Ik bedacht me dat er eigenlijk nog geen topic is over gedichten voor zover ik kan vinden. En aangezien gedichten/songteksten/quotes uit boeken/... soms echt prachtig en pakkend kunnen zijn leek het me leuk een topic te hebben waarin je het kan delen als je iets moois tegenkomt. Er hoeft geen uitleg bij (dat mag uiteraard wel) en het mag in verschillende talen zijn.
ik ben benieuwd waar jullie mee aankomen! Ik geef hieronder alvast even het startschot.
Laatst bijgewerkt door Waidida op 12-03-25 19:01, in het totaal 2 keer bewerkt
Het draait allemaal om een leven te creëren waarvan je niet moet vluchten.
Als vloeken helpt, dan vloek je maar. Maak herrie, stennis en misbaar. Scheld schel en luid je goudvis uit en schreeuw je scherven bij elkaar.
Als bidden helpt, bid dan gerust. Als het je troost of sterkt of sust. Of vraag om raad. Als Hij bestaat dan is het goed, maar ‘t is geen must.
Als huilen helpt, ga dan je gang. Het is niet niks en het duurt lang. Het kan geen kwaad als het niet gaat. Het mag gezien zijn, wees niet bang.
Als praten helpt, bel me dan op en steek van wal, hals over kop en van de hak weer op de tak of zachtjes sluipend uit je slop.
Als lopen helpt, vertrek meteen. Zeer doelgericht of nergens heen. Het hoeft niet snel, al mag dat wel. Met verre vrienden of alleen.
Als zwijgen helpt, wees dan maar stil en duik - als dat is wat je wil - een tijdje weg van pijn en pech - als je weer opduikt, geef een gil.
Als lachen helpt, ken ik een grap of val dolkomisch van de trap. Denk aan je kat die keer in bad of aan het Belgisch staatsmanschap.
Als dansen helpt, is er muziek. Als breien helpt, dan hou je steek. Als boos zijn helpt, geef ik kritiek. Als bakken helpt, let there be cake. Als yoga helpt, wees fluks en zen. Als slapen helpt, stop ik je in. Als schrijven helpt, scherp dan je pen. Als poetsen helpt, welaan: begin!
Je voelt je murw en overstelpt en snakt naar stranden, wit geschelpt... Hou vol. Vat moed. Want het komt goed. Doe ondertussen maar wat helpt.
Het draait allemaal om een leven te creëren waarvan je niet moet vluchten.
Een paar van mij favoriete gedichten blijven toch deze:
Voor een dag van morgen
Wanneer ik morgen doodga, vertel dan aan de bomen hoeveel ik van je hield. Vertel het aan de wind, die in de bomen klimt of uit de takken valt, hoeveel ik van je hield. Vertel het aan een kind dat jong genoeg is om het te begrijpen. Vertel het aan een dier, misschien alleen door het aan te kijken. Vertel het aan de huizen van steen, vertel het aan de stad hoe lief ik je had. Maar zeg het aan geen mens, ze zouden je niet geloven. Ze zouden niet willen geloven dat alleen maar een man alleen maar een vrouw dat een mens een mens zo liefhad als ik jou.
en:
Avond
Nauw zichtbaar wiegen op een lichten zucht De witte bloesems in de scheemring — ziet, Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht, Een enkele, al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht Als perlemoer, waar ied’re tint vervliet In teêrheid … Rust — o, wondervreemd genucht! Want alles is bij dag zóó innig niet.
Alle geluid, dat nog van verre sprak, Verstierf — de wind, de wolken, alles gaat Al zacht en zachter — álles wordt zoo stil…
En ik weet niet, hoe thans dit hart, zoo zwak, Dat al zóó moê is, altijd luider slaat, Altijd maar luider, en niet rusten wil.
“The truth will set you free, but first it will piss you off.”
Deze heeft voor mij veel betekenis omdat het mij in de laatste vier jaar duidelijk is geworden dat het echt zo werkt. Dit nadat ik besloot om van mijn verdere leven te gaan genieten zonder bepaalde personen.
Hier zat ik dan, jou troostende woorden te schrijven het was voor jou zoveel verdriet niet wetende dat de woorden voor mezelf bedoelt waren maar toen zag ik dat nog niet
Als wij nou veranderen dan hoeft het klimaat dat niet te doen. Loesje