Reflectie op 2022

Moderators: Dani, ynskek, Ladybird, Hanmar, xingridx, Mjetterd, Polly, Giolli

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
LoveGlove

Berichten: 7900
Geregistreerd: 28-01-14
Woonplaats: Op een planeet genaamd aarde

Reflectie op 2022

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 23-12-22 22:40

Jeetje wat een interessant jaar dat dit was. Het komt nu toch wel tot een einde. Ik moet even nadenken waar en hoe ik wil beginnen.

Ik heb veel afgesloten dit jaar. En ik denk dat ik het grootste in de komende weken nog zal afsluiten voor mezelf. Ik heb god weet hoe veel therapie gehad. Rond de zomer heb ik deze allemaal kunnen afsluiten. Ik heb ook twee nieuwe geweldige vrienden gevonden uit Canada. Mijn vriend, ik, en hun twee zijn echt een goed groepje geworden. Ze zijn in de zomervakantie zelfs naar Nederland gekomen om vakantie te vieren met ons. Ik ben enorm dankbaar om ze te hebben. Misschien moet ik ze dat maar eens zeggen. Ik heb dit jaar geleerd dat ik het wel vaker mag laten horen als ik dankbaar ben voor iets of iemand. Ik lijk het altijd te vergeten :=
Ik moet zeggen dat ik me niet heel veel herinner van vóór de zomer specifiek. Het was allemaal vrij routine. Dagbesteding, therapie, onze vrienden, thuis begeleiding etc. Het draaide gewoon allemaal goed.

Na de zomervakantie is er wel een ontzettend grote shift gekomen. Er is heel snel heel veel gebeurd. Ik zit ondertussen bij het doelgroepenregister, als ik het goed zeg. En ik heb dagbesteding kunnen afsluiten. Ik ben nu begonnen met werken op een hele leuke stal, waar ik het enorm naar mijn zin heb. Het komend jaar zal ik een officieel contract krijgen en eindelijk betaald kunnen werken. Ik ben er enorm blij mee.

Ja en daarbij zijn er nog veel afsluitingen die binnenkort komen. Ik zal me in het begin van het jaar officieel gaan inschrijven bij mijn vriend. Dan kan ik mijn contract krijgen om betaald te werken. Dit betekend dat pleegzorg ook afgesloten zal worden. Ik gok dat het ook tijd is om dat te doen, hoeveel pijn het me ook doet. Mijn pleegzorgcoach komt al meer dan 10 jaar bij ons over de vloer. Hij is ondertussen meer een goede vriend van ons dan wat anders. Dus, dat gaat moeilijk worden. Ook voor hem ben ik enorm dankbaar. Hij heeft mij en mijn familie (pleeggezin) ontzettend veel en goed geholpen. Ik denk ook dat het niet ongemerkt zal gaan voor hem tegen de tijd dat hij voor de laatste keer zal komen. Ja, dat wordt wat. Een ontzettend groot gedeelte uit mijn leven gaat afgesloten worden. Het is tot nu toe mijn hele leven geweest. Ik krijg er de tranen van in mijn ogen. Ik raad niemand aan om een pleegkind te zijn. Het is zeker niet altijd leuk. Maar godzijdank wat heb ik er veel van geleerd. Ik grap altijd over hoe ik heb gezien hoe je een kind NIET moet opvoeden, maar ook hoe het wel moet. Maar er zit zeker een waarheid in. Ik heb een bepaald begrip voor liefde wat veel anderen waarschijnlijk niet hebben of kunnen waarderen, omdat ik weet hoe het is om het niet te krijgen, maar ook omdat ik weet hoe het is om het wel te krijgen. Ik wil iedereen hier de herinnering meegeven: Het zit hem in de kleine dingetjes. Die "hoe ging werk?" van je partner. Of al die keren dat ze je wat lekkers hebben gemaakt. Die vinger op je schouders die je voelt als hij of zij eens langs loopt. Het aan tafel zitten samen met avondeten. Die momenten samen op de bank voor de tv. Geloof me als ik je zeg dat, mocht je iemand dierbaars verliezen, die kleine dingen zijn de dingen die je het hardste gaat missen. Die kleine dingen zijn de dingen die ik altijd het meeste waardeer. Die ranja in een wijnglas die mijn moeder me vroeger gaf. Als ik eens bij mijn oma bleef slapen, elke keer in de ochtend kreeg mijn pop een pleister op haar hoofd want ze was gewond :')
Bij andere oma simpelweg haar gekkigheid. Vooral 's avonds voor het slapen gaan. Hoe ze op zo'n grappige dingen zei. Ze doet het nog steeds gelukkig. Helaas is de oma van de pop er niet meer fysiek. Maar ze zit in mijn hart.
Zelfs mijn broer die altijd op mijn kamer kwam irriteren als ik lekker aan het spelen was. Ik kon hem er echt voor achter het behang plakken toen. Nu vind ik het juist mooi om naar terug te kijken. Het is zo stom, maar, ja, dat zijn de momenten die het belangrijkste zijn voor mij. Ik hoop dat iedereen daar, vooral met kerst, aan denkt. Wen er niet te hard aan. Verlies die kleine dingen niet uit het oog.


