samen eens invullen. Kan shockerend zijn en ontzettend veel inzicht geven. Ook fijn als aanleiding om het er over te hebben en zqken te reorganiseren. Want eerlijk, wie wordt nu blij van de rol van moeder/ huis manager...

Overigens herken ik het gelukkig niet. Mijn vriend zou zich enorm schamen als hij mij zo behandeld

Laatst bijgewerkt door troi op Gisteren, 22:29, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: Gisteren, 22:23

Geplaatst: Gisteren, 22:23

Ik herken dit heel erg. Ik heb 2 relaties gehad met een 'bankzitter', waarbij ik ook alles ondernam, onderhield en ook therapeut en mentaal ondersteuner was.
Ik heb beide relaties verbroken en begin niet meer aan die mama's kindjes (zoals ik ze onderhand noem

)
Doodvermoeiend vond ik het.
Verwacht niet dat hij ineens actie gaat ondernemen. Als het er niet in zit, zit het er niet in. Je kunt mensen niet veranderen.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:23

Geplaatst: Gisteren, 22:23

Wat een lastige situatie als hij ook iemand is waar je heel veel van houdt.

Je vraagt je af of je te hoge verwachtingen hebt. Misschien wel van deze persoon, zoals Alja al zegt, als het er niet in zit komt het er ook niet uit. Maar het hoeft echt niet zo te zijn. Ik heb een man die heel veel regelt en organiseert en uit zichzelf kan praten over dingen.

Zoals jij je relatie omschrijft daar krijg ik persoonlijk wel het “ren nu het nog kan” gevoel bij.

Kun je niet een tijdje in staking gaan? Even niets regelen en kijken of hij wat op pakt en hoe het dan voor jou voelt?

**Geplaatst**: Gisteren, 22:25

Geplaatst: Gisteren, 22:25

Misschien niet leuk om te horen maar dit lijkt me niet de juiste partner. Zeker als je dit bespreekbaar hebt gemaakt, zal hij stappen moeten ondernemen. Een partner hoort zijn best te doen het jou comfortabel te maken, en alleen "het heel misschien soms proberen" koop je ook niks voor.
Ik zou zeker geen stappen zetten met deze man. Is niet normaal. Je bent niet zijn moeder en een man hoort ook een vrouw te kunnen ontzorgen
Verder zou ik niet proberen hem overal (gedwongen) in te betrekken, maar gewoon lekker je eigen ding doen.

Maar ik krijg vooral het idee dat jullie gewoon totaal niet bij elkaar passen dus eigenlijk kan je er misschien wel net zo goed mee stoppen

**Geplaatst**: Gisteren, 22:28

Geplaatst: Gisteren, 22:28

Je klinkt vooral zelf erg ongelukkig. Misschien zit je even in een dipje, dat kan natuurlijk. Maar als je je altijd zo voelt dan is dat wel een probleem.

Ik denk dat het normaal is om afentoe niet geheel tevreden te zijn over de verdeling van dat moment. Maar dat hoort wel tijdelijk, of op zijn minst bespreekbaar te zijn vind ik.

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 23:01

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 23:01

Bedankt voor de reacties.

Het ligt natuurlijk wel genuanceerder dan in het korte stukje tekst wat ik heb geschreven, maar dan werd het wel een heel lang verhaal.

De voornaamste reden dat we nog samen zijn, is omdat ik weet er geen kwade wil achter zit. Hij is echt een lief persoon en bedoelt het niet verkeerd, dat maakt het voor mij eigenlijk nog moeilijker. Het is niet dat hij dingen niet wil doen, maar het komt gewoon niet in hem op of hij vindt het niet belangrijk genoeg en neemt dan geen verantwoordelijkheid (daar vind ik wel iets van natuurlijk). Hij kan zich tot op een bepaalde mate wel inleven denk ik, maar niet tot zover dat hij daardoor ook in beweging komt.

De huishoudelijke taken zijn gelukkig wel beter verdeeld, maar alles wat niet in zijn pakket zit doet hij ook niet, mits ik dat van hem vraag. Overige zaken komt gewoon niet in hem op en regel ik eigenlijk wel. Hij vindt het gewoon allemaal wel prima en het komt zoals het komt. Hij heeft ook een hekel aan plannen bijvoorbeeld. Als ik hem daar op aanspreek (omdat dit soms gewoon nodig is) dan ben ik wel degene die te veel pusht. Het is daardoor denk ik dat ik niet altijd happy ben, want ik moet daardoor mijn eigen behoeften opzij zetten. Ik vind het prima dat we andere dingen belangrijk vinden, maar ik heb wel behoefte aan meer balans.

We praten wel met elkaar (gelukkig al veel beter dan in het begin van onze relatie), maar dat moet ik wel op gang brengen en ook houden. Ik confronteer hem overigens wel met het projecteren, want hij is erg onzeker en dat mag, maar het lukt mij wel om voor mijzelf op te komen. Ik denk ook dat hij zo passief is door zijn onzekerheid. Waarschijnlijk met de gedachte dat het niet goed genoeg is, of dat ik het beter kan doen. Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat het voor mij veel energie kost. Hij is ook erg gepamperd vroeger en dat helpt ook niet mee.

Dit onderwerp heb ik overigens nog niet eerder aangekaart. Ik kan ook niet zo goed bedenken hoe hij hier op zou kunnen reageren.

**Geplaatst**: Gisteren, 23:16

Geplaatst: Gisteren, 23:16

Ik herken van m'n relatie met m'n ex. Achteraf gezien had ik meer het gevoel dat ik met een kind samenwoonde dan met een man. Dus toen ik de relatie verbrak heb ik me voorgenomen om in het vervolg enkel nog met iemand een relatie aan te gaan als die persoon emotioneel volwassen is en hetzelfde in het leven staat als ikzelf. Anders bleef ik liever single.

Ik moet zeggen dat ik bij m'n huidige vriend soms in de regelstand wil schieten. Maar hij fluit me terug dat ik niet z'n moeder ben.

Je kunt iemand niet veranderen. Dus ik denk dat je jezelf moet afvragen of het het waard is om samen te blijven. Je hebt enkel invloed op wat je zelf doet. Dus mss moet je gewoon vaker op pad gaan met een vriendin en je vriend lekker zijn eigen ding laten doen. En hem ook eens z'n neus laten stoten. Nu komt alles goed want jij neemt het denkwerk voor hem over. Dat is natuurlijk best makkelijk

**Geplaatst**: Gisteren, 23:19

Geplaatst: Gisteren, 23:19

Dat er geen kwade wil achter zit en dat er niet meer in zit is vervelend voor hem. Maar jij hoeft daar geen last te hebben. En het zeker niet te accepteren.

Natuurlijk doe je altijd compromissen maar dit is zo’n fundamentele eigenschap. En wat de reden van die eigenschap ook is. Die reden kan heel naar en vervelend zijn. Of traumatisch. Maar ik denk dan altijd; dat is heel naar voor die persoon maar ik hoef daar geen last van te hebben.

**Geplaatst**: Gisteren, 23:40

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Gisteren, 23:40

Kun je niet meer eigengereid worden? Dus dingen alleen voor jezelf regelen? Kijken of het hem dan alsnog niet opvalt dat dingen voor hem niet vanzelf gebeuren. En ook qua dingen ondernemen. Als je wel bij hem wilt blijven, ga er dan gewoon zelf op uit met vrienden en vriendinnen, dat heeft hij dan gewoon te tolereren. Sowieso al, maar al helemaal als hij zelf niet wil

Nomineer dit bericht ×