En ooit deelde ik deze mening niet helemaal, want hé, schoonmams is heel leuk!
Nou, mag ik even aansluiten in de rij?
.... Al een halfjaar (na het overlijden van haar man, mijn vriend zijn vader) wonen ik en mijn vriend bij zijn moeder. Wij slapen hier op zolder, vergelijkbaar met een iets grote studio. Ruimte genoeg? Nee! Het is een bende. We hebben ruimte tekort voor kleren, spullen nouja.. alles.
Wij hebben zelf ook een woning, sterker nog, we zaten midden in de verbouwing voor het overleiden van zijn vader en onze meubels komen ergens midden auguster. Het mooie van dit alles: Ons huis is (nee ik maak geen grap) 5 deuren verder.

In het begin, had ik er geen probleem mee. Ik dacht, dit zal wel bij hun rouwproces horen. Ik heb nog nooit een verlies van zo dichtbij gemaakt, dus ik probeerde iedereen te steunen waar ik kon. Maar nu na een halfjaar zie ik in raptempo mijn haar grijs worden en om de boel te ontlopen ben ik "maar" 7 dagen per week gaan werken. En als ik het probeer aan te kaarten, dat ik dit geen fijne situatie vind, krijg ik te horen van vriendlief "Ja, maar dat is dan jouw probleem". Of in andere woorden: Ik blijf lekker onder de vleugels van mams, en wat jij doet moet je zelf maar weten....
Mijn wekker gaat dagelijk 06:45, en als ik uit bed ga moet ik mijzelf verplaatsen naar de badkamer, vrij logisch. Maar nu mag ik dus geen geluid meer maken, want schoonmoeders word wakker van mijn voetstappen? Joh, moet ik dan maar blijven liggen tot het werk naar mij toe komt?
Nu hebben wij het laatst over vakantie gehad. Het leek ons leuk om in juli een weekje naar Portugal te gaan. En ja, nu moet de moeder mee.
Sorryhoor, maar hoe maak ik deze man wijs dat dit écht geen normale gang van zaken meer is? Ik sta echt met mijn rug tegen de muur, want aan de ene kant wil ik hem niet kwijt. We hebben het altijd onwijs leuk gehad. Maar ik wil hem niet lospeuteren bij zijn moeder of tussen hen in komen te staan. Nu voel ik mij een beetje het buitenbeentje, alsof ik een driehoeksrelatie heb.
Maar ik vind mijzelf zo egoïstisch als ik door dit zeg: "Nou, was gezellig maar ik ga mijn eigen plan weer trekken."
Mag ik even jullie mening? Want voor mijn gevoel ben ik een beetje gek aan het worden