Ik wil even een momentje stilstaan bij alle mensen die me ontzettend goed hebben geholpen dit jaar. Ik begin bij mijn thuis begeleidsters. Mijn vorige begeleidster. Maar ook degene die ik nu heb. Ik ben echt met sprongen vooruit gegaan in het onderhouden van het huishouden. Dat had ik zonder ze niet gekund. Ik heb nog heel wat stappen te gaan, maar ten minste is het geen zwijnenstal of vuilnisbelt meer hier. Ik ben er heel blij mee.
Ik wil absoluut ook mijn coach van dagbesteding nog een momentje geven. Ik heb haar een flink bedankje achtergelaten toen ik er wegging. Ook zij heeft ontzettend veel gedaan voor mij. Zij is een ontzettend goed persoon. Niet alleen voor mij, maar ook voor heel veel andere mensen. Ze verdient van mij echt een lintje. Ze helpt zo ontzettend veel mensen, elke dag weer. Ik vind dat dit iets heel groots verdient. Ik weet alleen niet wat. Er zijn weinig mensen die ik heb ontmoet die zo goed zijn voor anderen. Maar zij is er eentje van.
Ik wil ook mijn twee Canadese vrienden even noemen. Ook hun hebben me ontzettend hard geholpen in mijn persoonlijke groei. Ik ben nog steeds herstellende van mijn hele verwerkingsproces die nu 4 jaar geleden is begonnen. Maar ze hebben me wel heel wat opweg geholpen. En als we het over vrienden hebben, zal ik mijn beste vriendin ook maar eens noemen. Er is absoluut geen beter vriendin voor mij. En ik denk dat het voor haar ook zo telt. We hebben echt ontzettend veel steun aan elkaar gehad en die steun blijft. We hebben de afgelopen jaren allebei heel wat mentale obstakels gehad. Maar we hebben elkaar er doorheen gesleept. Daar ben ik enorm dankbaar voor.
Ik bedank ook mijn jobcoach en mijn baas nu. Ze zijn nog niet zo heel lang in mijn leven. Maar ik ben dankbaar voor het feit dat ze mij een mooie kans hebben gegeven om te groeien op de werkvloer nu. Ik zal die kans zeker niet vergooien. Hier heb ik een aantal jaren naar gestreefd. Na al die moeilijke tijden en frustraties dat ik niet in staat ben om te werken zijn we er dan. Ik kan gaan werken. En deze twee hebben een rol gespeeld in het mogelijk maken daarvan. Daar ben ik dankbaar voor.
Ik vergeet bijna mijn therapeuten. Ik heb er 3 gehad dit jaar. Alle 3 hebben ze me goed geholpen. Ik ben er heel dankbaar voor. Door deze mensen heb ik sprongen kunnen maken in mijn mentale gezondheid en ben ik nu eindelijk op een plek waar ik mag zeggen dat ik blij ben. Na meer dan 10 jaar dat niet te hebben kunnen voelen. En zo jong al. Ik ben pas 21. En nu pas leef ik. Veel van mijn jeugd en tienerjaren zijn weggegooit. Maar op zijn minst heb ik mijn blijheid nu. Ik kan nu eindelijk echt genieten en een toekomst gaan bouwen. Ik kan niet wachten.
En als laatste, de 3 mensen die het meeste betekenen voor mij: Mijn vriend en mijn ouders. Inclusief mijn beste vriendin, zijn dit de mensen die me al jaren door dik en dun hebben gesteund. Ik heb met ze gelachen, gehuild, ruzie gemaakt en het weer goed gemaakt. Maar bovenal houden we van elkaar. En ook dit jaar zijn ze er voor me geweest. Ik volg een ander topic waar zelfs de huisarts van een persoon haar totaal niet ondersteund. Ik vind het een lafaard van een huisarts. Maar, om te lezen dat zo iemand, die het zo hard nodig heeft, aan niemand steun kan vinden breekt mijn hart enorm. En het doet me realiseren dat het niet normaal is om die steun te krijgen. Dus dat maakt me extra dankbaar dat ik die wel heb. Vooral van mijn ouders, vriend en beste vriendin. Die 4 verdienen een persoonlijk lintje van mij. Dankjewel. Misschien dat ik letterlijk een lintje voor ze ga maken van mij :=

