Ja helaas meegemaakt als tiener....In mijn ouders huis. Voetstappen, deuren, dekens die weggetrokken werden, verschijningen en niemand die me geloofde. Veel steun gehad aan mijn katten, want die beschermde me. Toen ik op mezelf ging wonen was er niks meer om bang voor te zijn. Nu ook niet bang meer voor dat soort dingen, en weet mezelf te beschermen. Nare plekken expres opzoeken dat doe ik ook liever niet. Ik neem het nu waar en sluit daarna af. Het voelt niet als mijn taak om hier mee aan de bak te gaan.