Even om de serieusheid te breken wil ik reflecteren op iets anders wat is gebeurd dit jaar: Mijn tweede paardenval ooit :')
5 jaar geleden, bijna 6, ben ik eens van een paard gevallen op een stage. Dat was een van de eerste keren dat ik erop zat. En dan 5 jaar later, wanneer ik eindelijk wat serieuzer en vaker rijdt, is mijn eerste val daarna gekomen. Ik zit vrij vast op mijn beest. Dus een val gebeurd niet gauw. Maar deze was dan ook zeker volledig mijn fout. Ik was iets te enthousiast met hoe hoog ik dacht dat ik kon springen met een paard die 10 meter hoog over een hindernis heen springt als een soort debiel hertje _O-
Zonder grappen even, hij kan wel springen hoor. Als je het goed doet en hem erbij helpt. Maar dat deed ik dus niet :')
Ik werd dus van mijn paard af gelanceerd. Met een mooie salto ook nog :')
Ik ben met een flinke kneuzing in mijn heup en ribben weggelopen. Ik had wel echt een weekje nodig om er weer van te herstellen. Maar, ik kan er mee lachen. Ik deed het toch echt zelf :')
Dankjewel Toelik voor die ervaring :')

Wat hoop ik voor volgend jaar? Nouja, een nieuwe start denk ik. Het afsluiten van al het oude. Het afsluiten van mijn verleden. En eindelijk een toekomst gaan bouwen. Gaan voor die droom die we hebben om naar Canada te gaan. En daar naartoe werken. En dat dan samen met mijn vriend. Man wat houd ik van hem. Alweer bijna 3 jaar samen. Wie had gedacht dat de eerste die ik tegenkom ook meteen de goede is? Liefde op het eerste gezicht zullen we maar zeggen dan :')
Ik hoop ook dat ik de kleine dingetjes voor mezelf kan geven. Ik heb dit jaar kunnen leren wat van jezelf en je lichaam houden is. Ik wil dat door kunnen zetten en nog veel meer liefde en zorg naar mezelf en mijn lichaam geven. Op die manier kan ik dan ook die liefde en zorg uitspreiden naar de mensen om me heen. Ik weet nu wat het betekend als iemand zegt dat je niet echt van iemand anders kan houden wanneer je niet van jezelf houdt. Dat is waar. De liefde die ik heb voor iedereen om me heen is nu zoveel sterker dan voorheen, omdat ik ook van mezelf durf te houden. Weet je, het is ook helemaal niet egoïstisch. Je moet 24 uur per dag met jezelf optrekken. Dus ik denk dan, maak dat die 24 uur per dag waard. Bouw een goede relatie met jezelf. Want dat is de belangrijkste relatie die er is. Dus die wil ik ook nog meegeven. Ben lief tegen jezelf. De persoon wiens kritiek het meest gevoelig ligt voor je is jezelf. Je eigen kritiek komt het hardste aan. Waarom zou je dat jezelf willen aandoen? Niemand verdient dat. Waarom jij dan wel?

Ja, een interessant jaar. Dat zeker. Een jaar waar ik veel ben gegroeit als persoon. Nu de kerstdagen nog en dan komt het nieuwe jaar eraan. Ik ga ze met veel vreugde doormaken hoop ik. Al kan het veel zijn, zo'n dagen. Ik heb er wel zin in.

En daarmee wil ik ook afsluiten. Ik wil iedereen een hele goede kerst wensen en een heel gelukkig nieuw jaar. Ik hoop dat sommigen wat dingetjes van deze post mee kunnen nemen het volgende jaar in. Ik weet wel dat ik dat zal doen.

Ik ben een beetje anders gebouwd dan anderen ;)


kiki1976

Berichten: 16777
Geregistreerd: 17-04-10
Woonplaats: Kop van Noord Holland

Re: Reflectie op 2022

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-12-22 07:17

Topper!
Super mooi geschreven

Volg Bo en haar verwachte veulentje [KS-MK] Als je dochter haar droom waar maakt, Bo x White Dream
Het is wat het is

LoveGlove

Berichten: 7900
Geregistreerd: 28-01-14
Woonplaats: Op een planeet genaamd aarde

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 24-12-22 09:20

kiki1976 schreef:
Topper!
Super mooi geschreven

Dankjewel :)

Ik ben een beetje anders gebouwd dan anderen ;)


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: ardanwan, fierefluiter, ista, Marcato, Moon_light94, moonfish13, RanjaRietje, Tazzey, YandexBot, Zebrastreep en 34 bezoekers